Restorasyon Lisansüstü Programı - Yüksek Lisans

Bu koleksiyon için kalıcı URI

Gözat

Son Başvurular

Şimdi gösteriliyor 1 - 5 / 169
  • Öge
    Aşir Efendi Han koruma sorunları ve restorasyon projesi
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2019-04-25) Ayberkin, Barış ; Salman, Sakine Yıldız ; 502121202 ; Restorasyon ; Restoration
    Çalışma konusu olan Aşir Efendi Han, İstanbul ili, Fatih ilçesi, Hobyar Mahallesi, Aşir Efendi Caddesi ve Sultanhamam Caddesi arasında yer almaktadır. Özel mülkiyette olan Aşir Efendi Han'ın, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13.04.1969 gün ve 4553 sayılı kararında, muhafazası gerekli eski eser olduğuna karar verilmiştir. İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulu tarafından 25.02.1998 gün ve 9298 sayılı karar uyarınca koruma grubu II olarak belirlenmiştir. Aşir Efendi Han, Şeyhülislam Aşir Efendi tarafından yaptırılan kütüphanenin vakfiyesi olarak inşa edilmiştir. Yapının inşasından önce aynı yerde var olan dükkan ve hamamın bulunduğu, bu yapıların bir kısmının yakılmadan bugünkü yapı için de kullanıldığı görülmüştür. Yapının 1914 yılında Rıza Bey Hanının inşası ile bir kısmının yıkıldığı, yıkım sonrasında bugünkü halini aldığı söylenebilir. Bitişik nizamlı, avlulu olan kargir yapıya Aşir Efendi Caddesi'nden girilmektedir. 1960'lı yıllara kadar Sultanhamam Caddes'inden de girişi olan yapının, kullanıcı müdahalesi ile girişin ticarethaneye çevrilmesi sonucu bu giriş kapatılmıştır. Özgün tasarımında bulunmayan avludaki iki katlı yapı ve dükkanların önündeki taşkın yapılar yapının özgün konturunu bozmuşsa da özgün tasarımı gözlemlemeye engel değildir. Yapı, inşa edildiği günden bugüne gerek çevre koşulları, imar faaliyetleri ve doğal afetler gerekse kullanıcı müdahalesi ile çeşitli onarımlar, yıkımlar geçirmiştir. 1935 yılından beri plansal açıdan çok büyük değişiklikler geçirmediği görülmüştür.1960 ve 1980 yılları arasında kullanıcılar tarafından yapıya büyük ölçekte hasar verilmiş , muhdes bodrumlar ve asma katlar yapılmıştır. 1996 yılında rölöve- restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanmış ve ilgi koruma kuruluna sunulmuşsa da rölöve projesi dışınadaki projeler onaylanmamıştır. Tez çalışması kapsamında Aşir Efendi Han'ın mevcuttaki durumunu detaylı ve özenli bir şekilde belgelendirerek yapım yöntemi ve malzeme çeşitleri tespit edilmiş, yapının korunmasına yönelik kararların belirlenmesi gözlemlenmiştir. Yaklaşık 230 yıllık süreçte yapının ticaret fonksiyonuna sahip olması, bulunduğu bölgenin Türkiye'nin ticaret merkezi oluşu sebebiyle herhangi bir fonksiyon koruma önerisine gidilmemiştir. Yalnızca özgünlüğünü bozan eklerin ayıklanması ve yapının uzun yıllar yaşatılmasına yönelik onarım ve müdahaleler amaçlanmıştır.
  • Öge
    Burhaniye'de Yağcı Zeytinyağı Fabrikası restorasyonu
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 1997) Rana, Lim ; Ahunbay, Ayşe Zeynep ; 66642 ; Restorasyon ; Restoration
    Zeytin üretimi Akdeniz bölgesinde Antik Çağ' dan günümüze kadar ekonomik ve sosyal açıdan önemli olmuştur. Zeytinden aydınlatma amacıyla, ayrıca yiyecek, ilaç ve sabun yapımında yararlanılmıştır. Zeytin yetiştiriciliği Anadolu'nun özellikle batı bölgelerinde bugün de önemli bir gelir kaynağıdır. Antik dönemden bu yana zeytinyağı üretiminde kullanılan yöntemler ilke açısından büyük değişikliğe uğramamıştır. Bugünkü üretim teknolojisi de antik uygulamalarda olduğu gibi iki ana aşamadan oluşur. İlk aşama toplama ve temizleme alt başlıklarını içerir. Fabrikada gerçekleştirilen ikinci aşamada ise geleneksel veya kontinü sistemle çalışılır. Burada ele alman Burhaniye'deki Yağcı Zeytinyağı Fabrikası geleneksel sistemin uygulandığı bir tesistir. Fabrika 19. yüzyılda inşa edilmiş, zamanla el değiştirmiş, yeni işlevlerle kullanılmış ve 1980'li yıllarda da terk edilmiştir. Yapı topluluğu, yağhane, sabunhane, yatakhane, mutfak ve depolardan oluşmaktadır. Bir yeniden kullanım önerisini amaçlayan bu çalışmanın ilk aşamasında fabrika yapılarının rölöveleri alınarak gereken ölçeklerde çizilmiştir. Yağcı Zeytinyağı Fabrikası'nın özgün durumunun canlandırabilmek için ayrıntılı mimari gözlemler yapılmış, ekler ve değişiklikler saptanmış ve aynı dönemden başka fabrika yapılan incelenmiştir. Bu verilere dayanan restitüsyonun ardından bir restorasyon ve yeniden kullanım önerisi geliştirilmiştir. Buna göre, yapı özgün işlevi dikkate alınarak bir üretim ve kültür merkezine dönüştürülmüştür eski deponun, bir giriş yapısı niteliğinde, sabun ve yağ satış dükkanları ile danışmayı içerir durumda yeniden düzenlenmesi önerilmektedir. Sabunhane ve yağhane yapılarındaki üretimin küçük ölçekte devam etmesi amaçlanmıştır. Mekanlar, sergi alanları, çok amaçlı salon ve bir kafeteryayla zenginleştirilmiştir. Bahçede yer alan mutfağın eski işleviyle hizmet vermesi uygun bulunmuştur. Yatakhane kanadının Burhaniye'deki Kız Meslek Lisesi'nin atölyeleri olarak yıl boyu kullanılması ön görülmüştür. Bu kanadın yanma küçük bir konaklama tesisi eklenmiştir. Mal sahibinin evi yerinde korunacak, tesisten bir çitle ayrılacaktır. Bu uygulamayla Burhaniye'ye kültür ve turizm amaçlı bir çekim merkezi kazandırılması düşünülmüştür.
  • Öge
    İstanbul sıbyan mektepleri için bir katalog denemesi ve Yusuf Paşa Sıbyan Mektebi Restorasyon Projesi
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2013) Aslan, Gül ; Eyüpgiller, Kemal Kutgün ; 335771 ; Restorasyon ; Restoration
    Tez kapsamında, İstanbul İli, Fatih İlçesi, Haseki Semti, Keyci Hatun Mahallesi içerisinde konumlanan Yusuf Paşa Sıbyan Mektebi incelenmiştir. Mektep, Haseki Caddesi üzerinde, doğusunda Ahmet Kâhya Camii Sokağı, batısında Doktor Adnan Adıvar Caddesi, güneyinde Cerrahpaşa Caddesi ile sınırlanan alanda bulunmaktadır. Mektebin güneyinde Halide Edip Adıvar Köşkü, doğusunda Hacı Bayram Kaftani Camii, batısında Haseki Hastanesi yeni poliklinik binaları yer almaktadır. Çalışma konusu olan Yusuf Paşa Sıbyan Mektebi?nin gelecek nesillere güvenle aktarılabilmesi için gerekli araştırmaların yapılması ve önerilen müdahalelerin kapsamının tanımlaması amaçlanmaktadır. Tarihi on sekizinci yüzyılın ilk yarısına kadar uzanan Yusuf Paşa Sıbyan Mektebi, İstanbul?daki sur içi sıbyan mekteplerindendir. Tez çalışması; Yusuf Paşa Sıbyan Mektebi?nin bulunduğu Haseki bölgesinin özelliklerini, sıbyan mektepleri mimarisini ve İstanbul?da inşa edilmiş sıbyan mektepleri hakkındaki araştırmaları, mektebin günümüzdeki durumunun ayrıntılı olarak incelenmesini, rölövesini, restitüsyon ve restorasyon projelerini içermektedir. Tez çalışmasının bir diğer bölümünü oluşturan İstanbul Sıbyan Mektepleri üzerine yapılan katalog çalışması, tezin ekler bölümünde yer almaktadır. Bu katalog çalışmasında 1912 ? 1914 yılları Müfettiş Raporu, 1919 yılı Muallim Cevdet Listesi ile 1923 yılına ait Mekatib-i Vakfiye Cetveli temel alınmıştır.
  • Öge
    Yıldız Sarayı, Yaveran Dairesi Ve Nöbet Yeri Restorasyon Projesi
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2018-12) Şimşek, Fatmanur ; Tanyeli, Gülsün ; Restorasyon
    Yıldız Sarayı, 19. yüzyılın siyasi, teknolojik ve sanatsal eğilimlerini sergilemektedir. Daha önce yapılmış olan Osmanlı saray yapılarından birçok noktada farklı olan ve döneminin yapım teknolojisini içeren Saray’da en yoğun yapısal gelişmeler II. Abdülhamid Dönemi’nde görülmektedir. Nitekim aynı dönemde Saray arazisinin genişletildiği ve inşaat faaliyetlerinin arttığı bilinmektedir. Cumhuriyet’in ilanından sonra Saray, 1940-1974 yılları arasında Harp Akademileri’nin kullanımındadır. Bu tarihten sonra 1978 yılına kadar boş kalan Saray yapıları yine Harp Akademileri tarafından korunmuştur ve sonrasında Saray, çeşitli kurumlarca kullanılmıştır.
  • Öge
    Helvai Tekkesi restorasyon projesi
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 1990) Başkır, Cemil Cenk ; Kuban, Doğan ; 14232 ; Restorasyon
    Tez çalışmasına konu olan Helvai Tekkesi, Süleymaniye, Kalenderhane Mahallesi" nde yer almaktadır. Tekke, selamlık, tevhidhane-türbe, ve harem bölümlerinden oluşmaktadır. Tek kenin kuruluşu XVI. yüzyılın ikinci ya da üçüncü çeyreğine rastlamaktadır. Bu çalışmanın ilk bölümünde, ülkemizdeki tarihi eserle rin ve çevrelerin korunması konusunda çeşitli kesimlerin konuya yaklaşımları gibi sorunlara değinilmiş ayrıca Helvai Tekkesi'nin tez konusu olarak seçilmesindeki etmenler kısaca açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, tarikatların ana düşüncelerini yansıtan tasavvuf kavramına, üçüncü bölümde ise, tarikatların türediği mezheplere değinilmiştir. Dördüncü bölümde tekkelerin varoluş nedeni olan tarikatlar konusu ele alınmıştır. Beşinci bölümde, tarikatların savunduğu fikirle rin bir uygulama alanı olarak ortaya çıkan tarikat yapıları nın İslâm ülkeleri ile Anadolu'da yayılması, etkileri ve tekke mimarisinin tarih içindeki gelişimi gibi konulara açık lık kazandırılmaya çalışılmıştır. Altıncı bölümde ise, Helvai Tekkesi'nin bağlı bulunduğu Bayrami Tarikatı' nın analizi ya pılmış ve İstanbul'da bulunan diğer Bayrami tekkelerine deği nilmiştir. Yedinci bölümde söz konusu tekkenin tarihçesi ve mimari tanımlaması ele alınmıştır. Sekizinci bölümde yapıdaki strüktür ve malzeme bozulmaları açıklanmış, restitüsyon çalış malarına başlık olan dokuzuncu bölümde ise rölöve çalışmaları sırasında yapılan saptamalara göre yapının özgün durumunun ortaya çıkarılmasına çalışılmıştır. Onuncu ve son bölüm olan restorasyon önerisinde tekkenin yeniden işlevlendirilmesi doğrultusunda yapılan öneriye değinilmiştir. Bu yönde yapının "Eski El Yazma Eserleri Enstitüsü' ne dönüştürülmesi ve doku zuncu bölümde ele alınan restitüsyon önerileri ve projesine uygun olarak restore edilmesi açıklanmaya çalışılmıştır.