Welcome to the Polen - ITU Academic Archive

Polen stores all academic resources—such as books, articles, theses, papers, reports, and research data—directly or indirectly published by the academic and administrative staff and students of Istanbul Technical University in a digital environment in accordance with international standards. It facilitates monitoring the university’s academic performance, ensures the long-term preservation of resources, and provides open access to publications in compliance with copyright regulations to enhance their impact.

The ITU Open Access System provides access to scientific and artistic works—such as books, articles, theses, encyclopedias, and artworks—produced by our faculty members and students in accordance with international standards and intellectual property rights.

Supported by @SelenSoft Yazılım

Articles

Books

Book Parts

Master Theses

Doctoral Theses

Communities in DSpace

Select a community to browse its collections.

Now showing 1 - 5 of 6

Açık Ders Kaynakları 30
İTÜ'de verilen bazı derslerin video kayıtlarını içermektedir.
Akademik Çalışmalar 46032
İTÜ'de yapılan akademik çalışmaları içermektedir.
Arşiv Koleksiyonu 603
Çeşitli birimlerde yer alan arşiv koleksiyonunu içermektedir.
Sunumlar 42
Kurum içinde yapılan çeşitli sunumların çıktılarını içermektedir.
Temel Kayıtlar 2825
Master Data

Recent Submissions

Access status: Open Access ,
Akışkan yataklı kömür yakıcısı modeli ve ikinci kanun analizi
(Fen Bilimleri Enstitüsü, 1990-04-10) Eskin, Nurdil; Kılıç, Abdurahman; 014303; Makina Mühendisliği
Bu çalışmanın amacı akışkan yataklı kömür yakıcısının çeşitli çalışma ve yükleme şartlarında verimini termodinamiğin ikinci kanunu ile analiz etmek ve verimi etkileyen parametreleri belirlemektir. Bu amaçla hazırlanan ve aktif yatak ve serbest bölgeyi kapsayan bir akışkan yatak modelinin ikinci kanun analizi yapılmıştır. önerilen model daha önce geliştirilmiş çeşitli modellerde kısmen ya da tamamen ele alınan işlemlerin yanı sıra, aktif yatak ve serbest bölgede kimyasal reaksiyonlar sonucu kok taneciklerinin çap ve yoğunlukların da meydana gelen değişimleri, serbest bölgede taneciklerin kütle ve gaz hızına bağlı hareketlerini, yatakta kabarcıkların birleşmelerini, yatak katı madde karışma sının kimyasal reaksiyonlar ve N0" ve S0= tutulmasına etkisini de ilave olarak kapsamaktadır. Geliştirilen modelin sonuçları, çeşitli deneysel sonuçlarla karşılaştırılarak modelin farklı geometrik özelliklere ve çalışma şartlarına haiz akışkan yatak yakıcılar için uygunluğu incelenmiştir. Geliştirilen akışkan yatak modelinde, ikinci kanun analizi ile akışkan yatak kömür yakıcısının verimi ve kömürün kimyasal kullanılabilirliği hesaplanarak kullanılabilir enerji kaybı ve tersinmezlikler üzerin de durulmuş ve verimi arttırıcı öneriler verilmiştir. Modelin esas alındığı parametreler değiştirilerek akış kan yatak kömür yakıcısının sıcaklık dağılımına ve dolayısıyla performansına tesir eden işletme şartları belirlenmiştir. Geliştirilen akışkan yatak modeli ve çözüm yöntemi kullanılarak, bir akışkan yatak yakıcının işletme ve dizayn parametrelerinin optimum değerleri modelle hesaplanan kayıp kullanılabilir enerjilerin incelenmesi ile bulunabilir. Bunun yanı sıra, akışkan yataklı yakıcıların çalışma parametrelerinin değiştirilmesinin, verim, baca gazlarındaki mol oranları, yatak karbon oranı ve S0a ve ND" emisyonları üzerindeki etkisi de tayin edilebilir.
Access status: Open Access ,
Postdijital çağda artırılmış mekân: Medya mimarlığı enstitüsü proje kataloğunun tematik analizi
(Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025-09-18) Başarır, Sıla Burcu; Demir, Yüksel; 502152006; Mimari Tasarım
Araştırmada, dijital teknolojilerin deneysel yöntemlerle fiziksel mekâna tümleşik biçimde kullanıldığı mekân tasarımlarının dijitalleşme sürecindeki gelişimi, tarihsel arka planı ve günümüzdeki pratikleri incelenmiştir. Dijital teknolojilerle insanları mekânda bedensel, sosyal, kültürel etkileşimlere yönlendirme, içinde bulunulan fiziksel mekâna ilişkin farkındalığı ve deneyimi artırma, gündelik yaşamdaki mekânsal ilişkileri dönüştürme gibi çeşitli amaçlarla kurgulanan söz konusu mekânlar, artırılmış mekân kavramı altında incelenerek tezin araştırma konusunu oluşturur. Söz konusu kavram, çağdaş tekno kültürü incelemek ve ifade etmek için literatürde kendisine yer bulan post dijital kavramı üzerinden yeniden ele alınmaktadır. Post dijital, analog-dijital, eski-yeni medya, çevrimdışı-çevrimiçi, gerçek-sanal gibi ikili kabullerin sorgulandığı, içinde yaşadığımız post dijital çağda bu tür ayrımların geçerliliğini yitirdiğini ileri sürer. Benzer şekilde, post dijital çağ, dijital teknolojilerin gündelik yaşamda hemen her alana entegre olduğu, dijital çağdan bütünüyle kopuk olmayan, ancak dijital araç ve ortamlara dair yeni bir deneyim ve anlamlandırma biçimini içeren dönemi belirtmektedir. Araştırma problemi, çağdaş tekno kültürümüz olan post dijital çağda fiziksel ve dijital ortamların birbirine geçtiği durumu irdeleyen ve bu durumun potansiyellerini kullanan artırılmış mekân üretimlerinin sistematik olarak tanımlanarak ortaya konulması, kuramsal ve pratik karşılıklarının tespit edilmesidir. Tezin araştırma sorusu, post dijital çağda artırılmış mekân üretimlerinin insan-mekân-teknoloji birlikteliğine yaklaşım biçimlerinin tespit edilmesi olarak tanımlanmıştır. Post dijital ve artırılmış mekân kavramlarının tarihsel arka planları, dijital teknolojilere yaklaşımlarında yer alan ortaklıklar, kavramsal çerçeveleri ve pratik karşılıkları incelenmiştir. Bu kavramların birlikteliği ile ortaya konulacak bir "post dijital artırılmış mekân" modelinin hem güncel artırılmış mekân örneklerini açıklayıcı bir niteliğe sahip olabileceği, hem de dijitalleşme sürecinin güncel ve yakın gelecekte mekân tasarımına etkilerinin öngörülebileceği, bu konuda sürdürülen ve ileride yapılacak olan kuramsal ve pratik çalışmalara verimli bir inceleme ve araştırma modeli sunabileceği görülmüştür. Bu amaçla, artırılmış mekân ve post dijital kavramları belirlenen literatür çerçevesinde incelenmiş, ardından araştırma için verimli bir örnek havuzu sunan Medya Mimarlığı Enstitüsü (MME) kataloğunda yer alan projeler bu incelemeden çıkarılan sonuçlarla birlikte değerlendirilerek, bir post dijital artırılmış mekân kavramsal çerçevesi önerilmiştir. Proje incelemesi, nitel araştırma yöntemlerinden tematik analiz yönteminin araştırma konusu ve veri biçimi için yeniden değerlendirildiği bir yöntem ve süreçle yürütülmüş, gruplamalar üzerinden literatür incelemesi sonucunda ortaya çıkarılan kavramlar, proje kataloğu verileri içerisinde araştırılmıştır. Gruplamalar sonucunda yapılan eleme ile 25 projelik veri setinde yer alan projeler, daha detaylı bir incelemeye tabi tutularak, post dijital artırılmış mekân kavramsal çerçevesi için belirlenen temaların pratik karşılıklarını göstermek amacıyla kullanılmıştır. Araştırma sonucunda post dijital artırılmış mekân kavramsal çerçevesi için 7 tema belirlenmiştir. Bunlar maddeleştirme, yeniden insancıllaştırma, post disipliner yaklaşım, eleştirel yaklaşım, iletişim, etkileşim ve melezleştirme olarak tanımlanmıştır. Bu temalar, dijital teknolojiler ve fiziksel mekânın yeni materyalist bir yaklaşımla insan ile karşılıklı iç-etkileşimlere girdiği post dijital çağın mekânsal deneyimini ortaya koyan ve yeniden kurgulayan mekân tasarımlarının ortak bileşenleri olarak değerlendirilebilir. Tez çalışmasının artırılmış mekân ve post dijital kavramlarına dair kuramsal inceleme ile örnek projelerin analizini birleştirerek, araştırma problemine yönelik çoklu yaklaşımlar içermeyi hedefleyen kuramsal çıktısı, önerilen post dijital artırılmış mekân kavramsal çerçevesidir. Bu çerçeve, post dijital insan-mekân-teknoloji etkileşimlerinin kurgulanma biçimlerinde yer alan kritik temaları açıklamakta, post dijital çağda dijital teknolojilerle fiziksel mekânı eleştirel bir bakışla birleştirerek, mekân ve mekânın canlı-cansız bileşenleri arasındaki etkileşimi zenginleştiren mimari tasarım olanaklarını ortaya koymaktadır.
Access status: Open Access ,
Seramik ve mermer artıklarının çimento üretiminde kullanımı
(Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025-07-29) Derdiyok Toker, Melis; Çopur, Hanifi; Perek, Tahsin K.; 505132002; Maden Mühendisliği
Çimento endüstrisi, yüksek enerji tüketimi ve yoğun karbon salımı nedeniyle küresel iklim değişikliğiyle mücadelede dönüştürülmesi gereken kritik sektörlerden biri olarak öne çıkmaktadır. Küresel CO₂ emisyonlarının yaklaşık %7'si çimento üretiminden kaynaklanmakta, aynı zamanda doğal hammadde kaynaklarının hızla tükenmesi ve endüstriyel artık yönetiminin etkinleştirilmesi gerekliliği sektörde daha sürdürülebilir üretim teknolojilerinin geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Avrupa Birliği'nin 2030 İklim ve Döngüsel Ekonomi Hedefleri ve Yeşil Mutabakat çerçevesinde, çimento üretim süreçlerinde karbon ayak izinin azaltılması ve artık geri kazanımının artırılması öncelikli politikalar arasında yer almaktadır. Bu çalışmada, çimento üretiminde öğütme ortamı tasarımının optimizasyonu ile seramik ve mermer artıkları gibi endüstriyel yan ürünlerin katkı maddesi olarak değerlendirilmesinin çevresel ve teknik katkıları detaylı şekilde araştırılmıştır. Türkiye, dünyadaki mermer rezervlerinin yaklaşık %33'üne sahip olup, mermer üretimi sırasında %25-30 oranında artık oluşmaktadır. Ayrıca, ülkenin seramik sektörü de yüksek miktarda tehlikesiz endüstriyel artık üretmektedir. Bu artıkların çimento üretiminde değerlendirilmesi hem çevresel yükün azaltılması hem de sanayi için ekonomik fayda sağlamaktadır. Tez kapsamında, Taguchi deney tasarım yöntemi kullanılarak öğütme ortamı parametrelerinin (bilya boyutu ve dağılımı, dolum oranı, öğütme süresi) optimizasyonu gerçekleştirilmiş; klinker, seramik ve mermer artıkları için en uygun öğütme koşulları belirlenmiştir. Ardından, farklı oranlarda (%2-18) seramik ve mermer artıkları içeren katkılı çimentolar üretilmiş ve bu çimentoların kimyasal, fiziksel, mekanik ve enerji tüketimi performansları kapsamlı şekilde değerlendirilmiştir. Deneysel bulgular, seramik ve mermer artıklarının uygun oranlarda çimento matrisine dahil edilmesinin; basınç dayanımı, porozite, su ihtiyacı, enerji tüketimi ve mikroyapısal özellikler üzerinde olumlu etkiler sağladığını göstermiştir. Seramik artıkları, içerdiği amorf reaktif silika sayesinde puzolanik aktivite göstererek hidratasyon sürecini desteklemiş; mermer artıkları ise yüksek CaCO₃ içeriği ile mikro dolgu etkisi yaratarak dayanımı ve geçirimsizliği artırmıştır. Seramik ve mermer artığı kullanımının hem performans hem de çevresel fayda açısından optimum sonuç verdiği belirlenmiştir. Ayrıca, optimize edilmiş öğütme parametreleri sayesinde enerji tüketiminde %12 azalma sağlanmış, üretim verimliliği artırılmıştır. Sanayi uygulamaları açısından, Türkiye gibi seramik ve mermer üretiminin yoğun olduğu ülkelerde, bu yaklaşımın yaygınlaştırılması; artık yönetimi maliyetlerini azaltmakta, döngüsel ekonomi ilkelerine uygun katma değerli ürün geliştirme fırsatları yaratmaktadır. Elde edilen sonuçların, sürdürülebilir çimento üretim teknolojilerinin geliştirilmesine ve sanayide döngüsel ekonomi uygulamalarının yaygınlaştırılmasına katkı sağlaması beklenmektedir.
Access status: Open Access ,
Madunun sonsuz türevi olarak müsvedde mekan: istanbul'da kağıt toplayıcılar üzerinden bir tür çeviri
(Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025-10-01) Karaman Geçkili, Pınar; Şalgamcıoğlu, Mehmet Emin; 502182021; Mimari Tasarım
Çalışma, madun olarak kavramsallaştırılan kitlenin post-kolonyal tartışmalar ve post-yapısalcı bakış arakesitinde nasıl ötekileştiği üzerinde temellenmektedir. Bahsedilen hal meseleyi politik bir tabana taşımış, Foucaultcu bir tavırla özne-iktidar anlaşmasının bozulmasının getirdiği rizomatik yaşam biçimleri bu altlıkla ele alınmıştır. Post-kolonyal araştırmaların ve madun tartışmalarının merkezine oturan, Spivak'ın "Madun konuşabilir mi?" sorusu tezin temel yörüngesini belirlemiştir. Bu sorunun eleştirel tutumunun arkasında, kentte daimi olarak ötekileştirilen kitlelerin kentin geri kalanı ile ilişkilenme biçimini anlamaya dair bir arzu yatmaktadır. Tezde madun ve ötekileşme halleri, farklı çeviri biçimleri ile anlaşılmaya çalışılmıştır. Burada amaç; konuşmaları duyulmayan maduna dair çeşitli eksenlerden bir dil çözümü üretmektir. Tezde çeviri olgusu bir çeviren ve çevrilen ilişkisi üzerinden ele alınmaz. Aksine bahsedilen aktörlerin birbiri içerisinde eridiği ve çoklandığı sonu gelmeyen ve sürekli yeni çevirileri arzulatan bir olgu olarak görülmektedir. Böyle bir bakış beraberinde çeviri enstrümanlarını da çoklamayı getirmiştir. Dolayısıyla yalnızca sözsel bir okuma değil, mekânsal ve kent deneyimlerini de içine alan imajinatif çözümlemeler ile farklı çeviri okumaları yapılmıştır. Bu esnada kente bakışın göçebelik üzerinden şekillendiğini söylemek önemlidir. Metropol olgusu, içerdiği bitmez tükenmez yapım yıkım edimleri ile göçebe bir coğrafya olarak tariflenmiş, ötekiliği çağıran ve öteki tarafından çağrılan mekan karakterleri müsveddelik üzerinden yüzergezer bir altlıkla kavramsallaştırılmıştır. Bu kapsamda öncelikle madun olarak tartışılan kitlenin kentteki tezahürleri araştırılmış, çeşitli pilot çalışmalar sonucunda İstanbul'da bulunan kağıt toplayıcılar ele alınmıştır. Kağıt toplayıcılar kentin oldukça büyük bir kesimini oluşturmakta, aynı zamanda atık toplama, ayrıştırma ve dönüştürme üzerinden ciddi bir iş kolunu tariflemektedir. Buna rağmen iş üretimleri ve hatta yaşam biçimleri kanunen illegal kabul edilmektedir. Özne-iktidar anlaşmasının belirgin bir biçimde bozulduğu bu kitle ve kentin geri kalanı arasındaki gerginlik darp, taciz, dışlama gibi problem setlerinin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Bu sebeple çoğunlukla sesleri duyulmamakta, gündelik yaşantıları bilinmemektedir. Literatürde de kağıt toplayıcılar ile ilgili derinlemesine veri oldukça sınırlıdır. Dolayısıyla tez, İstanbul'da bulunan ve madun olarak kodlanan kağıt toplayıcıların yaşam biçimleri, mekan kurma stratejileri ve kenti algılama hallerinin anlaşılması üzerine kurulmuştur. Çalışmanın özgün tarafını üreten eksenlerden birisi burasıdır. Araştırmada, gömülü kuram ve etnografya metodolojileri karma bir biçimde yer almaktadır. Gömülü kuram araştırmalarında veri setinin kavramsal tartışmadan önce geldiği geleneksel tip değil, beraber yürüdüğü ve birbirine sürekli olarak müdahale ettiği yapılandırmacı tip kullanılmıştır. Bu durum metodolojinin geleneksel yapısını da bozarak mekan çözümlemeleri, kartografik üretimler gibi çeşitli çıktıları meselenin içine katmıştır. Daha önce anlatılmış olan çeviriye dair kavramsal bakış da metodolojiye iliklenerek tezin bir diğer özgün tarafını oluşturur. Böylelikle kuram, veri seti ve metodoloji hemhal olarak holistik bir çerçeve kurulmuştur. Araştırmacı kağıt toplayıcılar ile yaptığı inceleme esnasında öncelikle İstanbul içerisinde çeşitli yönlendirmeler doğrultusunda bir alan seçmiştir. İllegal olan iş üretimlerinde yerlerinin bilinmesini istemedikleri için tezde bu alan, Alan X olarak kodlanmıştır. Alan Xte kağıt toplayıcılara ulaşmak adına buz kırıcı teknikler ile ilerlenmiştir. Araştırmacı onlar gibi giyinerek takip etmiş, kent içerisindeki rotalarını belirlemiştir. Gözlemcinin gözlenen kitlenin bir parçası gibi davranarak deneyim üretmesi etnografik metodoloji kurgusunun da bir parçasıdır. Bir yandan yapılan görüşmeler doğrultusunda tabi oldukları depo ifşa edilmiş ve bu doğrultuda mekan çözümlemeleri yapılmıştır. Görüşmeler ve mekan çözümleri ile kentte belirledikleri rotalar çakıştırılarak çeşitli haritalamalar üretilmiştir. Böylelikle farklı çeviri biçimleri elde edilmiştir. Sonuç olarak araştırmada gelinen noktada; kağıt toplayıcıların kent içerisindeki varoluş biçimlerinin göçebe ve rizomatik oluşu, ötekilik hallerinin getirdiği problem setlerine rağmen bu yaşam biçimini benimsemelerine sebep olan özgürlük hali ve mekan üretimini müsveddeleştirmeleri durumu politikleştirmekte, madunun izlerini çoklamaktadır. Dolayısıyla madun her zerresi ile kentte var olmakta, konuşmaktadır.
Access status: Open Access ,
Advancing conformal prediction with fuzzy logic and ıts extensions to system identification
(Graduate School, 2025-10-15) Msaddi, Saleh; Kumbasar, Tufan; 504202112; Control and Automation Engineering
Research in Machine Learning (ML) and Deep Learning (DL) has progressed rapidly in recent decades, yielding powerful models capable of achieving remarkable predictive performance in diverse applications ranging from autonomous driving to healthcare. However, much of this progress has centered on point predictions, where a model provides a point-wise estimate for an output given an input. While point predictions are often sufficient in low-stakes applications, they are insufficient in high-risk domains where decisions must be made under uncertainty and where incorrect predictions may have serious consequences. In such contexts, it is essential not only to provide an accurate estimate but also to quantify the uncertainty associated with that estimate. Thus, Uncertainty Quantification (UQ) is crucial for estimating and characterizing uncertainties, providing confidence measures, revealing model limitations, and enabling trustworthy intelligent systems for better decision-making. Conformal Prediction (CP) has emerged as a powerful UQ framework to address this challenge. CP transforms point predictions into valid Prediction Intervals (PIs) that provide statistical guarantees about coverage, offering the user a principled way to assess uncertainty. The appeal of CP lies in two main properties: First, it is model-agnostic, meaning it can be applied to any ML/DL model without requiring modification of the model's structure. Second, it requires only the mild assumption of exchangeability in the data, which is less restrictive than the independent and identically distributed assumption typically demanded by other statistical frameworks. To generate PIs, CP uses a nonconformity measure, which quantifies the degree to which a new sample deviates from previously seen samples. The choice of nonconformity measure is crucial, as it directly influences the quality of the generated PIs. However, it does not affect their validity in terms of achieving the desired coverage. While all conformal predictors are valid, their efficiency (how narrow and informative the PIs are) depends heavily on how nonconformity is defined. CP was first introduced as a transductive framework that requires retraining the underlying model for every incoming test sample, rendering it impractical for large-scale or high-dimensional problems. To overcome this computational burden, inductive or Split CP (SCP) was developed. SCP consists of three main phases: a training phase, where the model is learned; a calibration phase, where nonconformity scores are computed using the nonconformity measure; and a testing phase, where PIs are generated around the model's point predictions. This enhancement paved the way for integrating CP on top of various ML/DL models to span multiple applications. Research in CP continues to evolve in diverse directions. In this thesis, three open research challenges are identified, and novel contributions are proposed to advance the CP literature. The details of these three main research topics are discussed below. First, we introduce two nonconformity measures for SCP. A key area of ongoing research involves improving conformal predictors by developing nonconformity measures that produce more efficient PIs. In regression-based CP, the standard nonconformity measure is the absolute residual (error) between the predicted and true outputs. However, this measure produces PIs with fixed width across all test points, which limits their informativeness. To overcome this, recent studies have examined adaptive and more efficient alternatives that yield High-Quality (HQ) PIs. In this thesis, we introduce two novel nonconformity measures for SCP based on Fuzzy c-Means Clustering (FCM) and the residual information of the $k-$Nearest Neighbors ($k-$NNs). We use FCM to cluster the attributes of the calibration set and extract representative Fuzzy Sets (FSs). The first nonconformity measure compares the similarity of the $k-$NNs to each cluster center. Since FCM is a distance-based clustering algorithm, this provides more importance to the $k-$NNs near the cluster center and less importance to those farther. The second nonconformity measure takes into account the similarity of the $k-$NNs to the cluster centers and the test point. Thus, giving more attention to the $k-$NNs that share the same properties of the test point. We perform an empirical investigation on publicly available datasets to illustrate the efficiency of the proposed approach compared to the standard nonconformity measure used in SCP. The results indicate that both FCM-based nonconformity measures result in HQ-PIs, guaranteeing coverage and tightness. Second, we propose a framework that integrates CP with Interval-Type 2 (IT2) Fuzzy Logic Systems (FLSs). Despite the growing interest in integrating CP with various ML/DL models and its successful application to several regression models, its integration with FLSs has yet to be explored. Type-2 FLSs, both General and IT2, have gained significant attention in UQ applications due to their inherent capability to model and propagate uncertainties more effectively than their Type-1 counterparts, owing to the extra degree of freedom provided by the footprint of uncertainty. However, these models lack statistical guarantees that the generated PIs achieve the desired marginal coverage. This motivates us to propose an Alliance for UQ, uniting IT2-FLS and CP to leverage their complementary strengths in UQ. The Alliance utilizes any trained IT2-FLS alongside a disjoint calibration set to compute nonconformity scores. For a given test point, the Alliance calibrates the PIs of the IT2-FLS to produce valid PIs that envelop the output and achieve the desired coverage. To accomplish this, we discuss three CP methods used within the Alliance for calculating nonconformity scores and calibrating PIs. We examine the synergy between IT2-FLS and CP methods, analyzing how their interaction shapes the performance of the Alliance. Our mathematical analysis demonstrates that both the choice of the center of sets calculation method in IT2-FLS and the selected CP method jointly impact the effectiveness of the proposed Alliance for UQ. To validate its effectiveness, we present comprehensive and comparative results by evaluating the Alliance against IT2-FLS based on QR and FLS-based SCP models on various datasets. The findings reveal that the Alliance consistently generates HQ-PIs that not only meet the required coverage but also yield tighter PIs. Third, we extend CP to System Identification (SysID). SysID is a cornerstone of control engineering, aiming to construct models of dynamical systems from observed input-output time-series data, providing the basis for system analysis, simulation, and control. While traditional SysID has emphasized accuracy, stability, and robustness of point predictions, the growing use of these models in safety-critical applications underscores the need for reliable UQ. In this regard, CP serves as an effective framework to meet this need. Recent research has extended CP beyond single-target regression for exchangeable data. One important advance is its adaptation to multi-target regression, which captures correlations among outputs and constructs valid Prediction Regions (PRs). Another is its extension to nonexchangeable settings, such as time-series data. Building on these advances, this thesis introduces Conformal SysID (C-SysID), a novel model-agnostic framework for UQ for single-output and multiple-output SysID tasks. C-SysID effectively transforms the point predictions of any SysID model into valid PIs for single-output systems and valid PRs for multiple-output systems, with guaranteed coverage. For single-output systems, we adapt existing methods such as the Updated Residuals (UR) and the Weighted Updated Residuals (WUR) to generate PIs in SysID tasks based on nonexchangeable SCP. These methods accommodate the time-dependent dynamics inherent in SysID data, ensuring HQ-PIs. For multiple-output systems, we adapt the existing copula-based method to generate PRs. Building on this, we introduce the Updated Copula (UC) method, specifically designed to handle time-series data in multiple-output SysID tasks. To evaluate the effectiveness of the proposed C-SysID framework, we present comprehensive results based on real-world benchmark datasets that represent both single-output and multiple-output systems. The results for single-output systems show that the UR and WUR methods achieve the desired confidence level, with WUR yielding narrower PIs and thus HQ-PIs. For multiple-output systems, the UC method demonstrates superior performance by effectively capturing output dependencies, yielding compact PRs, and achieving the desired coverage. In summary, this thesis contributes to the growing research on CP by addressing three critical gaps. It introduces novel nonconformity measures that improve the efficiency of SCP, develops an Alliance framework that unites IT2-FLSs with CP for calibrated PIs, and extends CP to SysID to provide statistically reliable predictions for dynamical systems. Together, these contributions advance both the theory and practice of CP research, offering frameworks that are valid and efficient. We also outline future research directions building on this thesis. These include further exploring FSs to create more informative nonconformity measures that may enhance both efficiency and interpretability. Investigating uncertainty at the inference stage of FLSs by analyzing the structure and activation of the fuzzy rule base is a promising direction for strengthening the interpretability of the Alliance. The C-SysID framework can be further enhanced by developing more efficient nonconformity measures and reducing computational cost, making it suitable for real-time deployment in high-dimensional systems.