Betonarme Taşıyıcı Sistemlerin Doğrusal Olmayan Yöntemlerle Performansının Değerlendirilmesi

thumbnail.default.placeholder
Tarih
2014-01-17
Yazarlar
Karakaya, Mustafa
Süreli Yayın başlığı
Süreli Yayın ISSN
Cilt Başlığı
Yayınevi
Fen Bilimleri Enstitüsü
Institute of Science and Technology
Özet
Bu çalışmada, ikiden sekiz kata kadar yedi adet yapının, aynı malzeme, kat planı ve minimum (veya minimuma yakın) boyutlandırma esas alınarak tasarımı yapılmıştır. Daha sonra bu yapılar mevcut yapı olarak kabul edilerek Doğrusal Olmayan Artımsal Eşdeğer Deprem Yükü Yöntemi ile performans değerlendirmesi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar ise, karşılaştırmalı değerlendirilerek, yatay yük taşıma kapasitesine bağlı olarak hangi yapının daha güvenli olduğu sorusuna cevap aranmıştır. Ayrıca Zaman Tanım Alanında Doğrusal Olmayan Analiz yapılarak Doğrusal Olmayan Artımsal Eşdeğer Deprem Yükü Yöntemi’nin ne kadar yaklaşık sonuç verdiği incelenmiştir. Çalışmada elde edilen veriler doğrultusunda, yapılar Deprem Yönetmeliği’ndeki doğrusal olan yöntemlerle aynı kriterler esas alınarak tasarlanmış olasalar da, gerçekte düşük katlı yapıların, yüsek katlı yapılara göre daha yüksek yatay yük taşıma kapasitesine sahip oldukları ve depreme karşı daha dayanıklı oldukları düşünülmektedir. Zaman Tanım Alanında yapılan analizler sonucu elde edilen zamana bağlı en büyük taban kesme kuvveti ve tepe yerdeğiştirmesi değerleri ile statik itme eğrilerinin yakın sonuçlar verdiği görülmüştür.
In this study, seven buildings ranging from having two to eight floors were designed with linear evaluation methods in accordance with Turkish Seismic Code 2007. Then these buildings were assumed to be current buildings and performance evaluation was conducted with the Non-Linear Incremental Equivalent Earthquake Load Method which is an application of Modal Pushover Analysis. An answer was sought for which of the buildings is more secure in regard to horizontal load carrying capacity, with the help of comparative interpretation of the obtained results. Besides, Non-Linear Time History Analyze was also applied in order to determine the reliability of Non-Linear Incremental Equivalent Earthquake Load Method. Data obtained from the study shows that although the buildings have been designed through the criteria which are exactly identical to the linear methods in Seismic Regulation, practically low-rise buildings are more durable against earthquakes than high-rise constructions due to their higher capacity of bearing horizontal load. It has been seen that the biggest base shear force (time-dependent) and roof displacement value, which have been calculated in consequence of time history analyses, have yielded proximate results with pushover curves.
Açıklama
Tez (Yüksek Lisans) -- İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 2013
Thesis (M.Sc.) -- İstanbul Technical University, Institute of Science and Technology, 2013
Anahtar kelimeler
Doğrusal Olmayan Artımsal Eşdeğer Deprem Yükü Yöntemi, Performans Değerlendirmesi, Yatay Yük Taşıma Kapasitesi, Zaman Tanım Alanında Doğrusal Olmayan Analiz, Taban Kesme Kuvveti, Tepe Yerdeğiştirmesi, Statik İtme Eğrisi, Non-Linear Incremental Equivalent Earthquake Load Method, Performance Evaluation, Horizontal Load Carrying Capacity, Non-Linear Time History Analyze, Base Shear Force, Roof Displacement, Pushover Curve
Alıntı