Geomatik Mühendisliği Lisansüstü Programı - Doktora

Bu koleksiyon için kalıcı URI

Gözat

Son Başvurular

Şimdi gösteriliyor 1 - 5 / 131
  • Öge
    Spatial temporal dimensions of accessibility in İstanbul, Turkey
    ( 2020) Shoman, Wasım A. M. ; Demirel, Hande ; 619697 ; Geomatik Mühendisliği ; Geomatics Engineering
    Transportation has a pivotal role in shaping citizen's activities and urban sustainability. It also is an essential component of a resident's life and a nation's economy for its roles in improving productivity and justice to reach desired destinations, and by offering easy access to supplies. Effective road networks, per se, uphold a vital level of service despite malfunctioning of certain roads within the network by providing more alternatives to network users. Ultimately, certain features of the road network impact the level of the ease of mobility within urban areas. Researchers argue that the interaction within transportation system components is best presented by the concept of accessibility which is also considered the definitive aim of any transportation system. Evaluating the current accessibility status of the region assists in identifying poor accessibility locations to target them in the future. The location-based measure is considered a very common tool to quantify the accessibility status for spatial locations within the targeted region. Four essential components namely land-use, transport, individual and temporal are required for its calculation. A common issue is capturing such components accurately and within required spatial and temporal resolutions, depending on the aim of the project. Identifying related origins and destinations to each corresponding activity is another issue for this measure. Generally, policymakers aim to steer these components to increase the accessibility of the targeted region. For that, policymakers invest heavily in transportation infrastructures, such as operating a Bus Rapid Transit (BRT) system or constructing new roads. Such investments enhance certain components while negatively affecting others. Balanced growth in all components is required to reach the desired enhanced level of accessibility. Evaluating the changes occurred to accessibility status by changing accessibility components, within a considered time period, assists in identifying the roles of each component on influencing the current status of accessibility. Thus, by learning from that, altering accessibility components more effectively to enhance future accessibility status according to targeted travel users/audience or activities. Among the most important daily activities within urban areas is the accessibility to jobs/workplaces (workplaces accessibility). Modelling accessibility to workplaces is considered the center of accessibility analysis research for its relation to other significant features of urban structure, such as understand the urban form, the spatial mismatch of jobs and housing, job-housing balance, excess traveling and employability. However, accessibility to such locations requires further details due to dissimilarity occurring each travel direction (from homes to work or from work to homes). Primarily, this thesis aims to provide policymakers with more accurate tools, methodologies and models to capture essential accessibility components, convert them into the required form and quantify the change in accessibility at high spatial resolutions. By that, policymakers are able to disentangle the effects of accessibility components on changing the accessibility status at high spatial resolution, utilizing desired travel/transportation mode (e.g. walking and car). They also can analyze the effects of transportation investments (e.g. BRT) on changing accessibility components and accessibility status itself. The thesis also considers various travel costs while calculating the accessibility, mainly network distance and dynamic travel time. The dynamic travel time as impedance measure is a newly emerged travel impedance measure that considers the continuous temporal change in accessibility status for the network. Moreover, policymakers have flexible methodologies to target required audience/network users according to targeted activities (e.g. trips to workplace, to homes or to hospitals). This thesis it is the first research that considers modelling accessibility, especially the workplace accessibility, in more than one direction at several time phases of the day. Furthermore, it is the first research of its kind implemented for Istanbul city. The temporal variations within a day and between several years are modelled and discussed. The study implements its application for a part of Istanbul city with high growth in inhabitants, commercial and industrial activities. For that, the study utilizes Geographic Information System (GIS) and Remote Sensing (RS) framework with an adequate and flexible environment that allows targeting the required location/spatial resolution, audience and time period/resolution. The research also provides several methodologies to collect the required accessibility components in the required resolution and high accuracy. A methodology to semi-automatically classify satellite imageries using auxiliary data to be in the European standards is introduced. The results are thematic land cover/use (LCLU) maps pointing out locations of related origins and destinations. The high spatial resolutions, geometric accuracy and overall accuracy of the outputs nominate them to be accurate inputs for later calculations. The acquired raster thematic maps are converted to points with attributes of their corresponding LCLU using a proposed gridding system that reduces related errors. Later studies are classified, mainly, into two groups based on the considered impedance measure. The first group considers travel network distance while the second considers the dynamic travel time as an impedance measure. Travel network distance is easier to implement due to the availability of the data for a long period of time. The travel time attribute is not available for the same time period, thus liming the analysis to only network distance as travel impedance. Utilizing travel network distance enables the study to evaluate the effect of the urban change on influencing the accessibility over a long period of time. Impacts of high budget infrastructure transportation projects on influencing the accessibility are analyzed, such as the BRT system in Istanbul. The research also identifies the impact of changing accessibility components of both the road network and LCLU on influencing the accessibility status to hospitals and healthcare centers. Later studies are implemented using dynamic travel time as an impedance measure. For that, the travel time is acquired using real time average speeds of the network. The study proposes a modified network-based inverse distance weighting spatial interpolation method to identify unknown speed values along the network more accurately. Using the interpolated average speeds, the temporal component is generated for the whole network at all considered time periods. The research evaluates the change in accessibility at several time periods representing two trip types (i.e. home to work and work to home). The research reference the relationship between dominant accessibility components change at each considered time period. Finally, the study inspects several impedance measures of travel network distance, static travel time (generated from free-flow speeds) and dynamic travel time, when evaluating the spatial-temporal change in accessibility at very high resolutions.
  • Öge
    Mapping buried archaeologic sites by using geomatic tools: archaeomatics
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2012) Kurtcebe Altın, Filiz ; İpbüker, Cengizhan ; 332960 ; Geomatik Mühendisliği ; Geomathic Engineering
    Çalışmada, toprakaltındaki arkeolojik varlıkların belirlenmesi için kullanılan aktif uzaktan algılama araçlarından LiDAR ve RADAR verilerinin, arkeolojik çalışmalarda öne çıkmayan özelliklerinin işlenerek, eldeki diğer verilerle karşılaştırmalı olarak gömülü arkeolojik yapıların ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Öncelikli olarak, çalışma alanını içeren ortofotolar mevcut diğer verilerle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Görsel olarak yapılan bu analiz sonucunda toprakaltındaki arkeolojik yapılara ilişkin izlere rastlanmıştır. Benzer şekildeki izlerin, daha belirgin ve/veya fazla ayrıntıyı içerek şekilde elde edilen 2 ayrı RADAR (HH polarizasyon özelliğinde) görüntüsü üzerinden takip edilip edilemeyeceği, sınıflandırma ve ve görüntü işleme teknikleri kullanılarak incelenmiştir. Son aşamada Hava LiDAR verisi kullanılmıştır. Hava LiDAR genel olarak arazinin topografik modelini oluşturmak için kullanılmakta olup, son yıllarda Hava LiDAR verisi elde edilirken kaydedilen ama kullanılmayan genlik, yansıma gibi verilerin kalibrasyonuyla elde edilecek sonucun, ilgili çalışma alanının toprakaltı dahil arazi yapısına ilişkin bilgi verebileceği hipotezi takip edilmiştir. Çalışma alanına ait Hava LiDAR verisinin kalibrasyonu gerçekleştirilmiş ve arazinin yansıma değerlerini içeren bir model elde edilmiştir. Bu modelin, aynı Hava LiDAR verisinden elde edilen SAM ve gölgelendirme sonucundan daha fazla bilgi içermekte olduğu, toprakaltındaki Arkeolojik kalıntılara ilişkin izlerin görsel analizle fark edilebilir hale geldiği görülmüştür.
  • Öge
    Doğru hız kestirimi için aylık GPS kampanyalarının performansı üzerine bir inceleme
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2019) Tekiç Rahmanlar, Simge ; Arslan, Ersoy ; 10251203 ; Geomatik Mühendisliği ; Geomathic Engineering
    GPS, birçok alanda kullanıldığı gibi yer yuvarının global deformasyonunun belirlenmesinde de kullanılan bir araçtır. Özellikle tektonik hareketin belirlenmesi, buzul sonrası erimenin izlenmesi ve ITRF'ın sıklaştırılması konularında GPS'ten yararlanılmaktadır. Günümüzde yüksek doğrulukta hız belirleme sürekli GPS ölçümleri ile yapılmaktadır. Sürekli GPS ölçümleri için her zaman sabit GPS istasyonu kurma imkânı olmadığı durumlarda kampanya ölçümlerine başvurulmaktadır. Ancak günümüzde var olan, kampanya ölçümlerinden hız belirleyen GPS prosedürleri yeterli doğrulukta hız üretememektedir. Bu tezde doğru hız bilgisi üreten GPS kampanya ölçüm ve değerlendirme yöntemleri geliştirilerek, GPS ölçümleri yardımıyla tektonik hareket izlenmiştir. Bu doğrultuda, 1995-2017 yılları arasında 22 yıllık bir zaman dilimini kapsayacak şekilde-yükseklik bileşenine ait yer değiştirme-zaman ilişkisinin R2'si 0,85'ten büyük 24 adet IGS noktası (PALM, ALRT, BAKE, HOFN, HOLM, IQAL, NYAL, PETS, QIKI, RESO, SCOR, THU2, TRO1, AIRA, CHUR, DRAG, SANT, YELL, SPT0, ONSA, NAIN, KIRU, ALGO, BCOV) seçilmiştir. Bahse konu istasyonların, JPL tarafından GIPSY yazılımı ile analize tabi tutularak türetilen 24 saat oturum süreli GPS baz bileşenlerine ait (doğu, kuzey, düşey) günlük/sürekli zaman serisi elde edilmiştir. Sonrasında, günlük zaman serileri her ayın birinci günü alınarak seyreltilmiş ve aylık/kampanya verisi elde edilmiştir. Sürekli zaman serileri ve kampanya zaman serilerine ait yatay ve düşey hız bilgisi üretilmesinde 1 yıllık ve 6 aylık mevsimsel etki göz önüne alınmış olup, kullanılan matematiksel modelde bilinmeyenler "En Küçük Kareler Yöntemi" ile Matlab R2013a programı aracılığıyla çözülmüştür. Tez çalışması sürecinde, düşey bileşende yer değiştirme-zaman ilişkisinde gözlenen eğilim ile buzul sonrası geri çekilmeden kaynaklı kabuk yükselişi arasında bir korelasyon olabileceği araştırılmış, literatür taramaları ile sonuçlar desteklenmiştir. Son olarak, kestirilen günlük ve aylık verinin deformasyon oranları 4 farklı varsayıma göre istatistiksel test kullanılarak karşılaştırılmıştır. Diğer bir ifadeyle, ayda bir örneklemeli 24 saat ölçümlü GPS kampanyalarından elde edilen hızlar, doğru olarak kabul edilen ve JPL'den elde edilen sürekli GPS hızlarıyla karşılaştırılmış ve sonuçlar yorumlanmıştır. GPS kampanya süresinin 8-12 saatten 24 saate çıkarılması ve yüksek R2'li (1'e yakın) istasyonlar ile çalışılması sonucunda kampanya GPS ölçümlerinden kestirilen hızların (günlük örneklemeli) sürekli GPS zaman serilerinden elde edilen hızları ile istatistiksel anlamda %95 üzerinde uyuştuğu görülmüştür.
  • Öge
    Arazi örtüsü değişimlerinin kentsel ısı adalarına olan etkilerinin zamansal ve mekansal olarak araştırılması
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2019) Çelik, Bahadır ; Kaya, Şinasi ; 10262927 ; Geomatik Mühendisliği ; Geomathic Engineering
    Birleşmiş Milletler tarafından 2017 yılında hazırlanan Dünya nüfus raporuna göre 2017 yılında 7.6 milyar olan Dünya nüfusunun 2030 yılında 8.6 milyarı aşması beklenmektedir. Dünya nüfusundaki bu hızlı artış, yeni yerleşim alanlarına olan gereksinimin artmasına ve kentsel alanların genişlemesine yol açmaktadır. Birleşmiş Milletler'in 2018 yılında yayınladığı kentleşme raporuna göre 1950 yılında nüfusun sadece %30'u kentsel alanlarda yaşarken, bu değer 2018 yılında %55'lere ulaşmıştır. Nüfus artışı ile beraber gerçekleşen hızlı ve kontrolsüz kentleşmenin, ekosistem ve iklim üzerinde önemli etkileri olmaktadır. Kentleşmeye bağlı olarak arazi örtüsü değişmekte, yerleşim alanlarının hızla genişlemesiyle birlikte, yeşil ve nem tutan doğal alanlar, geçirimsiz yapay yüzeylere dönüşmektedir. Bu antropojenik arazi örtüsü değişimlerinin mikro klima üzerinde önemli etkileri olmaktadır. Özellikle kentsel alanlardaki yapay yüzeylerin artışı ve bitki örtüsündeki azalma kent alanlarının çevresine göre daha sıcak olmasına yol açmaktadır. Bu durum kentsel ısı adaları olarak tanımlanmaktadır. Bu tez çalışmasında, Dünya'nın en kalabalık metropollerinden biri olan ve son otuz yılda aldığı göçler ile birlikte kentleşmede hızlı bir sürece giren İstanbul metropolitan alanında gerçekleşen arazi örtüsü ve arazi kullanımı değişimleri belirlenmiş ve arazi örtüsündeki bu değişimlerin yüzey sıcaklıkları ile ilişkisi çok spektrumlu optik uydu görüntüleri yardımıyla incelenmiştir. Çalışmada 1984, 2000, 2003, 2007, 2009, 2011 ve 2017 yıllarına ait Landsat TM ve Landsat 8 OLI/TIRS uydu algılayıcıları tarafından elde edilen optik görünür-kızılötesi bantlar ile ısıl bantlar kullanılmıştır. Kentsel arazi kullanımı ile kentsel yüzey sıcaklıkları arasındaki ilişkiyi kantitatif olarak belirlemek amacıyla, piksel tabanlı kontrollü sınıflandırma algoritmaları yardımı ile arazi örtüsü/kullanımı haritaları ve ayrıca kentsel yüzeylerin değişimlerini piksel altı seviyede belirlemek amacıyla lineer karışım analizleri gerçekleştirilmiştir. Arazi örtüsü değişimlerini belirlemek amacıyla bir diğer parametre olarak bant aritmetik işlemlerinden yararlanılmıştır. Optik uydu verilerinin bant değerlerine uygulanan aritmetik işlemler ve oranlama işlemleri yardımıyla elde edilen indeks görüntüleri yeryüzü bileşenleri hakkında önemli bilgiler verebilmektedir. Çalışmada bitki örtüsü varlığını tespit etmek amacıyla Normalize Edilmiş Bitki Fark İndeksi (Normalized Difference Vegetation Index) (NDVI) ve yerleşim alanlarının dağılımını tespit etmek amacıyla Normalize Edilmiş Yerleşim Alanı İndeksi (Normalized Difference Built-up Index) (NDBI) görüntüleri hesaplanmıştır. İstanbul genelinde arazi örtüsü değişimlerini incelemek amacıyla 1984, 2003 ve 2017 yıllarını içeren çok zamanlı sınıflandırılmış arazi örtüsü haritalarından yararlanılmıştır. Sınıflandırılmış görüntülerden ede edilen sonuçlara göre İstanbul'da 33 yıllık süreçte en büyük arazi örtüsü değişiminin, toplam çalışma alanının %16'sını kapsayan ve 45758.25 hektarlık bir alan artışı ile yapay yüzeyler sınıfında gerçekleştiği tespit edilmiştir. Arazi örtüsü değişimleri sınıf bazında incelendiğinde en çok değişimin orman ve yarı doğal alanlardan yapay yüzeylere olduğu belirlenmiştir. Arazi örtüsü sınıfları ve kent yüzey sıcaklıkları arasındaki ilşkinin belirlenmesi amacıyla hesaplanan NDVI ve NDBI indekslerinden yayarlanılmıştır. Her bir veri yılına ait NDVI, NDBI ve yüzey sıcaklıkları görüntüleri üzerinde rastgele dağılmış 200 nokta yardımı ile gerçekleştirilen örnekleme sonucunda, NDVI, NDBI ve yüzey sıcaklığı parametreleri arasında lineer regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir ve regresyon katsayıları hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre NDVI ve yüzey sıcaklıkları arasında negatif bir korelasyon olduğu, bunun yanı sıra NDBI değerleri ile yüzey sıcaklıkları arasında pozitif bir korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada indeks değerleri ve yüzey sıcaklıkları arasındaki ilişkiyi arazi örtüsü sınıfları bazında incelemek için her bir yıla ait arazi örtüsü görüntülerinden ilgili sınıflar, coğrafi bilgi sistemleri ortamında kesilmiştir. Sınıf bazında 200 noktadan elde edilen veriler kullanılarak indeks değerleri ve yüzey sıcaklıkları arasında pearson korelayon testi uygulanmış ve değişkenler arasında korelasyon matrisleri hesaplanmıştır. Arazi yüzey bileşenlerinin yıllara göre değişimini incelemek için yapılan bir diğer çalışma ise lineer karışım analizi işlemi sonucunda elde edilen yüzey bileşen görüntülerinin Bitki Örtüsü-Yapay Yüzey-Toprak (Vegetation-Impervious-Soil) (V-I-S) modeli yardımıyla modellenmesidir. 1984, 2003 ve 2017 yıllarına ait yüzey bileşen görüntüleri, uygulamada İstanbul'a ait ilçe idari sınırları verisi yardımıyla kesilmiş ve coğrafi bilgi sistemleri yazılımında bölgesel istatistik fonksiyonu kullanılarak her bir ilçe için ortalaması alınmıştır. İlçe bazında elde edilen ortalama bileşen değerleri ile V-I-S modeli kullanılarak üçgensel çizim diyagramları oluşturulmuştur. V-I-S diyagramları incelendiğinde 1984 yılından 2017 yılına kadar yüzey bileşen oranları dikkate alındığında değerlerin düşük ve orta yoğunluktaki yerleşim alanıı bölgesinden yüksek yoğunluk yerleşim alanına doğru geçiş yaptığı belirlenmiştir. Bu durum 33 yıllık süreçte İstanbul'da gerçekleşen kentleşmenin göstergesi olarak ifade edilebilir. Tez çalışmasında gerçekleştirilen son analiz ise Kentsel Isı Alan Değişimi İndeksi (Urban Thermal Field Variance Index) (UTFVI) görüntülerinin hesaplanmasıdır. UTFVI, yeryüzü sıcaklık haritaları ve bu haritalardan hesaplanan ortalama yüzey sıcaklıkları ile oluşturulmuştur. Hesaplanan sonuç UTFVI haritaları daha sonra kentsel ısı alanlarının etkilerini sınıflandırmak üzere oluşturulan 6 adet ekolojik eşik değerine yoğunluk dilimleme yardımıyla bölünmüştür. Bu yoğunluk dilimleme işlemi sonrasında oluşturulan kensel ısı alanı değişim indeksi haritaları incelendiğinde 1984 yılından 2003 yılına ve 2003 yılından 2017 yıllarına kadar ısı alanı etkilerinin çok güçlü olduğu alanların genişlediği saptanmıştır. Uygulamada, kentsel ısı alanları etki sınıflarının, arazi örtüsü sınıfları ile ilişkilerini görmek ve bu etki alanları içinde kalan her bir arazi örtüsü sınıfı için yıllara göre ortalama sıcaklık değerlerini belirlemek amacıyla, kentsel ısı alanı etki değeri güçlü olarak eşiklenen alanlar coğrafi bilgi sistemleri yardımı ile çıkartılmıştır.Bu alanları kapsayan arazi örtüsü sınıfları çıkartılan eşik görüntüsü yardımı ile maskelenmiş ve alanlara ait ortalama sıcaklık değerleri bölgesel istatistik yöntemi ile hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, güçlü ısıl alan etkisinin bulunduğu bölgelerde, en büyük arazi örtüsü değişiminin yapay yüzeyler sınıfında gerçekleştiği tespit edilmiştir. Bu bölge içinde yapay yüzey alanları 1984 ve 2017 yılları arasında 45758.25 hektar artış göstermiş ve ortalama sıcaklık değeri ise 10.4 kelvin artmıştır. Yüzey ısı alanı etkisinin güçlü olduğu bölgelerde kalan bir diğer önemli arazi örtüsü sınıfı ise yarı doğal alanlar olmuştır. Yarı doğal alanlarda 1984 ve 2017 yılları arasında değişim 15898.91 hektar olmuş ve bu artışa paralel olarak, ortalama yüzey sıcaklıkları 10.19 K artmıştır.
  • Öge
    Extending openstreetmap usage for advanced routing services
    (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2018) Zia, Mohammed ; Şeker, Dursun Zafer ; 10187479 ; Geomatik Mühendisliği ; Geomathic Engineering
    Son yirmi yıldır, cep telefonu, bilgisayar donanımı, uydu sistemleri gibi her türlü ileti¸sim cihazını veya uygulamaları içeren Bilgi ve Ileti¸sim Teknolojilerinde (BIT) hızlı bir artıs ya¸sanmı¸stır. Bu durum, Cografi Bilgi Sistemi (CBS) gibi özel bilgi sistemleri tarafından cografi etiketli verilerin büyük bir yogunlukla etkin bir ¸sekilde ele alınmasına neden olmu¸stur. Bu devasa ya da büyük veri eszamanlı olarak, belirli kullanım durumları için hedeflenen çe¸sitli cografi hizmetlerin ortaya çıkmasını saglamıstır. Ancak, bu tür verilerin genel olarak devlet ve ulusal harita kurumları tarafından öncelikli olarak toplanması, yönetilmesi, depolanması ve dagıtılması gerçekle¸stirildigi için bu verileri satın alma gücüne sahip olamayan genel kullanıcılar ve diger düsük ya da orta sınıf hizmet saglayıcılar için her zaman bir eri¸sim kontrolü olmustur. Bu anlamda, Web2.0 teknolojisinin ortaya çıkması, herhangi bir son kullanıcının kendi cografi verilerini olu¸sturmasına, yüklemesine ve yaymasına izin vererek mevcut sistemi degi¸stirebilecegini kanıtlamıstır. Bu tür veri yönetimi için tasarlanan sistemler Gnüllü Cografi Bilgi (GCB) (Michael F. Goodchild tarafından tanıtılmı¸stır) olarak adlandırılmaktadır. Çok bilinen bir GCB projesi Steve Coast tarafından 2004 yılında kurulan OpenStreetMap (OSM) dir. Bu açık konum verisi projesi, Kasım 2016 istatistiklerine göre dünya genelinde 9 milyar lokasyon (nokta), 0,4 milyar çizgi (yol) ve 3.1 milyon kayıtlı kullanıcı tarafından olu¸sturulan 4.5 milyon poligon (ili¸skiler) verisi ile çok fazla geli¸sme göstermi¸stir. Böylece, ara¸stırmacıların gerçek veriler hakkındaki hipotezlerini test etmek, geli¸stiricilerin anlamlı cografi hizmetlerini yapılandırabilmeleri ve analistlerin fiili egilimleri incelemek gibi bir çok alanda oldukça büyük fırsatlar geli¸stirilmi¸stir. Birbirini izleyen dört blümün bulguları, a¸sagıdaki soruların kısmen yanıtlanmasına yardımcı olmu¸stur. Gelismis bir E-GGSP ..zücü yönlendirme hizmeti için ne kadar iyi OSM veri kümesi kullanılmalıdır ve daha iyi sonuçlar için yol uzunlugunun hassasiyeti nasıl gelistirilebilir? Bu çalı¸smada, GCB, OSM, AYS ve açık cografi veriler alanındaki bilim adamları ve ara¸stırmacılar için yeni ara¸stırma olanaklarını açması ve her b.lümün sonuç kısmında belirtildigi gibi, geli¸stiricilerin daha iyi hizmet sunabilmeleri için uygulamaları benimsemelerine yardımcı olması beklenmektedir. Bununla birlikte, son blümde genel sonuçlara yer verilmi¸stir. Gelecekteki çalı¸smalar, OSM nokta yogunlugu evrimi için daha iyi sosyo-ekonomik verilerin tanımlanmasını ve farklı türdeki yol aglarının tanımlanmasını içerebilir. Gelistirilmis R-Arama yöntemi, makine ögrenimi ve sezgisel kavramlar kullanılarak geli¸stirilebilir. Istatistiksel analiz yardımıyla gereksiz noktaları tanımlamak ve egri uydurma için uygun olmayan yol blümlerini kontrol etmek mümkün olacaktır. Sonuç blümünde genel olarak gelecekte gerçekle¸stirilebilecek çalı¸sma olasılıgı sunulmustur.