Music Graduate Program
Bu topluluk için Kalıcı Uri
Gözat
Yazar "Beşiroğlu, Ş. Şehvar" ile Music Graduate Program'a göz atma
Sayfa başına sonuç
Sıralama Seçenekleri
-
ÖgeBağlama Tekniklerinin Klasik Gitar İcrasına Uyarlanması(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010) Çoğulu, Tolgahan ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; Müzik ; MusicBu tezin amacı, bir Anadolu halk çalgısı olan bağlamanın çalım tekniklerini klasik gitar icrasına uyarlayarak klasik gitara yeni teknikler kazandırmak ve çağdaş klasik gitar repertuarı için bu tekniklerin kullanıldığı yeni düzenlemeler yapmaktır. Klasik gitara uyarlanmış bu melez tekniklerin nasıl icra edilecekleri ve notasyonları tezde ayrıntılı bir şekilde fotoğraflarla, tablolarla ve notalarla gösterilmiştir. Bu teknikleri öğretmek ve geliştirmek için birçok alıştırma ve etüt yazılmıştır. Bu tekniklerin kullanıldığı düzenlemelerin notaları ve açıklamaları tezin appendix bölümüne eklenmiştir. Yeni teknikler, etütler ve düzenlemeler; tez yazarı tarafından çalınmış ve tezle birlikte verilen DVD'ye kaydedilmiştir. 20. yüzyılın ikinci yarısında ve 21. yüzyılın başlarında çağdaş klasik batı müziği olarak adlandırılabilecek müziklerdeki gelişmeler doğal olarak çağdaş klasik gitar repertuarını da etkilemiştir. Çağdaş klasik batı müziğinin en önemli özelliklerinden birisi yeni tını, efekt ve teknik arayışlarıdır. Bu noktadan yola çıkılarak standartlaşmış klasik müzik çalgılarının olanakları zorlanmakta ve yeni tını ve efekt çıkartabilecek teknikler yaratılmaktadır. Çağdaş klasik gitar repertuarında da bu arayışlar 20. yüzyılın ikinci yarısında ve 21. yüzyılın başlarında yapılmış ve halen yapılmaktadır. Bu anlayıştan yola çıkarak bu tezde, klasik gitar ile aynı telli çalgılar ailesine mensup ve son yirmi yılda teknik olanakları birçok müzisyen ve akademisyen tarafından geliştirilmiş bağlama çalgısının çalım teknikleri incelenmiş ve bu teknikler, klasik gitar teknikleriyle buluşturulup melez teknikler yaratılmıştır. Bulunan bu yeni teknikler ile klasik gitarda yeni tınılara, seslere ve efektlere ulaşılmıştır. Bu tezin yazılmasıyla, bulunan yeni tekniklerin çağdaş klasik gitar repertuarı için beste ya da düzenleme yapan besteciler tarafından kullanılması hedeflenmektedir. Ayrıca ileri düzeyde klasik gitar çalan icracıların teknik düzeylerini geliştirmeleri amacıyla bu teknikleri öğrenmeleri de amaçlanmaktadır. Tezin birinci bölümü giriş kısmından oluşmaktadır. Bu bölümde teze neden gerek duyulduğu, tezin amacı, tezin metodolojisi ve tezin planı açıklanmaktadır. Tezin ikinci bölümünde bağlama çalgısı hakkında genel bilgiler ve çalım teknikleri anlatılmaktadır. Genel bilgiler kısmında bağlama tarihi, bağlama ailesi, bağlama teller, makam sistemleri, düzenler ve perde sistemleri, çalım tarzları, eğitim ve notasyon hakkında bilgiler verilmektedir. Bağlamanın çalım teknikleri, üç bölümde işlenmektedir: sol el teknikleri, tezene teknikleri ve el ile çalma teknikleri. Bağlamada çağdaş teknikler konusunda yazılı kaynakların az olması nedeniyle, bu alanda çalışmaları olan müzisyenler ve akademisyenlerle kişisel görüşmeler yapılmış ve bağlamadaki çağdaş teknikler üzerine veriler toplanmıştır. Üçüncü bölümde klasik gitarın tarihi, Türkiye'de klasik gitarın tarihi ve klasik gitarın çalım teknikleri anlatılmaktadır. Klasik gitarın çalım teknikleri; sol el teknikler, sağ el teknikler, çağdaş teknikler ve konuyla ilgili flamenko teknikleri olmak üzere dört başlıkta işlenmiştir. Tezin dördüncü bölümünde, klasik gitar repertuarında şimdiye kadar yapılmış beste ve düzenlemelerde bağlama çalım tekniklerinin etkileri araştırılmaktadır. Türkiye'de 1970'lerin sonlarında klasik gitarın akademik olarak eğitiminin verilmeye başlanmasıyla, ?doğu-batı? sentezi denilebilecek birçok beste ve düzenleme yapılmıştır ve bu eserlerin bazılarında bağlama çalım tekniklerinden etkilenilmiştir. Bu eserlerdeki bağlama çalım teknikleri; sol el teknikleri, tezene teknikleri ve parmak vurma teknikleri olmak üzere üç başlıkta incelenmiştir. İncelemeler sonucunda bu eserlerde sınırlı bir şekilde bağlama çalım tekniklerinin kullanıldığı ortaya çıkarılmıştır. Bu eserlerde genellikle ana vurgu noktası halk ezgilerinin armonize edilmesindeki yaklaşım, halk ezgilerinin Batı formlarına uyarlanması ve halk ezgilerinin klasik gitar teknikleriyle buluşturulması olmuştur. Bunun sonucunda bağlama çalgısının ayrıntılı bir şekilde incelenmesine gerek duyulmamış ve bağlamanın klasik gitara uyarlanabilecek çalım tekniklerinden yola çıkılarak çağdaş klasik gitar repertuarında kullanılabilecek yeni tekniklerin yaratılması sınırlı ve yüzeysel bir şekilde gerçekleşmiştir. Bu eksikliğin üzerine gitmek için tezin beşinci bölümünde bağlama çalım tekniklerinin klasik gitara uyarlanması işlenmiştir. Bu bölümde gösterilen yeni tekniklerin icrası ve notasyonları fotoğraflarla, tablolarla ve notalarla ayrıntılı bir şekilde gösterilmiştir. Yeni tekniklerin kullanıldığı alıştırmalar yapılmıştır. Yeni tekniklerin kullanıldığı yerel ezgi düzenlemeleri yapılmıştır. Düzenlemesi yapılan Fidayda, Anadolu, Xoş e Hewreman ve Kız Bahçende Gül Var mı parçalarının notaları ve kullanılan tekniklerin açıklamaları appendix kısmına eklenmiştir. Sonuç kısmında tezin ortaya çıkardığı veriler değerlendirilmiş, çıkan sonuçlar belirtilmiş ve gelecekte yapılacak araştırmalar için öneriler yapılmıştır.
-
ÖgeCultural Memory, Identity And Music: Armenians Of Turkey(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2012) Yıldız, Burcu ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; 326697 ; Müzik ; MusicTez için yapılan araştırmada, Ermeni müziği pratikleri kültürel bellek ve kimlik bağlamında ele alınmaktadır. Tezin çerçevesi üç temel soru etrafında şekillenmiştir: 1- Türkiye?de Ermeni müziği pratikleri tarihsel olarak nasıl gelişmiştir? Müzik pratiklerinde kültürel belleği yapılandıran ve dönüştüren tarihsel duraklar nelerdir? 2- Müzikal alanların (örneğin cemaat kurumları gibi toplumsal ağlar) anlam yaratımına ne tür katkıları vardır? 3- Bireyler kültürel bellek ve musicking yoluyla kültürel kimliklerini nasıl inşa ederler? Ermeni müziğinin ele alındığı bu çalışmada, anlamların musicking yoluyla nasıl oluşturulduğu, öğrenildiği, deneyimlendiği ve paylaşıldığı tartışılmaktadır. Müzik kelimesi yerine musicking kavramı tercih edilmiştir. Çünkü müziğin isim haliyle, bir şey/varlık olarak kullanımı yerine tüm müzikal `anlam ağlarını? ve süreçleri içeren fiil hali kastedilmektedir. Genel olarak müzik yaratımında temel belirleyenler; müziğin kendisi, müziği icra edenler ve dinleyicilerdir. Fakat musicking kavramının sunduğu içerik; müzik yaratımı sürecine odaklanır ve bu süreçte yer alan her tür müzikal odağı; profesyonel ya da amatör müzisyenler, dansçılar, müzik eğitmenleri, çalgı yapımcıları, organizatör, ışık tasarımını uygulayan teknisyen, ses mühendisi, piyanoyu taşıyan görevli, nota sayfalarını çeviren yardımcı kişi, sahneyi temizleyen görevli gibi performans aşamasında yer alan her tür bileşeni müzik pratiğine dahil eder. Dolayısıyla müzik materyalinin ve tınısının varlığı kadar, sürecin kendisi de önemlidir ve anlam ağları yaratmaktadır. Bu tez kapsamında yürütülen alan çalışmasında, Türkiye?de Ermeni müziği üzerine bir araştırma yapmak gündeme geldiğinde, araştırma konusuna dair pek çok kişiden alınan ilk tepki; ?Türkiyede üzerine tez yazılacak bir Ermeni müziği alanı ve performans pratikleri var mı??şeklinde olmuştur. Bu soru Türkiye?de Ermeni müziğine dair gelişen literatür, müzik materyalleri ve müzisyenler göz önünde bulundurulduğunda çok da şaşırtıcı görünmemektedir. Bu noktada var olanın ve yok olanın ne olduğu; varlık ve yokluğa dair tarihsel süreçler; müziğin ve müzikal pratiklerin nasıl hatırlandığı, nasıl unutulduğu ve Ermeni müziğine dair tüm bu müzikal söylemlerin kimlik inşasında nasıl bir rolü olduğu, araştırmanın temel tartışma eksenlerini oluşturmuştur. Tezin genelinde, tekil ve genel bir tanımmış gibi görünen Ermeni müziğinin; farklı coğrafyalar, siyasi oluşumlar ve tarihsellikler içinde oldukça çeşitli anlamlar ve müzikal tınılar içeren bir kavramsallaştırma olduğu tartışılmaktadır. Araştırmacının deneyimleri ile şekillenen Ermeni müziği yolculuğu, her geçen gün farklılaşan Ermeni müziği algısı ve araştırma konusunun hangi dinamiklerle şekillendiği kişisel bir anlatı çerçevesinde aktarılmaktadır. Kimlik olgusunun çoğulluğunu öne çıkaran`karmaşıklık paradigması?; antropolojide ve sosyolojide nitel araştırmalara açıklayıcı veyorumsamacı bir çerçeve sunar. Karmaşıklık paradigması, kimlik inşa süreçlerinde etkili olan çeşitli unsurları karmaşıklığı içinde inceleyerek doğrusal ve kümülatif bir nedensellik ilişkisine xxii dayalı pozitivist indirgemeci bakış açısını aşmaya çalışır. Söz konusu her tekil kimliğin `öteki?lerle olan çok yönlü ilşkisel boyutunu değerlendirir. Karmaşıklık paradigmasının öncüllerişöyle açıklanır: 1) Verili bir objektif gerçek yoktur. İnsani gerçeklik bir anlam gerçekliğidir ve aktörler tarafından inşa edilir; 2) Tek bir gerçeklik değil, ama farklı ve birlikte yaşayan aktörler tarafından inşa edilen çok sayıda gerçeklik söz konusudur. Bu gerçeklerin her biri diğeri kadar doğrudur. 3) Bir anlam gerçekliği ortaya çıktığında bu durum, sadece bir nedene değil, içinde ortaya çıkan gerçekliğin kendisinin de bir payının olduğu döngüsel bir nedensellikler bütününe bağlıdır. Bu yönüyle karmaşıklık paradigması, pozitivist doğrusal nedensellik anlayışının reddine dayalı bir anlama ve anlamlandırma girişimidir. Söz konusu çoğulluk, öncelikle kimliğin taşıyıcısı olan her öznenin farklı bağlamlarda kendisinin ve ötekilerin kimliğine ilişkin farklı okumalar yapmasından kaynaklanır. Bu nedenle, kimlik sürekli bir dönüşüm içindedir. Dolayısıyla karmaşıklık paradigması, araştırma konusu olan Ermeni müzikal kimliğine ilişkin çok boyutlu açıklamalar getirebilmeyi ve Ermeni kimlik inşa sürecinin karmaşıklığını anlamlandırmayı sağlamaktadır. Her anlama ve anlamlandırma çabası gibi öznelliği barındırmakta ve bu yönüyle gerçeğe bütüncül bir açıklama getirme iddiası taşımamaktadır. Peki nedir bu karmaşıklık? Türkiye Ermenilerinin Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyeti?nde, Ermenistan?da yaşayanların ise Sovyet Dönemi ve Cumhuriyet sonrasında yaşadığı deneyimbirbirinden çok farklıdır. Dünyanın her yerine dağılmış olan Diaspora Ermenileri ise, özellikle Türkiye?de tek bir kategorilermiş gibi ifade edilseler de, Lübnan?dan Fransa?ya, California?dan Arjantin?e bambaşka dinamiklerle birarada bulunan topluluklardır. Dolayısıyla tüm bu coğrafyaları ve zamansallıkları içeren Ermeni müziği literatürünü ve bu literatür ekseninde oluşan söylemleri ve anlamları tek başına İstanbulda yaşayan Türkiye Ermenilerinin müzikal pratikleri üzerinden açıklamak mümkün değildir. Öte yandan, her cemaat gibi Türkiye Ermeni toplumu da homojen bir özelliğe sahip değildir. Protestanlık, Katoliklik, ateizmgibifarklı inanışlara sahip bireyler olduğu kadar;İstanbul kökenli/Anadolu kökenli, varlıklı/daha az varlıklı/fakir, Ermenice bilen/bilmeyen, eğitimli/eğitimsiz bireylerin de olduğu heterojen bir yapı sunmaktadır. Fakat bu birbirinden farklı topluluklar ve zamansallıklar son kertede, Ermeni etnisitesi çevresinde kültürel olarak ulusal sınırları aşan bir dayanışma ağı ile bağlılardır. Farklı anlam dünyaları olsa da dil ve din gibi, müzik de bu ortak dayanışma ağının ve bu ağ çevresinde şekillenen kimliğin çok önemli bir bileşeni ve ifade aracıdır. Peki bu dinamiklerle nasıl bir araştırma yöntemi izlenebilir ve alan nasıl tanımlanabilir? Kültürel/kolektif bellek çalışmaları, son zamanlarda bir çok farklı disiplinin disiplinlerarası bir yaklaşımla kendi araştırma yöntemine uyarlayabildiği bir alandır ve bu çalışmanın da kavramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Bellek çalışmaları en genel anlamıyla bireysel ve toplumsal hatırlama ve unutma süreçlerini inceler. Sosyal bilimciler, bellek konusunu araştırırken, özellikle bireyin içinde bulunduğu toplumsal bağlam üzerinde dururlar.Çünkü hatırlama süreci güçlü bir biçimde toplumsal bağlamın etkisi altındadır. Dolayısıyla bellek çalışmaları özellikle bireysel olanla toplumsal olanın kesişme noktası üzerinde yoğunlaşır ve tarihin bireysel yaşanmışlıklar yoluyla yeniden gözden geçirilmesine olanak sağlar. Bu bağlamda, araştırmanın sorunsalı çerçevesinde yapılan görüşmeler ağırlıklı olarak müzisyenerle; Ermeni müziği, tarihi ve kültürüne dair birikimi olduğu düşünülen araştırmacılarla; müzikolog ve etnomüzikologlar ile; Ermeni müziği alanında aktif olan koro üyeleri ile ve sözlü tarih kapsamında farklı yerelliklerden yaşlı insanlarla yapıldı. xxiii Görüşmeler aslen İstanbul ve Yerevan?da yapıldı. Fakat çalışmanın `çok mekanlı? karakteri gereği bu görüşmelerin bir kısmı Diyarbakır, Vakıflıköy (Hatay), Çamlıhemşin (Rize), Tunceli, New Jersey gibi farklı mekanlarda gerçekleşti. Toplam 38 kişi ile `derinelemesine? görüşme yapıldı. Bunun yanında katılım gösterilen performans ortamlarında çok daha fazla sayıda kısa süreli, spontane görüşmeler de yapıldı. Görüşme kişilerinin aile geçmişleri Sivas, Hatay, Mardin, Harput, Diyarbakır, Muş, Van, İzmit, Kayseri gibi farklı yerelliklere dayandığı için bu anlatılar çoğu zaman Anadolu Ermeni tarihine dair ayrıntılı, lokal bilgilerin edinilebilmesini sağladı. Fakat bu karmaşıklık ve çokluğa rağmen bütün anlatıların ortaklaştığı ve birbiri ile bütünleştiği bir fikirsel çerçeveye de ulaşılabildi. Derinlemesine görüşmelerde herkes için oluşturulmuş ortak bir soru listesinin kullanımı yerine, çoğu zaman görüşülen kişinin kişisel tarihi, mesleki formasyonu, müzikle ilişkisi vs. dahilinde geliştirilen açık uçlu, tanımlayıcı sorular tercih edildi. Kişilerin memleketleri, aile hikayeleri, çocukluğu, gençliği, evliliği gibi yaşam döngüsü anlatılarındaki müzikal referanslar; Ermeni müziğiyle ilk tanışmaları, kendi müzikal yaşantıları ve çalışmaları, Ermeni müziği bellekleri ve bilgi dağarcıkları, kafalarındaki `Ermeni müziği algısı?, bulundukları alanda müzikal ifade olanakları ve olanaksızlıkları gibi pek çok farklı düzeyde sohbetler yapıldı. Derinlemesine görüşmelerin yanında katılımcı gözlem, araştırmacının veri oluşturma yöntemleri arasında oldukça etkin bir çalışma zemini sunmuştur. Tezin ikinci bölümünde; Ermeni müziğinin ele alındığı tarihsel kaynaklarda ve yazar tarafından tez için yapılan görüşmelerde edinilen veriler kapsamında Ermeni müziği tarih yazımında `rönesans? ya da `altınçağ? anlatısı olarak öne çıkan 3 farklı periyod ele alınmaktadır. 5.yüzyıldan 7.yüzyıla kadarki dönem, 10.yüzyıl ve 15.yüzyıl arasındaki dönem ve 19.yüzyıldan 20.yüzyıla geçiş dönemi, Ermeni müzik tarihinde görülen önemli değişim ve dönüşüm evreleridir ve bugünkü tarih anlatımının temel duraklarını oluşturmaktadır. Tarihsel müzikoloji araştırmalarından gözlemlenebildiği üzere bu rönesans ya da altınçağ anlatılarında, milletlerin ya da etnisitelerin kendine özgü, onları diğer milletlerden ayırt edici, topluluğu tanımlayıcı nitelikleri müzik yoluyla mitleştirilir. Bu önemli duraklar, kimlik inşa süreçlerinde beliren otantisite arayışına da yanıt oluşturur. Bu bölümde derinlemesine bir Ermeni müziği tarihinin yazılması değil, müzikal söylem ve üslupların oluşumunda etkili olan süreçlere değinilip tarihin yeniden tasarımında görülen millileştirme pratiklerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Dünya genelinde,Ermeni müziğine dair tarihsel müzikal birikimin temsilcilerinden biri olan Komitas Vardapet?in çalışmaları, `milli Ermeni müziği? yaratımı ve Vardapet?e dair kültürel bellek izleri tartışılmaktadır. Üçüncü bölümde ise İstanbul Ermeni toplumunun yaşadığı kolektif amnesia (unutma) süreci ve bu sürecin tarihsel arkaplanı, sonrasında gelişen müzikal ifade alanları ele alınmaktadır. Bu bölümde aynı zamanda Türkiye?deki Ermeni müziği pratikleri tarihselleştirilmekte ve kültürel kimlik inşasında müziğin ve toplumsal belleğin rolü üzerinde durulmaktadır. Tezin dördüncü bölümünde memleket ve kültürel bellek kavramları Diyarbakırlı müzisyen Onnik Dinkjian?ın müzikal kimliği üzerinden incelenmektedir. Amerikada yaşamakta olan Onnik Dinkjian?ın mekansal anlamda hiç deneyimlemediği Diyarbakırlı olma hali, Diyarbakır ve müzikleri özelinde oluşturduğu kültürel kimliğin diyaspora bağlamında nasıl bir performans alanına dönüştüğü tartışılmaktadır. Beşinci bölümde ise Arto Tunçboyacıyan?ın kişisel müzik yolculuğunda Ermeni kimliği ve müziğinin izleri, yaşam anlatısı çerçevesinde müzikal `benliğinin? oluşum süreci ele alınmaktadır.xxiv Sonuç olarak musicking geçmiş ve bugüne dair kültürel belleğin yeniden üretilmesinde; `biz?in tanımlanmasında, toplumun birbiri ile ilişkilenmesinde, kültürel belleğin ve kimliğin yeni nesillere aktarımında, toplumsal estetik yaratımında, hayali bir `memleket? performansında ve müzikal temsiller yoluyla `benliğin?oluşumunda anlamlar kurucu bir kategori olarak işlev görmektedir
-
ÖgeÇağdaş Çalgı Tekniklerinin Kemençe, Ud, Kanun Ve Neye Uyarlanması(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2009) Türkmen, Onur ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; Müzik ; MusicThis dissertation is a research on the application of standardized contemporary instrumental techniques to certain Turkish music instruments - kemençe, ud, kanun, ney - in addition to the proposition of the notation of particular techniques that are unique to those instruments. The main purpose of this study is to contribute to the formation of the common terminology that will enrich the communication between contemporary music composers and traditional Turkish music composers and performers. This communication will strengthen composers? relation with the tradition in order to create access to unique artistic formations. In order to establish this communication, possibilities and characteristics of these four instruments are analyzed; according to the results of this research new notation methods are proposed. Meşk, a system that does not use any written material to transmit the musical works, remained as the only method in the tradition of Turkish Music education. Western notation has been adapted to Turkish Music only at the beginning of the twentieth century but especially by the establishment of the State Conservatory in 1976. Since the tradition focuses on the revelation of the single melodic line, the idiomatic principles of Turkish music instruments are not systemized even by the conservatory. Therefore, this thesis is not a research on the characteristics of the tradition rather is a research based on a practice study. Observations and experiences that are accomplished as a result of this process are enrolled in this dissertation as a proposition of a prototype of the idiomatic studies on Turkish music instruments. In the appendix section there are musical pieces that present exemplifications of the inferences of this research. These pieces are presented under the collective title ?hat? that contains every possible combination of these four instruments in an ensemble setting: four solos, six duos, four trios and two quartets.
-
ÖgeMekan Sesi Besteciliği, Çağdaş Estetiklerin Analizi(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010) Helvacıoğlu, Erdem ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; Müzik ; MusicSoundscape (mekan sesi) besteciliği Simon Fraser Üniversitesi`nde ve başka çeşitli yerlerde geliştirilen bir elektroakustik müzik formudur. Karakteristik özelliği tanımlanabilir ve algılanabilir mekan seslerinin olmasıdır. Bu formun amacı dinleyicinin o mekan ile ilgili hatıralarını ve hayalgücünü harekete geçirmektir. Dünya Mekan sesi Projesi`nin mekanların tınıları ile ilgili farkındalık yaratma fikri ile doğal olarak oluşmuştur. İlk olarak kullanılan besteleme teknikleri minimal idi. Böylelikle dinleyicinin seçilen mekan ile olan işitsel bağı daha rahat kurulabiliyordu. Bu formu başlatan ilk besteciler R Murray Schafer, Hildegard Westerkamp, Barry Truax, Claude Schryer ve Bruce Davis idi. İlerleyen senelerde, bu müzik türü birçok farklı besteci üzerinde çeşitli seviyelerde etkili oldu. Soundscape besteciliği ve onunla birlikte anılan estetik anlayışlar ve teknik özellikler Türk besteciler tarafından da birkaç eserde kullanılmıştır. Bu tezin ilk bölümünde tezin amacı ve metodolojisi tanımlanmaktadır. Tezin amacı farklı estetik anlayış ve felsefeleri ortaya çıkarmak olduğu için, dünyanın beş farklı kıtasından beş farklı besteci seçilmiştir. Bu besteciler Hildegard Westerkamp, Ros Bandt, Rajivan Ayyappan, Thomas Gerwin ve Damian Keller idir. Tezin ikinci bölümünde soundscape besteciliğinin tarihi, estetik anlayışı ve bestecilikte kullanılan çeşitli teknikler anlatılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde dünyanın çeşitli yerlerinden kırküç besteci ile yapılan röportajlar yer almaktadır. Bu bestecilere hem genel, hem de kişisel sorular sorulmuştur. Cevapların karşılaştırmalı analizi de bu bölümde yer almaktadır. Dördüncü bölümde elektroakustik müzikte kullanılan çeşitli analiz yöntemleri tanıtılmıştır. Bu yöntemler dinleme, genetik ve hesaplama adları ile genel olarak üçe ayrılmıştır. Beşinci bölümde beş eserin analizi yapılmıştır. Teknik ve estetik analizler dışında, bestecilerin eserler hakkında yazdığı notlar, eskizler ve fikirler de kullanılmıştır. Tezin altıncı bölümünde bu tezin yazarı tarafından bestelenen -Aeterna Pulchritudo? eserinin detaylı analizi yapılmıştır. Tezin yedinci bölümünde ise, analiz ve röportajlara dayanan bir sonuç yazılmıştır.
-
ÖgeMüziksel Melezlemenin Kuram Ve Uygulaması: Atonal Armoninin Popüler Müzik Doku, Ritmik Kalıp Ve Formları İle Kullanımı(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2009) Altınbüken, Eray ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; Müzik ; MusicBu çalışma, 20. Yüzyıl Batı sanat müziği ve popüler müziğin kompozisyon anlayışlarını yeni bir ara-stilde bir araya getirmeyi amaçlayan bir melezleme işlemi etrafında şekillenmiştir. Projenin ana akışı, popüler müziğin iç yapısının önceden mevcut şemalar ile ritmik ve dokusal öğelerin modüler kullanımına dayanması üzerine kısa bir tartışma, popüler müzik parçalarının içerdikleri ritmik, dokusal ve formal (biçemsel) özelliklere yönelik analizler, bulunan ana modellerin sistematize edilerek numaralanması, ve son olarak bu modellerin atonal ses organizasyonu teknikleri ile birlikte bir müzik kompozisyonunda kullanılmasıdır. Analizlerde yer alan modeller, net olarak gözlemlendikleri bir müzikten yapılan alıntının transkripsiyonu ile desteklenmekte ve aynı modelin gözlemlenebileceği başka müzikler de devamında dinleme önerisi olarak sunulmaktadır. Tezin ana konusu bu modellerin varlığını tartışmak ve örnekler yolu ile ispat etmek değildir, bu nedenle örnekler sadece modelleri açıklamak amacıyla verilmiş ve sayıca kısıtlı tutulmuştır. Modellerin sunumunun ardından, modellerin çalışma kapsamında yazılan müzik eserinde nasıl kullanıldığını açıklayan ve tüm eseri bu açıdan analiz eden bir bölüm yer almaktadır. Eserin şef partisyonu ve konserde canlı olarak gerçekleştirilen ses kaydı ise tezin sonundaki ekler kısmında sunulmuştur. Bu çalışmanın amaçları çok yönlüdür. Müzikbilimsel amaç, popüler müziğin dinleyici ile kolay ve çabuk iletişim kurmaya yarayan bazı kompozisyon yöntemlerini Batı sanat müziği literatürüne kazandırmak, öte yandan popüler müzik dinleyenleri 20. yüzyılda keşfedilen yeni armoni teknikleri ile elde edilen sonoritelere ve bu tarzda yaygın olarak kullanılan çalgı gruplarının tınısal paletine aşina kılmaktır. Popüler Müzik örneklerinden modellenerek alınan ritmik, dokusal ve forma ait öğeler bu kompozisyonda, popüler müzik dinleyicisi ile iletişim kurarak karşılaştıkları diğer ?yeni? öğeleri kabullenmede kolaylık sağlayacak araçlar olarak düşünülmüştür. Bunun yanısıra, şu ana dek denenmemiş yeni karışımlar ve müzik yazma yolları içeren özgün eserler ortaya koymak yönünde bir sanatsal amaç da mevcuttur.
-
ÖgePiyano Çalmaya Bağlı Sakatlanmaların Önlenmesi: Sanatlar Tıbbı, Fizyolojik Bilgilenme, Destekleyici Teknikler Ve Kişisel Tutum. Türkiye'deki Piyanistlerle Bir Çalışma(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010) Ercan, Senem Zeynep ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; 277617 ; Müzik ; MusicTüm diğer enstruman icracıları gibi profesyonel piyanistler de çalışma alışkanlıkları ve şartlarına bağlı olarak piyano çalmaktan kaynaklı kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları geçirmektedirler. Bu tez kapsamında Türkiye'deki 60 profesyonel piyanistle anket çalışması yapılmıştır. Katılımcılara çalmaya bağlı teşhis edilmiş sakatlanmaları, sağlık alanında çalışanlarla temasları, eğitim hayatlarının önleyici bilgilendirmeye yaptığı katkı, kişisel tavırları, aldıkları önlemler ve egzersiz alışkanlıkları sorulmuştur. Ankete katılan 60 piyanistin 24'ü çalmaya bağlı oluşan bir ya da birden fazla teşhis edilmiş sakatlık geçirdiğini belirtmiştir.
-
ÖgeThe Pomak perspectives: Debates on origins, ethnic discourse and the tradition of pesna(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2013) Gençkal, Berkant ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; Müzik ; Music
-
ÖgeTürk Makam Müziği İle İlgili Kayıt Yapım Yöntemlerinin İstatistik Yoluyla Değerlendirilmesi: Örnek Olarak Kanun İncelemesi(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010) Karadoğan, Can ; Beşiroğlu, Ş. Şehvar ; 264416 ; Müzik ; MusicKanun sazına odaklı bir şekilde mikrofonlama tekniklerinin Türk Makam Müziği sazlarına uygulanmasını tartışmak için bir beğeni anketiyle gerçekleştirilen bir alan çalışması yapılmıştır. Kanun kaydederken uygulanabilecek A-B tekniği, ORTF tekniği, Blumlein tekniği ve XY tekniği seçilmiş, kanuna göre ön, yan ve üst tarafta uygulanmıştır. Kanunda sıklıkla kullanılan teknikleri içeren Nihavend, Rast ve Hicaz makamlarında üç adet kısa etüt yazılmıştır. Ankette kullanılacak kayıt örnekleri İTÜ-MİAM kayıt stüdyosunda kaydedilmiştir. Anketin ilk bölümünde stereo teknikleri kullanan sorular ve beğenilen seçeneklerin çeşitli sıfatlarla puanlaması istenmiştir. Anketin ikinci bölümünde ise esas olarak mono kayıtlar dinletilmiş, kıyaslamaları sorulmuştur. Araştırmanın üçüncü aşamada alana çıkılmış ve kanun kayıt işiyle alakalı olabilecek kanuniler, ses mühendisleri ve dinleyiciler (her gruptan otuzar kişi) ile görüşülmüş, stüdyo kaydı dinletilmiş ve kıyaslamalar sorulmuştur. Sonuç olarak, mono kayıtlar stereo kayıtlara göre daha çok tercih edilmektedir. Bu konuda her üç denek grubu da hem fikir görünmektedir. Bu kayıtlarda mızrap sesini olduğundan az aktaran mikrofonlar özellikle kanuniler tarafından çok beğenilmiştir. Stereo kayıtlar için de yine aynı mikrofonları kullanan Blumlein tekniği ve XY tekniği ilgi uyandırmıştır.