Music Graduate Program
Bu topluluk için Kalıcı Uri
Gözat
Yazar "Aşkın, Cihat" ile Music Graduate Program'a göz atma
Sayfa başına sonuç
Sıralama Seçenekleri
-
ÖgeArrangements Of Selected Turkish Tunes For Early-elementary Piano Education(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010) Akbulut, E. Ceylan Ünal ; Aşkın, Cihat ; 277616 ; Müzik ; MusicMüzik eğitimi, özel anlamda da piyano eğitimi birçok yöntem ve bilimsel yaklaşımları içerisinde bulundurmaktadır. Bu tez, piyano öğrencileri için öncelikle Türkiye'de yazılmış, başlangıç repertuarları hakkında bilgi sahibi olmak adına planlanmış bir çalışmadır. Halk müziği ezgilerinin piyano için düzenlenmesi fikri tek bir ülkeye ait olmayıp, gerek piyano eğitimcileri gerek besteciler tarafından çalışmalar devam etmektedir. Bu anlamda yerel ezgi düzenleme çalışmalarının yanı sıra, çeşitli ülkelerin ezgilerinden oluşan albüm çalışmaları da incelenmiştir. Türk ezgilerinden oluşan bir başlangıç piyano metodu ihtiyacı ve isteği de anket ve görüşmelerin sonucunda ortaya çıkartılmıştır. Okul öncesi ve yetişkinler için hazırlanmış oniki adet Türk ezgi düzenlemelerinden oluşan parça önerilmiştir.
-
ÖgeThe Emergence Of Cemal Reşit Rey's "çelebi" And The Opra's Restorastion : A Critical Study(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2008) Karlıbel, Aydın ; Aşkın, Cihat ; 235329 ; Müzik ; MusicBu tez, Rey kardeşlerin operası Çelebi'yi ele alarak eserin Türk kültürü ve evrensel müziğin içindeki yerini ortaya koymaya çalışmaktadır. İzlenen yöntem, önce eseri tanımlamak, tarihi önemini ortaya koymak olmuş, üslup özellikleri ortaya konularak, gerek libretto gerek se müzik ayrı ayrı incelenmiştir. Metin yazarı Ekrem Reşit Rey ayrıca değerlendirilmiştir. Konusu Lale Devri'nde geçmesi dolayısıyla tarihi bir önem taşıyan Çelebi operası, 20nci yüzyılın ulusalcılık akımının özelliklerini taşımaktadır. Osmanlı sosyal yaşantısının bir panoramasını da gözler önüne sermekte olan opera, dünyevi ve uhrevi unsurları yanyana ele alarak manevi değerleri yüceltirken, Türk opera sanatının bir başyapıtı olarak seçkinleşir
-
ÖgeEtkileşimli Ses Tasarımı Fft Ses Sentezleme Motoru Modeli(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2012) Tamer, Yahya Burak ; Aşkın, Cihat ; Müzik ; MusicBu tez erken dönem elektronik müzik enstrümanları tarihi ve bu dönemin besteci ve icracılar üzerindeki etkilerini incelemektedir. 20. Yüzyılın başlarında tasarlanan enstrümanların çalışmanın odağı olarak seçilmesinin sebebi bu dönemde gerçekleştirilen örneklerin hem teknik hem de estetik açılardan takip edecek buluşlar için temelleri belirlemiş olmasıdır. Telharmonium (1897) eklemeli sentezleme yöntemini tanıtan ilk enstrümandır ve bu teknik günümüz yazılım ve donanım temelli synthesizer?larının esas prensibini oluşturmaktadır. Live stream müzik yayını ilk defa yine bu dönemde (1906) telefon şebekesi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Theremin özgün bir kontrol mekanizması tanıtmış, Ondes Martenot ise tınıyı zenginleştirip enstrümanı geleneksel orkestranın içerisine dahil edecek biçimde konumlandırarak tasarımı ileriye taşımıştır. Yine bu dönemden Trautonium isimli enstrüman çıkarmalı sentezleme ve sekanslama gibi teknikleri ilk defa kullanmıştır. 1900-1935 arası dönemde geliştirilen enstrümanlar takip edecek elektronik müzik enstrümanlarının gelişimindeve bu enstrümanların besteci ve icracılar tarafından değerlendirilmesinde belirleyici olmuş, dolayısıyla bu çalışmanın odağı olarak seçilmiştir.21. Yüzyıl itibarı ile,dijital teknolojinin hem kullanıcı tarafından erişilebilirliği hem de işlemci gücünün üstel artışı gibi etkenler göz önünde bulundurulduğunda elektronik ses sentezleme için çok önemli buluşlar sunulduğu da bir gerçektir. Bu tezin enstrüman modeli önerisi bölümünde uygulamaya geçmeden önce hem güncel elektronik müzik enstrüman ve ses işleme prosedürleri incelenmiş, hem de bu güncel tasarımların tezin girişindeki ilk elektronik müzik enstrümanları ve kullandıkları sentezleme modelleriyle organik bağlantıları sunulmuştur. Elektronik müzik enstrümanlarının başlangıcına dair teknik ve estetik bir altyapı belirlemenin ardındantez `sesi olmayan enstrüman? isimli yeni bir elektronik müzik enstrümanmodeli önermek ve uygulamak üzere devam etmektedir. İlk elektronik müzik enstrümanlarının ardından türlü tasarım sunulmuş ama çok azı kabul görmüş ve uzun vadede sürdürülebilmiştir. Göz önünde bulundurulmalıdır ki ilk elektronik müzik enstrümanları kabul görmüştür ve halen aktif şekilde kullanılmaktadır. Theremin günümüzde halen popüler bir enstrümandır;Ondes Martenot klasik orkestralarda ve modern kayıtlarda kullanılmaktadır. Telharmonium kullanımdan kalkmışteknolojisive büyük boyutu nedeniylekendi formunda varlığını sürdürememiş olsa da eklemeli sentezlemetekniği varlığını kesinlikle korumuştur. İlk defa Telharmonium konserlerini telefon hatları üzerinden abone dinleyicilere aktarmak üzere kullanılan Live Stream müzik yayını bugün müzik yayınında sosyal medyanın temelini teşkil etmektedir. Trautoniumda toplu üretime geçilmemesi sebebiyle kendi fiziksel formunda varlığını koruyamamış olsa da çıkarmalı sentezleme ve sekanslama teknikleri modern synthesizer?da kullanılan en önemli ses tasarımı teknikleri arasında yer almaktadır. Yeni bir elektronik müzik enstrümanı önermede benim yaklaşımım mühendislik bakış açısı ile müzisyen bakış açısını karma bir yaklaşım oluşturmak üzere birleştirmekti. Elektronik müzik enstrümanlarının teknolojisi ilerledikçe, enstrümanlar anında etkileşime girilemeyecek derecede karmaşık bir yapı edinmeye başladılar, oysa ki başarılı bir tasarım kendini rahatlıkla çözülen bir düğüm gibi ele vermelidir. Yeni başlayan bir kişi bile piyanoda basit melodileri kısa süredeçalabilir hale gelecektir, fakat seviyesi ilerledikçeenstrüman tasarımı da katman katman açılarak derinliğini ortaya koyar; müzikal ifade ve kontrol için yeni olasılıklarını açığa vurur, benim tasarımımın da birinci prensibi budur. İkincisi ise doğal yollarla ya da akustik enstrümanlarla elde edilemeyecek özgün tınılar yaratmak üzere elektronik ses tasarımı tekniklerinin uygulanmasını göz önünde bulundurmaktır. Kullanım basitliğini geniş yelpazedeki akustik /elektronik / elektro-akustik tınılar ile birleştirmek bu yeni enstrüman tasarımının çıkış noktasını teşkil etmektedir. Bir başka kaygı ise enstrümanın kişiselleştirilebilmesi idi. Geleneksel enstrümanlardan bir örnek ele alacak olursak; aynı tecrübe seviyelerine sahip iki gitarist aynı partisyonu aynı şartlar altında çalabilir fakat her biri onların kişisel sesleri diyebileceğimiz belirli tarzları nedeniyle sonuç asla aynı olmayacaktır. Enstrümanın ifade seviyesi o kadar iyi belirlenmiştir ki dokunma, tutma gibi ufak detayların bile açığa çıkarak kişisel seslere dönüşmesine izin vermektedir. `Sesi olmayan enstrüman? bu prensipleri pekiştirmeyi araştıran yeni bir elektronik müzik enstrümanı yaratmayı hedefleme sonucunda ortaya çıkmıştır. İsminden de anlaşılabildiği gibi ilk kullanıma başlandığında enstrümanın sesi yoktur. Bu kasıtlı bir tasarımkararıdır. Bu prototip için kontrol yüzeyi olarak basitliğini de göz önünde bulundurarak geleneksel piyano klavyesini seçtim ama herhangi bir kontrol yüzeyi bu algoritmaya uygulanabilir. Enstrümanı çalmak için kullanıcıdan 2 saniyelik bir ses örneği kaydetmesi istenmektedir. Algoritma Hızlı Fourier Dönüşümütekniğini kullanarak bu ses örneğinin tınısını çıkarır ve geleneksel klavyenin tuşlarına dağıtır. Bu süreci tamamlayan kullanıcı polifonik enstrümanı belirlenen tını ile anında çalmaya başlayabilir. Tınıyı belirleyen ses kaynağı her şey olabilir; müzikal bir ses, günlük kullanıma ait bir nesnenin sesi, insan sesi, ses dokularının oluşturduğu bir ambiyans sesi vs. gibi. Dolayısıyla her kullanıcı kendi ses renklerini deneyimler ve yaratır, bu nedenle süreçgünlük hayatımız içerisindeki akustik bilgiye karşı olan farkındalığımızı da arttırır. Kaydedilen ses örneklerinden tınıyı çıkarmak için kullanılan frekans düzlemindeişleme tekniği yanısıra enstrüman temel zaman düzlemi ses işleme tekniklerini de barındırmaktadır. Uygulanan zarfile kullanıcı ADSR zarfını belirleyebilir; başka bir deyişle sönümsüz / sürekli ya dastaccato / kısa zamanlı tonlar çalmak ve varyasyonlarını tayin etmek mümkündür. Yukarıda tanımlanan,enstrümanın temel çalışma modudur. FFT ile frekans düzleminde ses işleme tekniği iki sesi `katlama?mıza imkan vermektedir. Bu teknik, katlanan iki (ya da daha fazla) ses örneğinden karma yeni bir ses yaratmamızı sağlar. Tonlardan biri temel periyodik bir dalga (testere dişi ses dalgası gibi) diğeri ise insan sesi olduğunda bu süreç bilinenVocodertekniği olarak tanımlanmaktadır. Vocoder genel anlamda ses katlamanın özel bir hali, dolayısıyla bir alt kümesidir. İki ses katlandığında FFT algoritması her bir ses kaynağının yeniden sentezlenen frekans bantlarını birbirleriyle çarpar; dolayısıyla sadece ortak frekans bantları birbirlerini kuvvetlendirir ve bileşik seste varlığını korur, diğer bantlar ise bileşik seste bulunamazlar. Enstrüman katlamamodunda kullanıldığında kullanıcı bu sefer denemeler yapacağı iki ses kaynağı seçer. xxi Bu ses kaynakları 2 saniyelik ses örnekleri olarak kaydedildikten sonra tek bir bileşik sese katlanırlar. Bu teknik doğal yollarla elde edilemeyen özgün ses renkleri yaratmak için idealdir. Ses katlama işlemi tamamlandığında temel çalışma modundaki prosedür geçerlidir, yani kullanıcı yeni oluşturulmuş bileşik sesi geleneksel polifonik klavyenin tuşları aracılığı ile çalabilir. Enstrüman `Max MSP? isimli obje temelli yazılım dili kullanılarak tasarlanmıştır
-
ÖgeThe Prevalence Of Musical Performance Anxiety And Effective Coping Methods: A Study Of Turkish Musicians(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2007) Teztel, H. Gülden ; Aşkın, Cihat ; 227549 ; Müzik ; MusicMüzisyen sahne heyecani, dunya çapında birçok müzisyeni etkileyen bir problemdir. Bu çalışmada, müzisyen sahne heyecanı konusu, bir grup Türk müzisyen arasındaki yaygınlığı ve bu örneklem için en verimli başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesi açısından incelenmiştir. Bu çalışmada, problemin yaygınlığının ve farklı özelliklerinin belirlenebilmesi için örneklem ile bir anket çalışması; farklı çözüm stratejilerinin tartışılması için de ünlü solistler ile röportajlar ve müzisyen sahne heyecanı ile ilgili dünya literatürü üzerinde kapsamlı bir araştırma yapılmıştır. Sonuç olarak davranışsal ve bilişsel terapiler ile Alexander yöntemi, en verimli başa çıkma yöntemleri olarak belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Müzik, sahne, heyecan, zihinsel terapi, davranışsal terapi
-
ÖgeRobert Schumann’s Miniature Piano Pieces Related To Literary Ideas(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2010) Tekin, Hyun Sook J. ; Aşkın, Cihat ; 264418 ; Müzik ; MusicBu tezin amacı, edebi fikirlerin Schumann`ın minyatür piyano parçalarını nasıl etkilediğini araştırmaktır. Bu tezde Schumann`in müziğinin Jean Paul Richter`in ve E.T.A. Hoffmann`ın edebi dünyası ile ilişkisi araştırılmıştır, örneğin müziğin hikayalerle, cümlelerle, şiir kıtalarıyla, sembolik görüntülerle/imajlarla ve bireysel edebi fikirlerin ana temalarıyla nasıl ilişkisi olduğu gibi. Bu çalışma ayrıca Schumann`ın edebi ve düşsel kahramanları Florestan ve Eusebius`un etkisi üzerine odaklanır, Florestan ve Eusebius karakterlerinin Schumann`ın erken döneminde (1834-1848) önemli bir rolü olduğu gerçeğini dile getirir. Bu karakterler Schumann`ın minyatür piyano müziğinin sembolik müzik çekirdeği olmuşlardır. Bu tezde Florestan Sturm ve Drang`la, Eusebius ise Biedermeier karakteriyle ilişkilendirilmektedir. Schumann tarafindan kısa formların sıklıkla kullanımı, bunların şiirle, şarkı formuyla ve Lieder ile olan ilişkisiyle birlikte ele alınmaktadır. Analiz kısmında, Schumann`ın tüm seçilen eserleri tartışılır ve analiz edilir. Her birinin başlıklarının gerçeklere dayalı bilgisi ve saklı anlamları ile ifade edici kelimeleri incelenir. Florestan ve Eusebius ile ilgili olarak, bunların müzikteki ritmlerinin, tempolarının, ölçülerinin, müzikal dizilerinin ve imajlarının dile getirildiği diğer bir bölüm de vardir. Son olarak, müziğin çalınarak icra edilmesinde ve otantik yorumunda, edebi fikirlerle olan ilişkisinin önemine bir kez daha vurgu yapılır.
-
ÖgeTını Manipülasyonunun Elektroakustik Kompozisyonda Tarihsel Bağlamdaki Rolü(Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2012) Engin, Cemal Barkın ; Aşkın, Cihat ; Müzik ; Musicİletişim, çeşitlilik, küreselleşme ve teknoloji kavramlarının anahtar kelimeler olduğu yüzyıl olarak kabul edebileceğimiz 20.Yüzyılda gerçekleşen sosyo-kültürel ve sosyopolitik gelişmelerin, hiç şüphesiz müzikal kompozisyonun değişkenlerine ilişkin yeni ve farklı bakış açıları kazanmamızı sağladığını ve kazanılan ivme ile bu evrimin günümüzde de devam etmekte olduğunu iddia edebiliriz. Benzeri etkilere kaçınılmaz olarak diğer sanat disiplinlerinde de rastlamak, hatta müzik ve diğer sanat disiplinleri arasında ciddi ölçüde etkileşimler tespit edebilmek mümkün. Dolayısıyla kısa sayılabilecek bir süre önce geride bıraktığımız bu yüzyılı, oluşumu uzun ve çok katmanlı süreçlere dayanan sanatsal geleneklerin yıkımı ve yeni olasılıların inşasının yüzyılı olarak algılamak hatalı bir tespit olmayacaktır. Wagner sonrası dönemde ortaya çıkan tüm ?öncü? müzikal akımların estetik, işlevsel ve yapısal özellikleri incelendiğinde, elektroakustik kompozisyon başlığı altında değerlendirebileceğimiz bestecilik anlayışı ve yöntemlerinin, Avrupa müzik tarihini oluşturan geleneksel müzikal dogmalardan en radikal sapmaları gerçekleştirdiğini gözlemleyebiliriz. Bu gelişimi kaçınılmaz kılan en temel faktörler, müzikal kompozisyon kapsamında değerlendirilebilecek seslere dair kısıtlamaların sorgulanmaya başlanması, bir başka deyişle kemikleşmiş ?enstrüman? kavramına eleştirel yaklaşımların ortaya çıkması, ve bu süreçle birlikte eşzamanlı olarak gelişen ses kayıt teknolojilerinin kompozisyon anlayışına ve pratiğine olan çok boyutlu katkılarıdır. Akustik bilimi perspektifinden baktığımızda, fiziksel mekânda var olan her ses dört ana (ve niceliksel) boyuttan oluşmaktadır: frekans, gürlük, süre ve tını. Baskın olan frekans bilgisinden oluşan ?sabitlenmiş? perde verileri, bu verilerin gürlükleri/ süreleri ve son olarak, sırasıyla melodi ve armoni hattını oluşturan bireysel ya da kolektif perde bilgilerinin yatay ve düşey ilişkileri, günümüzde de halen besteleme eyleminin yapıtaşları olarak kabul edilmektedir. Fakat Batı müzik geleneğinde baskın bir eğilim olarak, sesin dördüncü unsuru olan tını, başka bir deyişle ses rengi, değişkeni diğer boyutlara kıyasla ikincil derecede önemli olarak kabul edilmiş, hatta aktif bir besteleme unsuru olmaktan tamamen çıkartılmış ve ağırlıklı olarak canlı performans pratiği dâhilinde ele alınacak bir unsura indirgenmiştir. Böylelikle, spektral sentez ve manipülasyon yöntemleriyle elde edilebilecek tını tabanlı gruplar ve bu gruplardan üretilebilecek olan varyasyonlar zengin potansiyellere sahip bir besteleme tekniği olarak kabul edilmemiştir. Buradan hareketle, müzikal yapıyı oluşturulabilecek olan ses kaynakları, geleneksel müzik enstrümanları ve onların üretebildiği ?tampere? sistem dâhilindeki perde bilgileri ve perde dizileri ile sınırlandırılmıştır. Bu durumun evrensel ölçekte bir eğilim olmadığının altını özellikle çizmek gerekmektedir. Tonal hiyerarşinin korunduğu fakat tınının eşdeğer bir gelişim elemanı kabul edildiği dünya müziklerine tarih boyunca rastlanmaktadır. xxii Geleneksel enstrüman gruplarının sabit tınısal özellikleri, potansiyel kompozisyonun dokusal yapısını önceden saptamakta ve dinleyici algısında, müziğin tanımına ve işlevine dair kalıcı ve değiştirilmesi güç kültürel kodlar oluşturmaktadır. ?Genişletilmiş? çalgı teknikleri, uzamsal yerleştirmeler, müzikal kaygılarla üretilmemiş ses üreteçlerinin kompozisyonlara eklemlenmesi ve erken dönem elektronik enstrümanların kullanımı tını paletinin sınırlarını genişletmek adına gerçekleştirilen istisnai çabalar olarak görülebilir. Bu genel hiyerarşi temelli görüşün aksine, mikro ölçekte bireysel ve kolektif seslerin (kaynakları sınırlanmaksızın) tınıları ve makro ölçekte bu tınıların etkileşiminde doğan genel dokunun besteleme sürecinde temel alınması, teorik oluşumundan itibaren elektroakustik müzik konseptinin ana çıkış noktalarından biri olmuştur. Her ne kadar öncü Fransız ve Alman ekolleri, kuruluş aşamalarında estetik, kavramsal ve yöntemsel olarak birbirleriyle zıt bir çizgide dursalar da, geleneğin kısıtlamalarından uzak, var olan sesleri bestecilik eylemi için kaynak kabul eden ve tınıya eşit ölçüde değer veren bir müzikal dil oluşturma konusunda benzeri idealleri taşıyorlardı. Her iki okulun ana prensiplerinin 1950?li yılların ortalarından sonra bir anlamda birbirlerine eklemlenmesi bu ortak paydaya ilişkin bir kanıt olarak yorumlanabilir. Günümüzde, anlamı ve işlevine dair eleştirilerin varlığına rağmen elektroakustik müzik kavramı, birçok farklı olasılığı kapsayan genel bir başlık görevini üstlenmektedir. Bu çalışma, tını değişkeninin işlevini, tını manipülasyonun rolünü ve kavramsal/ pratik önerilerini tarihsel çerçevede incelemeyi ve elde edilen verilerden hareketle çağdaş bir elektroakustik müzik teorisi ve ilgili terminolojik altyapı için çerçeve inşa etmeyi hedeflemektedir. Çalışmanın teorik omurgasını oluşturacak olan Pierre Schaeffer?in, ?ses objesi?, ?müzikal obje? ve bunların ?algısal alan? ile uyumlulukları sorunsallarını merkez alan ?acuology? olarak isimlendirdiği müzik teorisi detayları ile incelenecek ve güncel teoriler ve teknolojik gelişmelerin ışığında, fenomenoloji felsefe akımından alınan ilhamlarla geliştirilmiş olan bu teoriden güncel sapmalar belirlenecektir. Schaeffer?in 1966 yılında yayınladığı ?Traité des objets musicaux? (Müzikal objeler üzerine inceleme) isimli çalışma, kaleme alınmış ilk ve (halen) en kapsamlı yeni müzik teorisi olma özelliğini taşımaktadır. Schaeffer?in, dizilerle sınırlandırılmış nota kullanımı güdümlü müzik teorilerinin yerini alacak yeni bir teori geliştirme amacı yaptığı araştırmalar ile bu çalışmanın mutlak kabul ettiği temel prensipler, temelde uyumluluk göstermektedir. Bununla birlikte, uygulanışı beş ana aşamadan oluşan bu teorinin (sırasıyla tipoloji, morfoloji, karakteroloji, analiz ve sentez) özellikle ilk üç aşamasının pratiklikten uzak ütopik eğilimleri ve organik / sentetik ses objelerinin işlevlerine dair ayrımcı yapısı, teorinin içeriğinde güncellemeler yapmayı zorunlu kılmaktadır. Küresel sağlıklı bir iletişim dili kurma ve elektroakustik müzik eğitiminde ortak payda sağlamayı amaçlayan temel terminoloji öneri ve eleştirileri de çalışma boyunca gerekli görülen noktalarda irdelenecektir. Yukarıda bahsedilen önceliklere ek olarak, tını merkezili kompozisyon tarihi adına önem taşıyan çalgısal ve elektronik kompozisyonlar, karşılaştırmalı olarak analiz edilecektir. Giacinto Scelsi, Kryzystof Penderecki ve Helmut Lachenmann gibi bestecilere ait çalgısal örneklere de yer verilmesinin temel sebebi, tını manipülasyonu kavramının sadece elektronik tabanlı besteleme süreçlerine ait bir seçim olmadığına dair ipuçları aramak ve iki ilgi alanı arasındaki mevcut iletişimin izlerini sürmektir. Karlheinz Stockhausen, Pierre Schaeffer ve Bernard Parmegiani?nin çalışmaları, farklı elektroakustik akımlardan yola çıkmaları nedeniyle analiz sonuçlarının geniş bir perspektifte olmasına imkân sağlayacaklardır.xxiii Çalışmanın bir diğer önceliği ise, ses objesi ve tını varyasyonu merkezli kompozisyon prosedürlerinin vazgeçilemez bir parçası olan ses sentezleme / işleme teknikleri ve ses kayıt teknolojisine dair gelişmelerin tarihsel bağlamda araştırılması ve detayları ile değerlendirilmesi olacaktır. Çalışma boyunca takip edilen kronolojik izleğin gerektirdiği yaklaşımsal özellikler ve dijital teknolojilerin zengin ve değişken yapısından dolayı, ilgili bölümde analog tekniklere öncelik verilecek ve dijital teknikler, geçiş işlevi gören öncül teknikler ve temel prensiplerin açıklanması ile sınırlandırılacaktır. Ses kaynaklarının teoride sonsuz olasılıkları göz önüne alındığında, insan işitme sisteminin sınırları, fiziksel dünyadan sapmaları ve dinleme biçimleri de elektroakustik kompozisyon estetiği için önemli yönlendirmeler içermektedir. Dolayısıyla çalışma boyunca akustik ve psikoakustik kuramlara da referans veren çok yönlü bir yaklaşım sergilenmesi kaçınılmaz olacaktır. Müzik tarihi içerisinde henüz başlangıç evresini yaşayan ve sürekli evrim içinde bir (estetik ve teknik) sanatsal seçim olan elektroakustik kompozisyon hakkında iletişimsel, pedagojik ve teknik ihtiyaçlara cevap veren bir ortak zemin oluşturulması giderek artan bir önem taşımaktadır