The Naturalistic Fallacy In Hume's Moral And Political Philosophy

Abstract

The naturalistic fallacy —first explicitly exposed by Hume— amounts to an attempt to infer a prescriptive claim from a descriptive one. However, the fact/value dichotomy presupposed by the naturalistic fallacy seems to run contrary to Hume's moral naturalism. In my thesis, I first present a systematic classification of the various responses to Hume's take on the issue. Then, following Sayre-McCord and Pigden, I argue that, contrary to the received view, Hume's goal is to overcome the naturalistic fallacy. Accordingly, I contend that Hume's focus on thick concepts indicates that for him, thick concepts can function as analytical bridges to produce prescriptive claims from descriptive ones.

İlk olarak Hume tarafından ortaya çıkarılmış olan doğalcılık yanılgısı tanımlaycı/niteleyici bir iddiadan yönlendirici/buyuran bir iddianın çıkarsanması anlamına gelir. A ncak doğalcılık yanılgısı tarafından varsayılan bulgu ve değerlerin ikilemi Hume'un ahsaksal doğalcılığıyla zıt düşer. Tezimde ilk olarak Hume'un bu konudaki görüşü üzerine verilmiş çeşitli görüşlerin sistematik bir sınıflandırmasını yapıyorum. İkinci olarak, Sayre-McCord ve Pigden'I takip ederek ve genel görüşe karşı çıkarak, Hume'un hedefinin doğalcılık yanılgısının üstesinden gelmek olduğunu tartışıyorum. Dolayısıyla, Hume'un odağında yer alan yoğun kavramların Hume tarafından tanımlayıcı/niteleyici iddialardan yönlendirici buyurann iddialar çıkarsanabilmesi için analitik köprü olarak öne sürüldüğünü öne sürüyorum.