17 Ağustos 1999 İzmit Depremi Postsismik Deformasyonunun Sentetik Açıklık Radar İnterferometrisi Yöntemi İle İncelenmesi

Abstract

Geçtiğimiz son on yıl içerisinde, interferometrik sentetik açıklık radarı, yeryüzünün jeodinamiğinin incelenmesinde yeni bir araç olarak ve üretebildiği yüksek kaliteli topografya bilgisi ile yeteneklerini ispat etmiştir. Diğer kullanılan yöntemlerin hiç birisi ile kıyaslanamayacak derecede geniş bir çalışma alam sağlaması ve santimetre altı seviyesindeki hassaslığı sayesinde yer bilimleri araştırmacıları, tekniği başta yer kabuğu deformasyonu çalışmaları olmakla birlikte çok farklı alanlarda uygulamışlardır. Biz de, interferometrik sentetik açıklık radarım, 17 Ağustos 1999, İzmit depreminin beklenen postsismik deformasyonlarının incelenmesi için kullandık. ERS radar görüntü çiftlerinden, Eylül 1999 'dan Temmuz 2000 'e kadar olan dönemi kapsayan 2 interferogram oluşturduk. Her ne kadar interferogramlar düşük koherans ve atmosferden dolayı kaynaklandığına inandığımız sinyal gecikmeleri içermekteyse de, tutarlı lokal deformasyon zonları gördük. Sapanca Gölü' nün güney kıyısında, radar bakış yönünde yaklaşık 110 milimetre yerdeğiştirmeye karşılık gelen yüksek gradyanlı 4 adet frinç kolayca tanımlanabilmektedir. Sapanca dışında,. Gölcük sıçrama zonundaki frinç yapısı da dikkat çekmektedir.As a new tool to investigate the geodynamics with a byproduct of fine topography of the Earth Interferometric Synthetic Aperture Radar proved its capabilities during the last 10 years. With its wider coverage than any other available technique and subcentimeter precision several earth scientists mostly for the studies of crustal deformation applied the technique on their research fields during the period. We use the technique to investigate the expected postseismic deformations of the 17 August 1999, İzmit Earthquake on Eastern Marmara. 2 pairs of ERS images from September 1999 to July 2000 are used to generate the interferograms. Although interferograms have low coherence and signal delays due to atmospherical conditions, consistent local deformation zones are observed. 4 fringes with high gradient on the south coast of the Sapanca Lake equivalent to about 1 10 centimeters of displacement in the radar line-of-sight can easily be identified. Also we observed a fringe structure on the Gölcük stepover that draws attention to the normal faults on that area.