Türkiye’de Tar Eğitiminde Görülen Problemler Ve Çözüm Yolları

Abstract

Tar, Azerbaycan ve İran başta olmak üzere, Yakın Asya ülkelerinin bir bölümünde ve Türkiye'de Kars, Iğdır ve civarında yaygın olarak çalınan telli ve mızraplı bir halk çalgısıdır. 1960'lı yıllardan itibaren Türk halk müziği profesyonel icralarında kullanılmaya başlanan bu çalgının Türkiye'deki örgün eğitim kurumlarında eğitiminin verilebilmesi ise, 1976'da İTÜ Türk Musikisi Devlet Konservatuarının kurulmasından sonra mümkün olabilmiştir. Bu çalışma, Türkiye'deki örgün eğitim kurumlarında gerçekleştirilmekte olan tar eğitiminde yaşanan problemlerin doğru bir şekilde tespit edilebilmesi, belirlenen problemlerin sebep-sonuç ilişkileri kurularak sınıflandırılması ve bu problemlerin ortadan kaldırılabilmesi için gerekli olan teorik ve pratik çözüm yollarının ortaya konulması maksadıyla hazırlanmıştır. Böylelikle, Türkiye'de nitelikli ve çağdaş eğitim kıstaslarına uygun bir tar eğitiminin oluşturulabilmesi adına temel ilkeler belirlenmeye çalışılmıştır.

The tar is a stringed folk instrument that is struck with a plectrum. It is played widely in Azerbaijan and Iran, various areas in the Near East, and in the Turkish cities as Kars, Iğdır and surrounding areas. Since 1960, the instrument has been used in the professional performance of Turkish folk music, and with the establishment of the State Conservatory of Turkish Music at Istanbul Technical University (ITU) in 1976, a formal institution has provided training on the tar. The purpose of this study is to determine what problems there are in tar education in the formal training institutions in Turkey, to classify these problems with regard to causal relationships, and to provide theoretical and practical solutions. With this information we can define the basic principles with which to organize qualified, modern training in the instrument in Turkey.