Active Tectonics And Paleoseismology Of The Ganos Fault Segment And Seismic Characteristics Of The 9 August 1912 Mürefte Earthquake Of The North Anatolian Fault (western Turkey)

thumbnail.default.placeholder
Tarih
Yazarlar
Aksoy, Murat Ersen
Süreli Yayın başlığı
Süreli Yayın ISSN
Cilt Başlığı
Yayınevi
Avrasya Yer Bilimleri Enstitüsü
Eurasia Institute of Earth Sciences
Özet
Ganos fayı, Kuzey Anadolu Fayı'nın en doğu parçasıdır ve 9 Ağustos 1912 (Ms=7.3) ve 13 Eylül 1912 (Ms=6.9)'de 2 büyük depreme neden olmuştur. Kırık boyunca 45 lokalitede atım ve birikimli atım dağılımı ölçülmüştür. 1912 depreminin atımı 2 ila 5.5 m arasında olup, en yüksek atım fayın doğu kesiminde gözlenmiştir. Karada gözlenen kırık en az 4 alt-parçadan oluşmakta ve parçalar Kavak, Gölcük ve Yörgüç çek-ayır havzalarıyla sınırlanmaktadır. Marmara denizinin batı kıyısında görülen büklüm (17°) ile büyük çek-ayır havzası (Orta Havza) 1912 kırığının doğu ucunu sınırlayabilecek yapılar olarak değerlendirilmiştir. Karada görülen doğrultu-atımlı fay deformasyonu ötelenmiş drenaj sistemleri oluşturmakta. 69 lokalitedeki birikimli ötelenmenin sınıflandırılması sonucu 5 atım grubu tespit edilmiştir. Bu gruplar iklimsel değişimlere bağlı olarak gelişen yeni drenaj sistemlerine karşılık gelmektedir ve 18 mm/yıl'lık bir fay hızı vermektedir. Saroz, Yeniköy ve Güzelköy'de yapılan paleosismik çalışmalar 270 yıllık bir deprem tekrarlanma aralığı ve 17,5-20 mm/yıl'lık fay hızı vermiştir. Bu değerler iki deprem arasında ~5 m'lik bir yamulma birikimine karşılık gelip 1912 atım değerleriyle uyumludur. 9 Ağustos ve 13 Eylül 1912 depremi hasar dağılımı ve 45 adet aletsel deprem kaydı iki depremin göreceli büyüklükleri ve karakterleri hakkında bilgi sunmaktadır. Hesaplanan 1,27 x 1020 Nm'lik sismik moment ve 40 saniyelik deprem süresi 120 ±20 km uzunluğunda bir kırığa işaret etmektedir; bu nedenle 1912 kırığının hem Saroz hem de Marmara'daki büklümü aşarak orta havzaya uzanması sonucuna varılmıştır.
The Ganos fault is the westernmost segment of the NAF that generated the 9 August 1912 (Ms=7.3) and 13 September 1912 (Ms=6.9) earthquakes. We investigate 45 sites to document the slip distribution and cumulative offset along the rupture. The 1912 offsets range from 2 to 5.5 m with maximum slip in the northeastern fault section. The surface rupture inland, shows a minimum of 4 sub-segments limited by the Kavak, Gölcük and Yörgüç pull-apart basins. In the Marmara Sea, similar structures show a significant bend (17°) near the coast and a large pull-apart basin (Central Basin) that may correspond to the eastern end of the earthquake rupture. Active deformation along the inland dextral strike-slip fault displays offset drainage systems. Classification of cumulative slip at 69 sites show 5 classes of stream offset, which indicate the onset of drainage development controlled by climatic events and provide 18 mm/yr slip rate. Paleoseismic trenching at Saros, Yeniköy and Güzelköy yield a earthquake recurrence interval of 270 years and a 17,5-20 mm/yr slip rate. This reveals an interseismic maximum strain accumulation of ~5 m in accordance with our slip measurements for the 1912 rupture. Analysis of the 9 August and the 13 September 1912 damage distribution and seismic waveforms from 45 instrumental records documents the relative size and characteristics of the events. The large earthquake moment ~1,27 x 1020 Nm and 40 sec of rupture duration corresponds to 120 ±20 km rupture length and requires an offshore extension in both Saros bay and the Central Basin in the Sea of Marmara.
Açıklama
Tez (Doktora) -- İstanbul Teknik Üniversitesi, Avrasya Yer Bilimleri Enstitüsü, 2009
Thesis (PhD) -- İstanbul Technical University, Eurasia Institute of Earth Sciences, 2009
Anahtar kelimeler
Jeofizik Mühendisliği, Jeoloji Mühendisliği, Deprem analizi, Deprem kayıtları, Depremsellik, Faylar, Jeomorfoloji, Jeomorfolojik özellikler, Kuzey Anadolu fay zonu, Paleosismoloji, Geophysics Engineering, Geological Engineering, Earthquake analysis, Earthquake records, Seismicity, Faults, Geomorphology, Geomorphological properties, North Anatolian fault zone, Paleoseismology
Alıntı