Planlamada Yurttaş Katılımı

Abstract

Bu çalışma, öncelikle tarihsel süreçte sosyal ve ekonomik ilişkiler ağı içinde kent, kentli ve yurttaş kavramlarının anlam değişimi üzerinde durur. Bu altyapı üzerine kurulan çalışma, günümüzde yerel düzeyde ve en küçük ölçekte planlamadan başlayarak üst düzey stratejik planlamaya dek yurttaş katılımının bir yöntem olarak benimsenmesinin mevcut demokratikleşme çabaları içinde mimarlık ve ilgili alanların doğrudan katkısı olabileceğini çeşitli örnekler ve bir model önerisiyle destekleyerek savlar. Modelin sorun olarak ele aldığı konu “konut”tur. Bu bağlamda modelin aktörleri katılımın ve demokrasinin anlamını özümsemiş, öncelikle plancılar (mimar, şehir plancısı ve ilgili uzmanlık alanları), yerel ve merkezi yönetimlerdeki uzmanlar, memur ve danışman kadroları gibi sivil örgütlenmelerde katalizörlük yapabilecek birimlerdir.

This work firstly emphasizes the change in meaning of city, civic, citizen notions in historical perspective related to social and economical references. Constructed on this substructure, it claims that architecture and related topics can provide a direct contribution for democratization struggle with some examples and a model which suggests citizen participation as a method for the most local and small scaled plans to upper level strategic plans. The model takes the “housing” as the main issue. In this respect, actors of model are the planners (architects, urban planners, and related professionals), professional working as public servers in local and central government, officers and counselors who interiorize the participation notion in order to be catalysts in process.