Bir Paradigma Olarak Mimari Temsilin İncelenmesi

Abstract

Mimari temsil Rönesans’tan bu yana bilinçli olarak mimarlık mesleğinde önemli bir betimleme aracıdır. O bu süre içerisinde genel olarak binaların teknik özelliklerini dile getiren pasif bir araç olarak görülmüştür. Fakat çağdaş mimarlık kültüründe mimari temsilin sahip olduğu bu kimlik, dönüşüme uğramış ve mimari temsil tasarımların etkin bir aracı olarak kabul edilmiştir. Bu çalışmada mimari temsilin sahip olduğu yeni karakter paradigma kavramı çerçevesinde incelenecektir. Bunun nedeni mimari temsilin mimarlık mesleğindeki etki alanlarını ve yarattığı değişimleri algılamada paradigma kavramının daha geniş açıklamalar ve anlamlandırmalar sunabilmesi, temsilin sadece teknik yönleriyle kalmayıp, sosyal ve kültürel niteliklerine de değinme imkanı sunmasıdır.

Architectural representation has been using consciously as an important depicting tool in architectural profession since the Renaissance. It has been seen as a passive tool which dealt with technical properties of a building or a group of buildings in this long interval. However, the notion has been transformed by the contemporary architectural culture and it was accepted as an active one in the architectural designs. In this study, the new character of the architectural representation will be examined according to the concept of paradigm. Because of its offerings extensive explanations and meanings about phenomenons, the concept of paradigm was selected for dealing with not only technical issues but also socio-cultural qualities of architectural representations. Thus, impacts on the architectural profession and its transformations which created by architectural representation will be grasped broadly.