Mimarın Formasyonunda Formel Mimarlık Eğitiminin Yeri

Abstract

Medya iletilerinin ve görsel imgelerin egemen olduğu bir ileti ortamında, mimari üretim ve üretimin araçları bu ortamdan etkilenmektedir. Formel mimarlık eğitimi de mimari üretimin bilgisinin aktarıldığı kurumlaşmış bir ortamdır ve tasarım stüdyosu için problemleştirilen noktalar mimarlık kültürü ve mimarlık üretim ortamından bağımsız tartışılamaz. Mimarlığın diğer disiplinler karşısında meşruiyetini ıspat etmesi, söylemi de mimarlık pratiğinin bir bileşeni haline getirmiştir. Mimarlık eğitimini bütüncül bir çerçevede ele almak, aynı zamanda toplumsal faaliyet bütünselliği, sosyal praksis tartışmalarıyla da ilişkilidir. Toplumsal bileşenlerin bütün içinde hareket etmesi, bu parçaların gündelik hayatın kıskacıncan kendini kurtaramaması tehlikesini de beraberinde getirir. Mimarın toplumdaki düzen kurucu rolü zayıfladığı ve katı programların, kapalı sistemlerin geçerliliğini yitirdiği bir zamanda, formel mimarlık eğitim, mimarın formasyonundaki yeri, gündelik hayatın içindeki öteki ni arayışı ve bu arayışın eleştirel düşünsel yapısını barındırmasıyla doğrudan ilişkilidir.

The evaluation of recent times is hard; although they are at the past, we still have their effects today. Especially in the metropolitan areas, we feel as if time is passing by more quicker. At the same time, we feel as if we always live in a continious present time . The reason that people do not have a collective viewpoint about the feature is also related with the disappearance of social space form the cities. The place of the social space as a stage is replaced by the media. Media is the new power that people, their products and the conditions of that production can be presented. Within this medium, the architectural practice and the instruments of the production of the architectural space are affected from the visual and verbal images. From the moment that architecture needed to be legitimate within the societ, the discourse of architecture became one of the components of the architectural system. The place of the architectural education in that wholeness of the praxis can have the risk of loosing its leading role. As the programmes and rational theories are mot valid in architectural education, architectural education should attach more importance to the contingent theories and intuitive approaches to help the students distinguish the real parts from the superfluous of messages.