Mekansal Arayüzlerin Kente Ve Yaşama Katılımları Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Bu araştırmada insan hayatının değişimiyle kentin etkilenmesinden yola çıkarak, insan hayatının kent içerisindeki sürekliliği ele alınmış; insanın kent içerisinde yarattığı yoğunlaşma ve serbest kalma alanları tartışılmış, bu alanların varolma zorunluluklarıyla ortaya çıkan açık alan, kapalı alan ve ‘iç-dış’ kavramları irdelenmiş, kentin bir bütün olduğu ve kent içerisindeki ‘boşluk’ ların kent yaşamının sürekliliği için gereklilikleri saptanmış, bu boşlukların pozitif olarak ortaya çıkarılan üç boyutlu nesnenin biçimlenmesiyle birlikte ortaya çıktığının, bu boşlukları üç boyutlu nesnelerin belirlediğinin altı çizilmiştir. İnsanların kent ve yaşamla olan iletişimleri için bu alanların arayüz oldukları açıklanmış, boşluklar ve eşiklerin etkin arayüzler olarak kente ve yaşama katılımları incelenmiştir. Bu mekansal arayüzlerin hayata katılımlarının algısal boyutu ve zamanla içerik değişimi incelenmiştir. Mekansal arayüzlerin kayboluşları gözden geçirilmiştir. Bu kapsam altında, mekansal arayüzlerin kent ve yaşamdaki önemi ve bu alanların varoluşlarına ilişkin yaşamsal ve zihinsel birikimlerin gerekliliği vurgulanmıştır.

This research starting from interaction between the change of human life and the city, the continuum of human life in an urban context is studied, the places of concentrating and relaxation created by the people is discussed, the concepts of open space closed space, ‘inside’-‘outside’ born out this neccesity is analysed, the importance of the urban ‘voids’ for the continuity of city life and the wholeness of the city is factualised, the emmergence of these voids as a by product of the positive three dimensional object which is also defining their limits is accentuated. The characteristic of the urban voids as an interface for the communication of the people with the city and life is explained, the integration of the voids and thresholds as active interfaces to the city and life is analysed. The perceptional dimension of the integration of spatial interfaces with life and the change of their content with time is studied. The negation of the spatial interfaces is evaluated. In this context, the importance of spatial interfaces in city and life and the neccesity of intellectual and actual experience on the existence of urban space are accentuated.