Cinematographic Narrative In Interior Design Pedagogies

Abstract

This thesis study, which projects the reflections of an experimental, interdisciplinary and multi-faceted attempt on design education, aims to connect diverse but intertwined disciplines of ―cinematography‖ with ―design pedagogies‖ by establishing the connections between these fields within alike perspectives. The undeniable power and decisiveness of cinema, cinematography and visual narrative on generating ―atmospheres‖ is the main and primary motive for this praxis, on behalf of building a novel pedagogical model for interior design pedagogies on perceiving, interpreting and generating the spatial atmosphere. The fact that ―cinematic comprehension and cinematic notion possesses a substantial role in expanding the perspective of the individual on experience, perception, and interpretation‖, on the other hand ―it possesses the competence of being a powerful atmospheric production and representation medium‖ is crucial for this study. In this respect, while investigating the genuine methods and techniques of cinematographic narrative in a deeper sense, they are sought to integrate into the design processes as a tool for narrative and atmosphere generation in further. In other words, cinematic notions, tools, and methods are deployed as novel and alternative methodologies for design processes, especially for interior design studio pedagogies. Based on all these justifications above, first of all, in the first chapter of the thesis manuscript, the research inquiry, the frame of the discussion, the topic, aim, scope and method of the study are emphasized as a brief introduction and preliminary statement of the thesis.Bu tez çalışması, tasarım eğitimine dair deneysel, disiplinler-arası ve çok katmanlı bir sürecin tezahürlerini sunabilmek adına, birbirinden farklı disiplinler olmalarına karşın birlikte hareket edebilme yetisine sahip olan ―sinematografi‖ ile ―tasarım pedagojileri‖ni, aralarındaki bağlantı ve ilişkileri kurarak, benzer perspektiflerde incelemeyi amaçlamaktadır. Sinema ve sinematografinin ―atmosfer‖ yaratımındaki yadsınamaz gücü ve kararlılığı, ―mekânsal atmosfer‖i yorumlama ve üretme konusunda, iç mimarlık eğitimi için, yeni ve özgün bir eğitim modeli oluşturmak adına bu çalışmanın temel güdüsü ve birincil çıkış noktasıdır. Bu noktada, sinematik kavrayışın hem ―bireyin deneyimleme, algılama ve yorumlama perspektifini genişletmesi‖, hem de güçlü bir ―atmosfer üretim ve temsil aracı‖ olmasındaki yetisi, sinematografinin bir araçsallık olarak seçilmesine neden olarak gösterilebilir. Sinematik kavramı oluşturan sinematografinin özgün yöntem ve araçları da bu süreçlere katkı sağlar niteliktedir. Bu nedenle sinematografinin özgün yöntem ve araçları derinlemesine incelenirken, bu yöntemler birer ―anlatı ve atmosfer üretim araçsallıkları‖ olarak tasarım süreçlerine, özellikle de iç tasarım pedagojilerine, alternatif metodolojiler olarak entegre edilmeye çalışılmıştır.