Mekân Ve Beden İlişkisi: Mekânın “bedenle Kavrayış” Üzerinden Değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışma batı kültürüne ait Kartezyen düşüncenin yol açtığı beden ve akıl ayrımına karşı gelişen düşünceleri temel alarak günümüz mimarlığında beden ve mekân ilişkisini irdelemektedir. Bu çalışmanın mimari tasarımda mimari elemanlara ve ergonomik ilkelere odaklı tasarım yöntemleri bir tarafa, beden, hareket ve mekâna dair ezberlerin sorgulanması gerekliliğinden doğmaktadır. Mekânın beden ve nesnelerin hareketleriyle devinen düşsel yapıda oluşuyla dans pratiğinin gündelik hareketlerin tekrarından oluşan ritimsel doğası dans ve mekânı kesiştirmektedir. Bu nedenle nesnel olarak sorgulamaksızın kabul ettiğimiz mekân-davranış örüntülerini yeniden düşünmek niyetiyle mimarlıktan farklı bir disiplin olan dans üzerinden bedenin mekân deneyimini gözlemi yöntem olarak tercih edilmiştir.

This study, with the base of ideas which developed contrary relating Western Cartesian thought about body and mind duality, is revaluating body and space relationship in nowadays Architecture. The need of the study is arising from the necessity of examine the knowledge about body, movement and space aside the focused notion on architectural component and ergonomic principles in architectural design. The dynamic imaginary structure caused by movements of body and objects is intersecting with the rhythmic nature of dance which comes in to being by repeated daily movements. That’s why, with the intention to rethinking the space-attitude patterns which were accepted without question, dance is chosen as a different discipline from architecture to be used of examining the space experience of the body.