Religion As A Soft Power In International Relations

Abstract

Herhangi bir zor kullanmadan, sahip olunan ideallerin başkalarına benimsetilmesi ve başkalarının isteklerini biçimlendirme kabiliyeti olarak tanımlanabilecek yumuşak güç kavramı uluslararası ilişkiler disiplininde son yıllarda önemli bir popülarite kazandı. Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortadoğu'daki sert güç yaklaşımının yakın zamanlardaki başarısızlığı yumuşak güç kavramı üzerine yapılan çalışmalardaki artışa yeni bir ivme kazandırdı. Uluslararası ilişkiler disiplini bir başka konuda daha çoğalan çalışmalara tanık oldu; din konusunda. Birçok akademisyen dinin yaygın bir canlanma yaşadığını ve bunun insan hayatının birçok alanında önemli yankılara yol açmakta olduğunu belirttiler. Fakat, oldukça az sayıdaki çalışma yumuşak güç kavramı ile dini bir arada ele aldı. Bundan dolayı bu çalışma bahsi geçen alandaki eksikliği gidererek uluslararası ilişkiler disiplinine katkıda bulunmaya yönelik bir adım olarak görülmelidir. Böylece, bu çalışma dinin uluslararası ilişkilerde yumuşak güç kaynağı oluşturabildiğini iddia eden çalışmalara katkıda bulunmaktadır. Dinsel yumuşak gücün farklılığı onun herhangi bir şekilde zora başvurmadan din yoluyla başkalarını cezbedebilmek veya yanına çekebilmekten kaynaklanıyor. Bu nedenle, dinsel yumuşak güç din yoluyla edinilen iyi bir imaja sahip olmak ile yakından alakalıdır. Bu çalışma devletler ve devlet dışı aktörler tarafından dinsel yumuşak gücün nasıl elde edilip kullanıldığını analiz etmektedir. Bu aktörler dini çekici bir biçimde kullanarak diğerlerinin kalbini ve aklını kazanma kabiliyetine sahiptirler.

The concept of soft power, defined as the ability to get others, without any force, to admire your ideals and shape their preferences, has in recent years become fairly popular in the discipline of international relations. The recent failure of the hard power approach used by the United States of America in the Middle East has added to the proliferation studies on the concept of soft power. The discipline of international relations has witnessed recent proliferation of significant studies on another topic, religion. It has been noted by many scholars that there has been a widespread resurgence of religion and the resurgence has been stimulating significant repercussion in various ways in many aspects of human life. However, only a few studies have tried to combine the concept of soft power and religion. Therefore, this study should be seen as a step to contribute to the discipline of International Relations by making up this deficiency. In this way, it contributes to the body of works which claim that religion can be a source of soft power in international relations. The distinctiveness of religious soft power results from the fact that it attracts and/or co-opts others by means of religion without appealing to coercion. Therefore, religious soft power is closely related to possession of a good and attractive image through the use of religion. This study analyzes how religious soft power is acquired and wielded by states and non-state actors. These actors have the ability to win the hearts and minds of others through the use of religion in an attractive manner.