İTÜPSAT1 Uydusunun Entegrasyonu Testleri

Abstract

Yapay uydular, Sputnik ile başlayan uzay çağının en önemli elemanları olmuşlardır. Güzümüzde bu uydular, gerçekleştirdikleri kritik görevlerle insanlığa hizmek etmektedirler. İletişim, uzaktan algılama, veri toplama, navigasyon, keşif ve bilimsel deneyler kullanıldıkları alanlardan sadece bir kısmını oluşturmaktadır. Uzay teknolojisine yapılan yatırımlar hiç bir zaman boşa gitmemiş, mühendislikte ve bilimdeki ilerlemeleri tetikleyen bir unsur olmuştur. Ayrıca bu gelişmeler de uzay teknolojisinin ileriye gitmesinde ve gelişmesinde büyük rol oynamıştır. Günümüzün uzay araçları ile onların atalarını karşılaştırdığımızda, bugünün uydularının çok daha küçük, hafif ve kompakt yapılar olduklarını görürüz. Uzayla ilgili bir projenin risk ve maliyet gereksinimlerini dikkate alırsak, bu durum çok önem arz etmektedir. Yüzlerce, hatta binlerce kilogramlık uydular, aynı zamanda görev bütçeleri için de ağır bir yük teşkil etmektedirler. Bu nedenle, küçük uydular tasarımları, testleri, onaylaması ve fırlatma maliyetlerindeki avantajlardan dolayı dikkat çekmektedirler. 2001 yılında, California Polytechnic Üniversitesi ve Stanford Üniversitesi tarafından ‘Cubesat’ isimli bir küçük (piko) uydu projesi başlatıldı. Asıl amaç lise ve üniversite öğrencilerinin eğitilmesiyken, tasarım diğer alanlara doğru yayıldı. Üniversitelerin, şirketlerin ve devletlerin desteği ile proje verimli bir şekilde devam etmektedir ve bugüne kadar yaklaşık yüz Cubesat uzaya fırlatılmıştır. İstanbul Teknik Üniversitesi, Türkiyenin önde gelen üniversitelerinden biri olarak, 2005 yılında ITUpSAT1 isimli Cubesat projesine el atarak küçük uydu teknolojilerinde söz sahibi olmak istediğini gösterdi. Proje, 23 Eylül 2009’da uydunun Hindistan’dan uzaya fırlatılmasıyla son buldu. Bu tez, ITUpSAT1 uydusunun tasarlanması sürecinde gerçekleştirilmiş olup, test standartlarının piko ve nano seviyelerdeki küçük uydulara uyarlanmasını konu edinmektedir.

Artificial satellites orbiting around the Earth are essential since the start of the space age, which begun with Sputnik. Today, they perform critical missions and serve humanity to make life easier. Communication, remote sensing, data collection, navigation, exploration, scientific experiments are the most important fields where they utilized. Investments in space technology result in advancements in engineering and science, and these advancements also lead to developments in the space technology. If one compares the first spacecrafts and today’s, a huge diffence can be observed clearly. As in the other technologies, today’s satellites are smaller, lighter and more compact than their first ancestors. This is a very important factor when considering risk and cost requirements of a space project. The satellites that weight hundred of kilograms or several tons is also a heavy weight for the mission budgets. Therefore, small satellites attract attention, since they are easier to handle, to test, to verify and to launch to space. The space technology of the future will be driven by this point of view. In 2001, a small satellite (picosatellite) project, called CubeSat, has been started by the association of California Polytechnic State University and Stanford University. The main objective was the education of college and university students, however the concept spread out to other areas. Today, the project continues effeciently with the contribution of universities, companies and governments; and around a hundred CubeSats have been launched to space. Istanbul Technical University, as the leading educational establishment of Turkey, decided to have hand on the development of small satellites technologies by introducing a Cubesat project called ITUpSAT1 by the year 2005. The project resulted in 23 Sept, 2009 by the launch of the satellite from India to space. This thesis is the product of the ITUpSAT1 project and presents the test standards tailored for the small satellites, specifically for pico and nano scales.