20. Yüzyıl Mimarlık Ortamına Eleştirel Bir Yaklaşım

Abstract

Bu çalışmada, 20. yüzyıl mimarlık ortamına eleştirel bir bakış açısı getirmek, özellikle bilim-sanat-felsefe üçlüsünün ortaçağdan günümüze geçirdiği değişim bağlamında mimarlık ile ilişkilerinin kurulmasına zemin hazırlamak amaç edinilmiştir. 20. yüzyılda batı toplumlarında oluşan sosyo- kültürel yapılanma ve bu yapılanmanın disipliner bağlantılarının kurulması tezin ana kurgusunu oluştumuştur. Yüzyılımızın en önemli iki yaklaşımı olarak kabul edilen modern ve postmodern yapılanmaların felsefi boyutta tartışmaya açılmaları ve 1980 sonrası batı mimarlığında ulaştıkları nokta tezde tartışılmış ve ‘80 sonrası oluşumlar disiplinler arası ilişkiler bağlamında irdelenmiştir. Çalışmanın sonucunda ‘80 sonrası mimarlığının disiplinlerarası yaptırım gücü ortaya konmuştur. Varılan sonuç aynı zamanda ileriye dönük mimari yaklaşımları tartışmak için de bir taban oluşturmuştur.

The purpose of this study is, in the context of the relations among science-philosophy, architecture, to scrutinize the sociocultural public structure with an evolution from the enlightenment era to our days and to evaluate the medium of criticism, especially in respect to architecture. This evolution process is taken into consideration together with outlines and basic ideologies of modern and post-modern trends. The debates especially brought to the agenda in connection with modern / postmodern concepts, and intended to discuss the sociocultural evolution process in the context of pluralistic and deconstructive approaches. In this context, it can be said that as long as the cultural and economic structure of the western societies do not change, postmodernism shall govern. The architecture at the same time will continue to build bridges between disciplines and provide more pluralistic perspectives to the individuals and society.