Polifonik Kompozisyonda Usûl Ve Aruz

Abstract

Türk Müziği, İslamiyet öncesinde ve sonrasında, melodik karakter olarak tek çizgili (homophony) bir yapıya sahiptir. Ancak, İslamiyet sonrası, karakterine usul ve aruz, başka bir deyişle îkâ kavramlarını alması ile birlikte, dinamiğini, kendi içerisinde var olan çok çizgili ritmik (polyrhytmic) yapısıyla sağlamıştır. Farklı bir deyişle, bu ritmik yapılar, birbirlerinin karakterlerinden türetilmişler ve aynı zamanda birbirlerinden ayrı bir sistemde çalışmaktadırlar. Dolayısı ile bu farklı ritmikler, polifonik bir kompozisyonda ayrı çizgilerde düşünülebilirler. Bu çalışmada, bu farklı ritmik öğelerinin, polifonik yapıda şekilleri incelenmiş, ve bu şekillerin, polifonik kompozisyonda kullanımına dair önermeler ortaya sürülmüştür

Before Islamic Religion, Turkish music developed on a single line. However, after Islamic Religion, by starting to use ?usul? and ?aruz? in other words ?ikâ?, Turkish music gained its dynamic with its own polyrhytmic structure. These rhythmics which are constructed harmonically, are also different and independence rhythmics. In other words, these rhythmic structures are derived from each other?s characteristics, but they work in different systems. Consequently, these different rhythmic can be thought in a polyphonic composition on distinct lines. In this study, these different rhythmic elements are examined in polyphonic structure and arguments for usage of these rhythmic in polyphonic composition are minted