The Art Of Violencello Performance In Turkish Makam Music :an Analysis On Early Turkish Music Recordings

Abstract

Viyolonselin Türk makam müziğinde kullanılmaya başlaması 20.yüzyılın başlarına denk gelmektedir. Türk makam müziğinde kullanılan bas karakterli bir saz olmayışı ve viyolonselin Türk müziğinin makamsal yapısı içindeki mikrotonal sesleri icra etmeğe elverişli olması, bu sazın fasıl topluluklarında yer almasına neden olmuştur. Elimize geçen ilk viyolonsel kayıtları Tanburi Cemil Bey'e ait olanlardır. Bu çalışmada Tanburi Cemil Bey ve Mesut Cemil gibi ustaların viyolonsel icraları analiz edilmiş, Türk makam müziğinin geleneksel değerleri içinden gelen ileri icra tekniklerinin viyolonsel icrası açısından getirmiş olduğu anlamlar araştırılmıştır. Süslemeler, çarpmalar, glisandolar, özel yaylar ve hızlı artikülasyonlar gibi icra tekniklerinin ortaya koyulmuş olmasındaki amaç bu tekniklerin modern icralar ve yeni yazılacak eserler için kaynak teşkil etmesidir.

The violoncello is started to be used in Turkish makam music in the first decade of the 20th century. The lack of a bass character instrument in Turkish makam music and the availability of the violoncello to produce microtonal pitches caused the violoncello to join the fasıl ensembles. The fist violoncello recordings in our hands belong to Tanburi Cemil Bey. In this study the violoncello performances of virtiosi such as Tanburi Cemil Bey and Mesut Cemil have been analyzed and the meanings concerning the advanced performance techniques that come through the traditional values of Turkish makam music regarding the violoncello performances have been researched. The purpose of introducing the techniques such as ornamentations, grace notes, glissandos, and fast articulations is to form a source both to be utilized for modern performances and for future compositions.