Yapay Doğa

Abstract

Tezde insanla doğa arasındaki mesafenin ve devingen dengenin dinamiklerinden yola çıkılmıştır. Bu mesafe yapmakla doğa, tasarımla kendiliğinden ortaya çıkış, bilgi ile sezgi birlikteliklerinin ve belki de ikilemlerinin konumlandığı arakesittir. Amaç içersinde insanın kendisini, farkındalığını ve doğa karşısındaki bilincini inşa etmeye çalıştığı arakesitin potansiyelini ve işletilebilirliğini sorgulamaktır. İnsanla doğa arasındaki dar çerçeveli ilişkide ya insan ya da doğa edilgen durumdadır. Doğa felaketlerle, insan ise bilgisi ile bir diğeri üzerinde hakimiyet kurar. Doğanın kontrol edilemezliği, belirsizliği karşısında insanın kontrol ve fetih mekanizmaları devreye girer. Oysa ki insan ve doğa ilişkisini karşılıklı etkileşim, birlikte olma, birbirine katılma gibi kavramlardan yola çıkarak etkinleştirmek mümkündür. Böyle bir yaklaşım insanın doğaya dair deneyimini ve algısını da genişletecektir. İnsan doğayı en çok bütünün içindeki yönlendirici omurgasal ilkeleri kendi eylemine, yapıtlarına ve de tasarımlarına dahil ettikçe içselleştirir. Bu nedenle tezde yapmakla doğa arasındaki sınırların muğlaklaştığı, çift taraflı-geçişken bir alanın oluşturulabilmesi için alternatif bir strateji daha doğrusu tasarım ajandası önerilmiş ve bu önerinin açılımları tartışılmıştır. Doğayı işleten prensiplerin tasarıma dahil edilebilirliğini sorgulamak için kurgulanmış strüktür kapsamında tanıtılmış olan temaları işleyen projelere dair bir ürün kataloğu sunulmuştur. Bu katalog analojik sınıflara bölünmüştür. Ancak tez benzeşim kavramı üzerine odaklanmaz, benzeşim ve fark dinamiklerinin araç olarak kullanılmasını önerir. Amaç insanı ve doğayı saran rijid çevrelerin kırıldığı, etkileşimli ve devingen alternatif bir tasarım gündeminin izini sürmektir.The thesis was set out from the dynamics of the space between mankind and nature and its changing balance. This space is the interface where the cooperation or maybe the contradictory braces of making and nature, design and self-forming, knowledge and intuition are situated. Study’s goal is to question the potential and exploitability of the interface in which man tries to construct his being, awareness and consciousness confronting nature. Through the strictly fragmented relationship between mankind and nature, mankind or nature is defined to be passive. Nature with its catastrophes, man with his knowledge, dominates over each other. Confronting nature’s vagueness and unknowness, man’s mechanisms of control and conquest start to function. However the relationship between mankind and nature can be activated by exploiting the concepts of interaction, being together, being involved in each other… This kind of approach would explore man’s experience and perception belonging to nature. Man intensifies the involvement of nature in his being the most, when he applies the fundamental principles of nature to his actions and making. In the thesis, an alternative strategy, infact a design agenda is proposed to maintain a transparent-double sided field where the borderlines between making and nature are blurred. To question the possibility of the involvement of nature’s principles in design, a catalogue of projects that exploit the introduced concepts in the prepared design agenda, are presented. This catalogue is separated into analogical classifications. However, thesis does not focus on resemblance; it offers to use the dynamics of resemblance and difference as a tool. Here, the goal is to search for an alternative design agenda in order to break the rigid frames surrounding man and nature.