Betonarme Yapılarda İzolatör Kullanımının Taşıyıcı Sistem Davranışına Etkileri

Abstract

Bu çalışmada, yapının periyodunu uzatarak yapıya gelen deprem etkilerini azaltmak amacıyla, taban yalıtımı sistemiyle kauçuk izolatör kullanımının, taşıyıcı sistem davranışına olan etkileri araştırılmıştır. Öncelikle yapısal kontrol sistemi yaklaşımının genel değerlendirilmesi yapılmış ardından pasif kontrol sistemlerinin sınıflandırılması yapılarak uygulama örneklerine yer verilmiştir. Son olarak, zaman tanım alanında lineer olmayan analiz yöntemi kullanılarak sekiz katlı betonarme bir yapının taban ankastre hali ve taban izolasyonlu haline ait dinamik analizler yapılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen periyot, göreli kat ötelemeleri, maksimum kat ivmeleri ve kesme kuvvetleri karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. Seçilen taban izolasyonu sisteminin, yapının periyodunu arttırarak zemin ve yapı etkileşimini minimize ettiği ve geleneksel yöntemlere göre, taşıyıcı sistem davranışındaki olumlu etkileri sayesinde yapıda hasar oluşma riskini azalttığı sonucuna varılmıştır.

In this study, the effects of base isolation system use, mainly rubber isolator, on bearing system response are investigated with the purpose of decreasing the earthquake effects on structure by prolonging the period of the structure. First of all, general evaluation of structural control system is made, then passive control systems are classified and application samples are mentioned. Lastly, by using nonlinear time history analysis method, dynamic analysis of fixed-base state and base isolated state of concrete structure with eight stories are conducted. As a result; observed periods, storey drifts, maximum story accelerations, and shear forces are compared. It is concluded that selected base isolation system minimized the interaction between ground and structure by prolonging the period of structure and decreased the risk of damage to the structure by the positive effects on bearing system response compared to traditional approaches.