Çelik Yapılarda Yarı-rijit Birleşim Tiplerinin Çerçeve Boyutlandırmasına Etkileri

Abstract

Bu tezin amacı, çelik yapılarda yeni bir kavram olarak ortaya çıkan yarı-rijit birleşimlerin derinlemesine incelenmesi, geleneksel yöntem olan rijit veya mafsallı birleşimlerle karşılaştırılması ve sonuçların irdelenmesidir. Çelik yapılarda kiriş-kolon birleşimleri geleneksel olarak mafsallı veya rijit olarak düşünülürler. Yapılar projelendirilirken düğüm noktalarını mafsallı veya rijit olarak tasarlamak şüphesiz ki birçok hesap kolaylığını da beraberinde getirmektedir. Ancak her ne kadar hesap kolaylığını beraberinde getirse de yapılan araştırmalar göstermiştir ki düğüm noktalarının davranışı gerçekte bu iki ekstrem değer arasında kalmaktadır. Bu davranış yarı-rijit davranış olarak adlandırılır. Yapı elemanlarının davranışlarını, düşey eksende moment (M) ve yatay eksende dönme () olmak üzere; bu iki etkinin birbirleriyle olan etkileşimini gösteren M- diyagramları en iyi şekilde açıklar. Dolayısıyla birleşimlerin sınıflandırılması ve taşıma gücü hesapları M- eğrileri esas alınarak yapılmıştır. M- eğrileri, yapılan pek çok deneysel çalışmaya dayanarak çeşitli parametrelere bağlı olarak ifade edilmiştir. Bu çalışmada, birleşimlerin sistem üzerindeki etkilerini inceleyebilmek amacıyla farklı birleşim tipleri kullanılarak sistem analiz edilmiş ve farklı birleşim tiplerinin, farklı hesap yöntemlerinin boyutlandırmaya etkileri incelenmiştir.

The objective of this thesis is to scrutinize the semi rigid connections in steel frames which has recently appeared in structural engineering and to compare the differences between semi-rigid conections with the taditional methods which are rigid or/and pin connections. The results are also will be examined in this thesis. In steel structures beam-to-column connections are traditionally assumed either rigid or pinned. While designing the constructions, assuming that the joints as rigid or pinned will certainly make the calculations easier. However the facility in calculation by designing the connection rigid or pinned, the experimental studies shows that the actual behaviour of the connection is between these two extreme limit states. This behaviour is called semi-rigid. The best expression of the behaviour of the structural elements is interaction between M- (Moment–Rotation) where the vertical direction represents M and the horizantal direction represents  in the interaction diagram. Thus the classification of the connections and the calculations of the bending moment resistance of the joints are calculated by using the M- diagrams. After various experimental researches, the M- diagrams are formed by using parameters. In this study, different type of connections are used and system analyzed in order to examine the effects of the connections and type of analyzing methods over the system.