Betonarme Yüksek Bir Yapının Deprem Performansının Zaman Tanım Alanında Doğrusal Olmayan Çözümleme Yöntemi Kullanılarak Belirlenmesi

Abstract

Yüksek lisans tezi olarak sunulan bu çalışmada, betonarme çekirdek ve çerçeve taşıyıcı sisteme sahip 65 katlı yüksek bir yapının Zaman Tanım Alanında Doğrusal Olmayan Çözümleme yöntemi kullanılarak deprem performansının belirlenmesi ve performans değerlendirmesi gerçekleştirilmiştir. Yapısal taşıyıcı sistem PERFORM-3D ortamında malzeme ve geometri özellikleri bakımından doğrusal olmayan davranış göz önünde bulundurularak modellenmiş, sayısal çözümleme IYBDY–2008-D2 seviyesi senaryo deprem spektrumu temelinde ölçeklendirilen deprem kayıtları eşliğinde zaman tanım alanında doğrusal olmayan analiz yöntemi ve farklı sönüm modelleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Analizler neticesinde elde edilen sonuçlar karşılaştırmalı olarak değerlendirildiğinde doğrusal olmayan davranış nedeniyle taşıyıcı sistemde gözlemlenecek rijitlik azalması etkilerinin daha geniş bir ölçekte göz önüne alındığı sönüm modelinden (Çözüm1–0.2T~1.5T) elde edilen taban kesme kuvveti, tepe noktası yer değiştirmesi, göreli kat ötelenmesi donatı, beton ve bağ kirişi şekil değiştirmesi miktarlarının daha olumsuz olduğu belirlenmiştir.

This study is concerned with the performance based seismic evaluation of the 65 storey high, concrete core-moment resisting frame high rise building based on nonlinear dynamic time history analysis. Structural model built in PERFORM-3D environment considering the material and geometric nonlinearity of the structural components. Dynamic analyses were carried out by using scaled time history records on the basis of the IYBDY–2008-D2 scenario level earthquake design spectra and two different Rayleigh damping models. Comparing the analysis results obtained from two different solutions, overall structural behavior due to earthquake action such as base shear values, top and interstorey drifts, concrete, reinforcement strains and coupling beam shear strain values are much unfavorable in Çözüm1-0.2T-1.5T model in which damping effects due to stiffness loss of the structural components (softening) are considered in a wider scale.