Çay Tohumu Yağının Biyodizel Üretiminde Değerlendirilmesi

Abstract

Theaceae ailesinden çay bitkisi ( Camellia sinensis ), dogada büyümeye bırakıldıgında bir agaç görünümünü alan, her daim yesil ve çok yıllık bir bitkidir.Yurdumuzda yetistirilen çay bitkisi, Camellia sinensis- Camellia assamica melezi olup, yan ürünü olan tohumları %30 civarında yag içermektedir. Japonya, Hindistan ve Çin gibi çay tarımının çok yogun olarak yapıldıgı ülkelerde, yag üretmek amacı ile de yetistirilen, C. sasanqua, C. japonica ve C. oleifera tohumları, %60 ‘lara kadar varan degerlerde yag içermektedirler. Bu ülkelerde her yıl giderek artan miktarlarda çay tohumu yagı yemeklik olarak kullanılmaktadır. Ülkemizde ise, çay bitkisinin sadece yapraklarından yararlanılmakta olunup, çay tohumu yaglarının ekonomiye hiçbir katkısı yoktur. Çay tohumu yagı, kendine has bir tadı olan, uzun raf ömrüne sahip, yüksek kaliteli yemeklik bir yagdır. Bununla birlikte hem yag asidi bilesimi ve hem de yüksek antioksidan içerigi nedeniyle, biyodizel üretimi için de çok uygun bir hammadde olma özelligi gösterir. Bu çalısmada, çay tohumu yagının hem biyodizel hammaddesi hem de dogal bir antioksidan kaynagı olarak degerlendirilmesi amaçlanmıstır. Çalısmada önce Çay Arastırma Enstitüsü’nden temin edilen çay tohumlarından üretilen tohum yagının bazı teknolojik özellikleri ile antioksidan kapasiteleri tayin edilmistir. Çay tohumu yagı, ayçiçegi, zeytinyagı, kanola ve soya yagları ile belli oranlarla karıstırıldıktan sonra, karısımların oksidasyon kararlılıklarının zamanla degisimi incelenmistir. Daha sonra da çay tohumu yagından transesterlesme reaksiyonu ile yag asidi metil esterleri üretilerek, çay tohumu yagının biyodizel üretiminde kullanılabilirligi arastırılmıstır. Bu çalısmada, çay tohumu yagının hem yag asidi bilesimi hem de sahip oldugu yüksek antioksidan madde içerigi nedeniyle, biyodizel hammaddesi olarak degerlendirilebilecegi sonucuna varılmıstır. Ayrıca çay tohumu yagının, ayçiçegi, kanola, soya gibi bitkisel yaglara belli oranda katılması sonucu, yagların raf ömründe iyilesme tespit edilmistir.

The tea seed oil is a by-product of the tea industry. The tea plant (Camellia sinensis), cultivated mainly for its leaves is a perennial, evergreen shrub, and produces large seeds which contain approximately 30 % of oil. The seeds of the other genera of Camellia, C. sasanqua or japonica, which are planted for their oils as well, have oil contents up to 60 % . Camellia or tea seed oil is a high quality edible oil with a unique flavor and taste, and good storage stability. Being a high- oleic, mediumlinoleic, and low linolenic acid oil, and having a high antioxidant content, tea seed oil is a “good” feedstock for biodiesel production as well. In this study, tea seed oil is characterized due to its some technological and chemical properties. In addition to this, tea seed oil is mixed with sunflower, rapeseed, olive and soybean oils to see its availability as an antioxidant source, and the effect of tea seed oil on the oxidation stabilities of these oils is determined. Finally, tea seed oil is used as biodiesel feedstock and its effects on the properties of biodiesel produced are determined. In this study, it was concluded that tea seed oil can be used as a good feedstock for biodiesel production regarding to its antioxidant activity, oxidation stability and fatty acid composition. Moreover, mixing tea seed oil, at the level 10 %, with sunflowerseed, rapeseed and soybean oils affected the shelf life of the oils in a positive way.