Mekansal Ara Durumlar Üzerinden Mimaride Melezlik Kavramı

Abstract

Genel anlamda mimaride melezliğin konumlanışına bakmak için, öncelikle melezliğin kendine özgü farklı kavramsal açılımları ve onların yardımıyla mimaride melezliğin karşılıkları gözden geçirilir. Araştırmada ise, mekansal ara durumlar üzerinden, mimaride melezliğin bir süreç aracılığıyla tarifi yapılır. Mekansal ara durumlar ölçeğinde melezliğin ortaya çıkışı, var oluşu ve varlığını sürdürebilmesi durumları söz konusu sürecin temel kavramlarıdır. Bu kavramların alt başlıklarında ise, aynı sürecin aralıklarını oluşturan farklı ilişkilerde yapılaşma karakteristikleri belirlenir. Bu arada, mimarinin tetikleyicileri durumundaki kuvvet ve dinamiklerin fiziksel ve işlevsel temelde baskın nitelikte olanları, süreç aralıklarındaki etkileşimlere, dolayısıyla bu noktada ortaya konan mimari yaklaşımlara işaret ederler. Farklı boyutlarıyla tasviri yapılan melezlik sürecinin, mimarideki etkinliğini değerlendirebilmek için, bu içerikte tasarlanmış mevcut örneklerle eşleşme aralıklarının karşılaştırmalı analizleriyle bazı sınıflandırmalara gidilir. Bu örneklerin ortak temelini ise, sirkülasyon alanları üzerinden incelemelere imkan veren, mekansal ara durum yaklaşımları oluşturur. Yapılan incelemeler üzerinden, çeşitli mekansal ara durum yaklaşımlarının kendi süreçleri ile, tarifi yapılan mimaride melezlik ve melezlik süreci arasındaki değişken eşleşme dinamikleri sorgulanır. Bu bağlamda örnek gösterilen sirkülasyon alanlarının ele alınış yöntemlerinin, farklı farkındalık seviyelerine rağmen, genellikle melezliğin potansiyel durumlarından uzak noktalarda konumlandığı yönündeki öngörüyü ortaya koyabilmek üzere, karşılıklı ilişki değerlendirmeleri yapılır.

Like any other scientific discipline, the concept of hybridity is met with many different approaches in architecture, due to the variety of its conceptual definition. The research content will evaluate the situation and position of this concept in the architectural agenda. This evaluation consists of identification of its own structure and the analysis of relevant reflections. In order to understand the position of hybridity in architecture, its varying definitions are examined through both conceptual and architectural fields. The research, defines the architectural hybridity over spatial in-between situations with the help of a process. At the scale of spatial in-between situations, becoming, being and continuity of hybridity are the basic concepts of the process. These concepts include structuring characteristics with different relations that form the process interspaces. Moreover, physically and functionally dominant forces and dynamics of architecture, refer to interaction in these interspaces and related architectural approaches. After defining different dimensions of hybridity process, some classifications of relations between existing design samples and the process interspaces are made to evaluate its effectiveness in architecture. Collective basis of the samples creates spatial in-between approaches related to situations, which lets research over circulation spaces. Over the research, matching dynamics of defined approaches and the hybridity process are examined. Then, evaluations of reciprocal relations are presented, in order to justify that the architectural method samples, used for designing circulation spaces, are situated far from the potential conditions of hybridity.