Tasarımları Ve Eğitimciliği Işığında Nezih Eldem İn Mimarlık Anlayışı

Abstract

Bu tezin amacı, uygulamacı ve eğitimci bir mimar olan Prof. Nezih Eldem’in, tasarımları aracılığıyla ortaya koyduğu mimari duruşunun ve İTÜ Mimarlık Fakültesi’ndeki hocalığı boyunca yönettiği derslerdeki mimarlık üzerine geliştirdiği söylemlerinin incelenmesiyle, mimarlık anlayışının araştırılmasıdır. Bu amaçla, Nezih Eldem’in tasarladığı ve bir kısmını uyguladığı projeleri incelenmiş, yaklaşık elli yıl süren öğretim üyeliği boyunca yürüttüğü derslerdeki söylemleri araştırılmıştır. Eldem’in mimarlık anlayışının şekillenmesinde, öncelikle öğrenimini tamamladığı okulun ve öğrenciliği boyunca yakın ilişki içinde olduğu Sedad Hakkı Eldem’in, mezun olduktan sonra ise Emin Onat ve Paul Bonatz ile olan ilişkilerinin etkileri yadsınamaz. 1952-1954 seneleri arasında gittiği İtalya’da Gio Ponti ile yaptığı çalışmalar ve burada yakınlaştığı Bruno Zevi öğretisi Eldem’in mimariye, detaylara, malzemeye, mekan anlayışına bakışını etkilemiştir. Eldem’in, projelendirdiği ve bazılarını gerçekleştirme fırsatı bulabildiği çalışmalar ve derslerdeki söylemleri incelendiğinde, mekan kavramının, işlevselliğin, malzemenin, çevre verilerinin, tarih bilincinin ön plana çıktığı bir mimarlık anlayışı ile karşılaşılmaktadır. Eldem’in tasarladığı ve gerçekleştirdiği projeleri incelemek, yürüttüğü derslerdeki söylemlerini ortaya koymak, onun mimarlık anlayışını anlamak, aynı zamanda da bir döneminin mimarlık ve eğitim ortamı hakkında bilgi edinmek için önemli bir adımdır.

The aim of this study is to investigate Nezih Eldem’s architectural mentality by analysing his designs and his theoretical expressions which have been built during the lectures that he gave in ITU Architecture Faculty. For this purpose his designed projects, his applied projects and his theoritacal expressions that he gave during almost fifty years of his academic career was studied. The faculty he graduated, Sedad Hakkı Eldem whom he had close relationship during his school years, Emin Onat and Paul Bonatz whom he had close relationship after graduation were the major factors that shaped his achitectural mentality. The projects he contributed in Italy between 1952-1954 with Gio Ponti and Bruno Zevi’s discipline which he got closer during those years have been influenced his view to the architecture, details, material and space. When we focus on his projects that he design, the projects that he implemented and the expressions during the lectures, we can realise an architectural mentality including space, functionality, enviromantal data, historical awareness. In order to gain information about architecture and education of a period, it is important to resarch the projects he desgined and constructed, to introduce his therotical expressions he gave in his lectures, to understand his architecture mentality.