Utarit İzgi Ve Türkiye De Modern Mimarlık

Abstract

Bu tez, Türkiye modern mimarlığında önemli bir yere sahip olan Utarit İzgi’nin mimarlığını anlamaya, Türkiye ve dünyadaki mimari üretim içinde konumlandırmaya yönelik bir çalışmadır. Çalışmaya; mimar tarafından hazırlanan proje açıklama metinleri, kendisiyle gerçekleştirilen şöyleşiler ve binaları üzerine yapılan değerlendirmeler ışık tutmuştur. Çalışmada, İzgi’nin özellikle 1956-1980 yılları arasında inşa edilen yapıları üzerinde durulmuş, onun mimarlığının belirgin özelliklerini vurgulayan yapılar seçilmiştir. Seçilen yapılar, biçim, malzeme/detay ve teknoloji olmak üzere üç alt başlık çerçevesinde incelenmiş, hem bağlam üzerinden eşzamanlı, hem de mimarın işleri arasında kronolojiyi takip eden bir okuma yapılmasına çalışılmıştır. İzgi’nin malzeme, teknoloji ve özenin detay çözümleriyle bütünleşen estetiği ve meslek yaşamı boyunca vazgeçmediği yeniliğin takipçisi olma anlayışı onu ülkedeki mimari üretimde özel bir konuma taşımıştır. Bu araştırma ile, İzgi’nin mimarlığını ayrıcalıklı kılan özellikleri ortaya koymak amaçlanmıştır. Onun mimarlığı üzerinden yapılan değerlendirmeyle, 20. Yüzyılın ikinci yarısında Türkiye’deki mimarlık ortamı da kavranmaya çalışılmıştır. Araştırmanın ülkedeki modern mimarlık arşivine katkı sağlaması hedeflenmiştir.

The following thesis, is a work aims to comprehend and position the architectural production of one of the most influential names in modern Turkish architecture, Utarit Izgi. Projects description by architect himself, interviews with him and evaluations on his projects, enlighten this work. This following work includes selection of Izgi s projects between 1956-1980, which are delicately expressing special characteristics of his architecture. Selected buildings are examined under three titles; form, material/detail and technology. Both simultaneous interpretations of the contexts and chronological documentation of the Izgi s works are aimed to be followed in this research. Izgi s aesthetics ,which combines material, technology and solicitation in details, and his life-long desire to follow the innovation, carried him a special position in Turkey s architectural production. With this research, not only the elements that creates uniqueness of Izgi s architecture examined but also from his projects the evaluation and interpretation of the second half of 20th century Turkish architecture is aimed to made. By this way, also, a contribution to the archive of the modern architecture is intended.