Van Depreminde Hasar Gören Mevcut Betonarme Bir Binadaki Hasarın, Dbybhy 2007’ye Göre Yapılan Performans Analiz Sonuçları İle Karşılaştırılması

Abstract

Bu tez kapsamında literatürdeki performans tahmin etme ve modelleme yöntemlerinin mevcut betonarme yapılarda gerçeğe ne kadar yakın sonuç verdiği araştırılmıştır. Çalışmada incelenen bina 23 Ekim 2011 Van depremi esnasında ağır hasar görmüş, Alaköy/Van’da bulunan 3 katlı betonarme bir yapıdır. Bu binanın çeşitli kolonlarında boyuna donatı burkulmaları gözlenirken bazı kolonlarda kesme etkilerine bağlı ağır hasar gözlenmiştir. Yapının performans analizleri DBYBHY-2007’ye göre doğrusal eşdeğer deprem yükü, artımsal eşdeğer deprem yükü ve doğrusal olmayan zaman tanım alanında hesap yöntemleriyle kapsamlı olarak değerlendirilerek, elde edilen sonuçlar deprem sonrasında oluşan taşıyıcı eleman hasarları ile karşılaştırılıp, bu yöntemlerin ve verilmiş olan hasar sınırlarının doğruluğu ve ne kadar güvenilir olduğu incelenmiştir. Analizler, yönetmeliğin önerdiği karakteristik malzeme değerlerinin kullanıldığı model, deney sonuçlarının kullanıldığı model ve dolgu duvarların etkisinin dikkate alındığı model olmak üzere 3 farklı modelde yapılarak bu modeller ile elde edilen sonuçlar birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Ayrıca deprem esnasında şehir merkezindeki istasyondan kayıt alınamamasından dolayı depremde oluşan gerçek maksimum yer ivmeleri kesin olarak bilinememektedir. Yine bu çalışmada kayıt alınabilen en yakın istasyondaki kayıt, yapıda oluşan kesme hasarına bağlı olarak ölçeklendirilmeye ve maksimum ivmeler tahmin edilmeye çalışılmıştır.

In the scope of this thesis, how close the damage after the earthquake matches with the performance assessment results using current methodologies by proper modelling is investigated. The building which is investigated in this study had a severe damage during 23 October 2011 Van Earthquake. It is a three story school building which located in Alakoy/Van. Shear failures and buckling of longitudinal reinforcements has been observed in some columns. The seismic performance of the reinforced concrete building is detailly analyzed according to the Turkish Seismic Code (2007) by using the linear, nonlinear pushover analysis and nonlinear time history analysis methods. Then the results are compared with the observed damage of the structural members and investigated how reliable these methods and the damage levels given in the seismic code. Three different models are prepared for analysis and the results of these analysis are also compared with eachother. In the first model, characteristic strength values are used for rebars. In the second model, test results are used for rebar strengths and in the third model, the stiffness of the infill walls are modeled using equivalent compression struts in addition to second model. The certain PGA values of the earthquake is not known because the station at the epicenter of the strong motion did not record any motion. Therefore, the record at the nearest station was tried to scale according to shear failure at the captive column in this study.