Hımış Yapının Taşıyıcılık Açısından Karşılaştırmalı Olarak Değerlendirilmesi

Abstract

Bir deprem ülkesi olan ülkemizde her tür yapı planlamada deprem ilkelerinin göz önünde bulundurulması ihtiyacı çok açıktır. Ülkemiz yapı stoğu incelendiğinde yerel ve doğal malzemelerin kullanıldığı yapı türleri özellikle Anadolu bölgesinin Kuzeydoğu, İç ve Güneydoğu bölgelerinde, yaygındır. Bu bölgelerdeki yapılarda yapı malzemesi olarak ahşap, kerpiç, taş gibi yerel malzemeler, yapı sistemi olarak da ağırlıklı olarak iskelet ve yığma sistemler tercih edilmektedir. Bu yapı tipleri arasında yapım kurallarına uyulmuş Ahşap İskeletin içine dolgu yapılmasıyla oluşan HIMIŞ Yapıların, hem ahşap iskeletin sünekliği ve iyi enerji yayımı sayesinde, hem de dolgu olarak kullanılan kerpiç blokların sisteme getirdiği yüksek enerji yutma özellikleri sayesinde 1999 Adapazarı ve Düzce depremlerinde ayakta kaldıkları gözlemlenmiştir. Bu tür yapıların varlıklarını sürdürmeleri, özellikle çok katlı yerleşime ihtiyaç duyulmayan deprem bölgelerindeki konut alanlarında yeni yapılacak yapılarda tercih edilmeleri hem insan hayatı hem de köy ve kasabalarımızın kaybettikleri kimlikleri geri kazanmaları bakımından faydalıdır.As a country on an earthquake region, when planning a building, deciding a structural system and a material, the need to sismic design principles shall never be forgotten. In our country, especially in northeast, middle and southeast of Anatolia, on the countryside of the cities, the building construction consists of mainly traditional methods such as timber framed structures and masonary and the materials such as wood, adobe, rock. Among the other systems, it has been observed that Himis Buildings which are built by the structural principles survived both the Adapazari and Düzce earthquakes through the ductility and the high energy dissipation of the timber construction and the energy damping provided by adobe infill. Maintenance of Himis buildings’s presence, especially in housing areas in earthquake regions is necessary for the life safety and also for the regaining of the lost culturel values of our villages.