Mimarlığın Krizleri

Abstract

Bugün içinde bulunduğumuz yüzyıl belirsizliklerle doludur. Aynı zamanda bu belirsizlik yaratıcılığa açıktır. Bu belirsizlikler yaklaşık kırk yıldır birikerek günümüze kadar daha da artmıştır. Bu sürece paralel olarak mimarlıkta da mimarlığın krizleri üzerine tartışmalar olmuştur. Bu tez bu tartışmaların içine girerek sorunsala İstanbul-Levent bölgesindeki değişimleri gözlemleyerek literatüre katkıda bulunmaya çalışmaktadır. Mimarlığın sadece son kırk yıldır krizde olduğunu söylemek ise doğru olmayacaktır. Tez krizin özellikle İstanbul-Levent bağlamında tartışılmasına geçmeden önce krizin doğası üzerine olabildiğince geniş bir tartışma yapmaya çalışmaktadır. Bu esnada krizi yeni bir tasarım ya da mimari irade ile karşılayan mimari istenç irdelenirken kriz ve tasarım arasında oluşan yarıkta krizin doğası da keşfedilmiş olmaktadır. Böylece herkesin ve dolayısıyla mimarların tasarım esnasında sürekli başvurdukları “metafor olarak mimari” de yapı ve yapıbozumculuk tartışmaları ile birlikte mimarlığın içinde bulunduğu teorik açmazları aşmaya çalışmaktadır. Tez bu tartışmalar paralelinde felsefe, para, metropol ve mimarlığa eğilerek kriz tartışmalarına ışık tutmaya çalışmaktadır.The century today we are in is ambiguous. At the same time this ambiguous situation is open to creativity. The ambiguous situation has been grown for forty years. Parallel to this situation in architecture there are some discussiıons on the cirisis in architecture. This thesis is trying to make a contribution to these discussions observing Istanbul-Levent zone. It will not true saying that architecture is in crisis just for last forty years. Before argueing crisis in the contex of İstanbul-Levent, thesis tries to make a wide argument about the nature of crisis. Meanwhile the architectural will which meet crisis with a new design is examined, the nature of crisis is discovered in paralax that consists between crisis and design. Thus “architecture as metaphore” which everyone and architectures allways apply when they are designing, also with the arguments of construction and deconstruction try to solve the problems of architecture’s theoretical dilemmas. Parallel to these arguments the thesis tries to light the crisis arguments by focusing on philosophy, money, metropole and architecture.