Kendiliğinden Yerleşen Şapların Taze Ve Sertleşmiş Haldeki Özellikleri Ve Üretim Süreci

Abstract

Yapılarda insan faktörünü mümkün olduğu kadar azaltmak amacıyla yapılan araştırmalar sonucunda kendiliğinden yerleşebilen betonun geliştirilmesi sağlanmıştır. Bu çalışmada da benzer amaçlarla yola çıkılarak kendiliğinden yerleşen şap üretimi hedeflenmektedir. Şaplar için kendiliğinden yerleşebilirlik, kendi haliyle yayılarak bir kalıp dahilinde, düz ve yatay bir form oluşturabilmek olarak tanımlanabilir. Çalışmada kendiliğinden yerleşebilirliği sağlamak amacıyla 18 farklı katkı üretilmiştir. Bu katkıların üretiminde 4 çeşit polikarboksilat esaslı polimer çözeltisi kullanılmıştır. Bu polimerlere eklenen hava sürükleyici, geciktirici v.b gibi katkıların farklı oranlardaki karışımları denenmiştir. Çalışma boyunca taze halde görünüm, yayılma miktarı, kıvam koruma özelliği, hava miktarı gibi verilerle; sertleşmiş halde de basınç ve eğilme dayanımı, rötre değerleri gibi verilere dayanarak en uygun katkı karışımının elde edilmesi amaçlanmıştır.Taze halde 200-280 mm arasında yayılma hedeflenmiş, bu değerin 150 dakika boyunca belirtilen aralığın altına düşmemesi sağlanmıştır. Çalışmada hava miktarının hacmen %4-12 aralığında olması hedeflenmiştir. Taze halde istenen özellikler sağlandıktan sonra belirlenen karışımlara 300gr/m3 oranında polipropilen lif ve bağlayıcı ağırlığının %1’i ve %2’si oranında rötre azaltıcı katkı eklenmiştir. Bu karışımlar arasında rötre ve çatlak kontrolü karşılaştırmaları yapılmıştır.In consequence of the researches to minimize the quality problems based on human factors, the development of self-compacting concrete has been provided. In this research, starting with the similar purposes, producing a self-levelling screed is aimed. Selflevelling of screeds can be defined as to spread out naturally in a formwork to form a flat and horizontal surface. In this research to obtain the self-levelling ability of the screed, 18 different admixtures are produced. 4 alternatives of polycarboxylate based polymer solutions are used in production. Different air-entraining admixtures, retarders etc. are tried out with these solutions. During this research, based on the data like, spreading rate, consistency, appearance of fresh screed; shrinkage measurements, compressive and flexural strengths of hardened screed, it is aimed to obtain optimum combination of the admixtures. A value between 200mm and 280mm was targeted for spreading and this value was conserved for 150 minutes. Air content was aimed to be between %4-12 of total volume. After fresh screed properties were obtained, 300gr/m3 polypropylene fiber and shrinkage reducing admixture of %1 and %2 of total binder weight are added to fresh mixes. Shrinkage measurements and shrinkage cracks observations are compared between different mixes.