Küreselleşme Çağında Kimliğin Mimarlık Üzerindeki Etkileri

Abstract

Bu çalışmanın amacı, “kimlik”in dinamiklerini anlamak, kimliğin komplike yapısının, küreselleşme çağında dönüştüğü süreci analiz etmek ve kimliğin küreselleşme çağında, mimarlık üzerindeki etkilerini sorgulamaktır. Yüzyılın son çeyreğinde, küresel bilgi ağlarının etkisi ve küresel tüketim stratejileri ile “kimlik” tüm dünyada yeniden ortaya çıkan bir tartışma konusu olmuştur. Mimarlık da kimlik tartışmalarının bir parçası haline gelmiştir. Küresellik, dünyanın uzak köşelerinde, birbirine benzeyen ikonik ve yüksek yapıların ortaya çıkışına bağlı olarak “mimarlığın homojenleşmesi” kavramını getiren, küresel kimliğin güç ve prestijinin temsiline dayanan, baskın bir mimarlık dilini üretmiştir. Mimarlıktaki bu yeni durum, insanlar ve mimarlar tarafından çoğunlukla, “kimliğin kaybı” iddiası ile ilişkili tepkilerle karşılaşmıştır. Küresel çağda, mimarlık-kimlik ilişkisinin ana sorunsalını, mimari tasarımda bir yandan teknoloji, çoğulluk/melezlik gibi küresel ihtiyaçlara cevap verebilecek yeterlilikte olunması sağlanırken, bir yandan da kimliğin “süreklilik”, “aidiyet” ve “tanıdıklık” gibi hislere olan ihtiyacının karşılanması gerekliliği oluşturmaktadır. Katar/Doha, hızlı kentsel gelişimi ve kültürel kapitalizmin doğuşunu deneyimlemesi sebebiyle, küresel sahnede ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, bu çalışmanın kapsamında, yüzyılın son çeyreğindeki küresel dönemde, Doha’daki mimari örneklerin, “süreklilik”, “aidiyet” ve “tanıdıklık” hislerini nasıl temsil ve ifade ettikleri de incelenmiştir.

The aim of this study is to understand the “identity” with its dynamics, examining the process in which its complicated nature is transformed in global age and exploring the reflections of identity affecting architecture in the age of globalization. In the last quarter of the century, with the impact of global information networks and the global consumption strategies, the “identity” becomes an emerging subject of debates all around the world. Architecture also becomes part of the identity debates. Globalization generates the dominance of a global architectural language based on power and prestige of global identity that brings the concept of “homogenization of architecture” due to the emerging of similar iconic and high-rise stereotypes in distant corners of the world, which counters with reactions mostly dealing with the “loss of identity” claims. The main problematic of the architecture-identity relation in the global age comes from the necessity of fulfilling the identity’s need for sense of “continuity”, “belonging” and “familiarity” in architecture while being capable of engaging with the global requirements such as technology, multiplicity/hybridity. Qatar/Doha emerges on the global stage in the last quarter of the century, by experiencing a rapid urban development and rise of a new form of cultural capitalism. Consequently it is also analyzed in the scope of this study that how the architectural examples in Doha address the senses of “continuity”, “belonging” and “familiarity” during the global period in the last quarter of the century.