Türkiye'de Yerel Kültürün Turizm Odaklı Kalkınmadaki Rolü: Gastronomi Turizmi Örneği

Abstract

Bu çalışmada, yerel gastronomi potansiyellerinin, az gelişmiş bölgeleri kalkındırmada turizmin geliştirilmesi amacıyla kullanılabilecek önemli bir soyut yerel kültür varlığı olduğu ve Türkiye’nin de bu anlamda yeterli potansiyellere sahip olduğu varsayımları ile hareket edilmiştir. Çalışmada, yerel kültür varlıklarının turizm odaklı bölgesel kalkınmadaki rolünü tartışmak ve Türkiye’nin az gelişmiş bölgelerinin sahip oldukları potansiyelleri gastronomi özelinde ortaya koyarak, kalkınma aracı olarak geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunmak amaçlanmıştır. Türkiye’deki tüm illerin gastronomi turizmi potansiyelleri Türk Patent Enstitüsü’nce verilen Coğrafi İşaret tescillerine göre belirlenerek farklı alt başlıklarda gruplanarak, illerin gastronomi turizmi gelişmişlik durumları ise seçilen farklı göstergelerce gruplanarak haritalanmıştır. Oluşturulan haritaların sentezlenmesi ile genel değerlendirilme yapılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Çalışmanın sonucunda; Türkiye’de turizm odaklı bölgesel kalkınma politikalarında soyut yerel kültür varlıklarının değerlendirilme durumlarının yetersiz olduğu, az gelişmiş bölgelerde bu anlamda politikalar geliştirilmediği ancak az gelişmiş bölgelerin farklı ve eşsiz gastronomi turizmi potansiyellerine sahip olduğu ve bu potansiyellerin bölgesel kalkınmaya katkıda bulunabileceği sonucuna varılmıştır.This work aims to discuss the role of local cultural assets on tourism focused regional development, to show the gastronomy tourism potentials of every province in Turkey with a special emphasise on less developed regions located in the east of Turkey and to create proposals to activate them as development tools. This work has two main hypothesis. The first one is, local gastronomy potentials are important intangible cultural assets and tourism potentials that can be activated to achieve development in less developed regions. The second one ise, Turkey has enough and unique potentials in this context. The methods used in this work is analysing national tourism policies and analsing provinces by selected gastronomy tourism indicators to create maps in order to compare them. One of the main results is, Turkey’s national regional development policies are weak in terms of activating local intangible cultural potentials for tourism, especially in the less developed regions. Another result is, less developed regions are rich in unique gastronomy potentials and gastronomy tourism development may contribute positively to the regional development.