Music Non-literate Virtuosi: The "alaylı" Metal Band Performer

Abstract

This work explores the dialectics of institutionally trained versus self taught musicians who prefer to perform the popular music genre termed (heavy) metal. After careful thought, the Turkish adjective "Alaylı", denoting a possibly music non-literate musician who has acquired his/her skills through informal learning practices, is retained. Most "Alaylı" musicians are autodidact/self-taught, considering the majority of metal musicians whose accounts form the basis of the ethnographic data of this study. The default viewpoint is of an "Okullu" (schooled: classically trained) musician, who is accultured in metal music and subculture as an adult latecomer, thus observing from both an emic and an etic perspective. The main purpose of this work is to understand the advantages and disadvantages, satisfactions and frustrations of working with alaylı musicians: most common problems, cognitive process and cerebral differences between the schooled and the autodidact.

Bu tez, Heavy Metal olarak adlandırılan popüler müzik türünü icra etmeyi tercih eden, kendi kendini yetiştirmiş müzisyenler ve kurumsal olarak eğitim almış müzisyenler diyalektiği araştırmaktadır. Uzun tartışmalardan sonra, gayrıresmi öğrenme pratikleri ile becerilerini kazanmış, çoğunlukla müzik okuryazarı olmayan müzisyenleri betimleyen "Alaylı" sıfatı, Türkçe olarak başlıkta yer bulmuştur. Bu tezin etnografik verilerinin temelini teşkil eden metal müzisyenleri ile yapılan mülakatların ışığında, çoğu "Alaylı" metal müzisyeni için kendi kendine öğrenmiş veya öz-öğreti ile beceri edinmiş denebilir. Varsayılan bakış açısı, metal müziğe ve alt kültürüne yetişkin bir gözlemci ve/ya öğrenci olarak dahil olan "Okullu" (Klasik Batı Müziği eğitimi almış) bir müzisyen ve müzikoloğa aittir. Bu sayede ve olağan çalışmalar için hayli uzun kabul edilebilecek beş yıllık bir saha çalışması sürecine de bağlı olarak, gözlemlerin hem içeriden, hem de dışarıdan konumlanır şekilde ortaya konması mümkün olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, alaylı müzisyenlerle çalışmanın avantaj ve dezavantajları, tatminleri ve hayal kırıklıklarını anlamak ve aktarmaktır: bunlar arasında en yaygın sorunlar, bilişsel süreç, ve okulu ve alaylı müzisyenler arasındaki algısal farklılıklar sayılabilir.