Koagülasyon Ve Ozon Uygulanarak Zararlı Atıkların Kontrolü

Abstract

Çalışmanın öncelikli amacı, in-situ, on-site koşullar göz önünde bulundurularak , pestisit endüstrisinden kaynaklanan, zehirli etkiye sahip bir zararlı atık için uygun kontrol mekanizmasının saptanmasıdır. Söz konusu atık EPA zararlı atık listelerinde yer almaktadır. Bu atığa uygun bir yönetim mekanizması belirlemek amacıyla, kimyasal arıtma ve ozonlama prosesleri uygulanmıştır. Çalışma süresince, ozon hem atığın zehirlilik özelliğini giderebilmek hem de kimyasal arıtma üzerindeki etkilerini gözlemleyebilmek amacıyla uygulanmıştır. Çalışma süresince incelenen zararlı atık, sıvı formda, zehirli, tutuşabilir olduğu gibi suyla reaktif olabilme özelliğine de sahiptir. Atık, reaktörlerin yıkanması sonucu çıkan proses sıvıları ve çamaşırhane sularının birleşmesinden oluşmaktadır. Çalışma esnasında, farklı karakteristiklere sahip üç örnek üzerinde gözlemleme yapılmıştır. Bu gözlemleme için iki farklı deneysel akım şeması belirlenmiş ve her bir numune için uygulanarak en iyi verime hangi düzende ulaşılabildiği araştırılmıştır. Deneysel akımların ilkinde, sırasıyla kimyasal arıtma ve ozonlama işlemleri tatbik edilmiştir. Kimyasal arıtma esnasında kireç, alum ve FeCl3 koagülant olarak denenmiş ve pH ayarları NaOH ve H2SO4 ile yapılmıştır. Yeterli çökelmeyi sağlayabilmek amacıyla yardımcı kimyasal olarak non-iyonik polielektrolit kullanılmıştır. Deneysel çalışmalarda kullanılan ozon cihazının optimum çalıştığı oksijen akım hızı 5 lt/dak. dır. Cihaz ozon üretmeye çalıştırıldıktan 4 dakika sonra başlamakta ve üretilen ozon bir pompa vasıtası ile reaktör teflon boru sisteminde döndürülen atıksuya boru enjeksiyonu ile uygulanmaktadır. Ozonun detoksifikasyon özelliğini izleyebilmek amacıyla akut balık zehirlilik deneyi sürdürülmüştür. Çalışma esnasında, üzerinde araştırma yapılan numunenin zehirlilik özelliği sürdürülen standart balık zehirlilik deneyine göre değerlendirilmiştir. Böylece öldürücü konsantrasyon (LC50) ve zehirlilik seyrelme faktörü (TU(a)) değerleri saptanmıştır. LC50 değeri atıksuyun konsantrasyon yüzdesi biçiminde 17 olarak, TU(a) ise 6 olarak bulunmuştur.The main scope of the study is to determine an appropriate control system in order to reduce pollution potential of a hazardous waste generated by a pesticide industry. In order to achieve that goal, both chemical treatment and ozonation applied on this hazardous waste which has been listed in EPA hazardous waste lists. During the study, ozone has been applied for both detoxification and monitoring its impact on chemical treatment. The hazardous waste investigated during the study, is a liquid-formed toxic waste, which also has the properties of both flammability and reactivity with water. The waste is derived from the combination of both cleaning of the reactors that are used for formulation of liquid and powdered pesticides and laundry wastewater. In the study, three different characterized samples were monitored and two different experimental procedures were followed to monitor which system reached maximum removal efficiency. In the first experimental procedure, chemical treatment and ozone application processes have been performed to the samples, respectively. For chemical treatment lime, FeCl3 and alum are used as coagulants and NaOH and H2SO4 are used as helping agents. Non-ionic polyelectrolyte has also been used to achieve sufficient settling during jar tests. Ozone generator, used in the study, reaches the optimum operating efficiency by 5 lt/min oxygen flow rate. Ozone generation starts after 4-min delay time and the ozone was injected with a teflon pipe into the circulated wastewater in reactor. To monitor detoxification ability of O3, acute fish toxicity test has been run for both raw and treated wastewater. In the study, toxicity characteristic of hazardous waste derived from pesticide industry has been evaluated according to acute fish toxicity test. Screening and toxicity methodology is used to determine the lethal concentration (LC50) and toxicity unit (TU(a)). Using this method LC50 and TU(a) determined 17 as concentration percentage of the wastewater and 6, respectively.