Çevre Kalitesini Yükseltmenin Ekonomik Faydasının Tahmini Ve Bir Uygulama

Abstract

Çevre politikaları çoğunlukla yaşam kalitemizi geliştirmeyi amaçlayan politikalardır ve bu politikaların net faydalarını ekonomik terimler ile ölçmek oldukça zordur. Bu tezde, çevre kirliliğini azaltmayı hedefleyen çevre politikalarının faydalarını, tanımlamak, ölçmek ve değerlendirmek ana amaç olmuştur. Çevresel faydaya parasal bir değer verebilmek için kullanılan metodları iki ana grup altında toplayabiliriz. İlk kategori, hasarın fiziksel olarak belirlenmesi ve ondan sonra herbir tip hasar için parasal bir değer biçilmesi yöntemidir. İkinci kategori ise, faydaların direkt olarak parasal terimler ile ifade edilmesini gerektirmektedir. Buradaki metodun temel dayanağı, kaç bireyin kirliliğin önlenmesi için ödemeye istekli olduğunun değerlendirilmesidir. Bu ödeme isteğinin dayanağı, pazar fiyatının tüketicinin satılabilir mal ve hizmetler için ödeme isteğini yansıtmasıdır. Bireylerin ödeme isteklerini belirlemek için dizayn edilmiş anketlerin kullanımı bu iş için en iyi metoddur.

Environmental policies are often aimed at improving the quality of our lives, that makes the net benefits of these policies difficult to measure in economic terms. This thesis provides a much needed discussion of current work on, defining, measuring, and valuing the benefits of environmental policies that aim to reduce environmental pollution. There are various methods to put a money value on environmental benefits, and these valuation methods can be grouped under two headings. The first category consists of evaluating damage in physical terms, and then putting a money value on each type of damage recorded. The second category of methods involves valuing benefits directly in monetary terms, without first estimating the physical relationship between the environment, and health. These methods are based on direct valuation of how much individuals are willing to pay for avoidance of pollution. This willingness to pay rests on the assumption of consumer sovereignty, which means that market prices reflect consumers’ marginal willingness to pay for saleable goods and services. The most direct method involves the use of questionnaires designed to ascertain the extent to which individuals are willing to pay.