Mimarlıkta Parametrik Tasarım ve Arazide Kütle Yerleşimi için Bir Model Önerisi

Abstract

Tasarımcının yaşamı, teknolojinin her adımı ile birlikte değişmektedir ve bu ilerleyişe ayak uydurmak ya da uydurmamak kişinin her ne kadar elinde olursa olsun, kişi bu süreç içerisinde bulunmaya devam edecektir. Tasarımcı teknolojinin getirilerinden yararlanmak için sunduklarını koşulsuz almak gibi bir eğilim göstermektedir. Ancak teknolojiye “sahip” olmak ve “hâkim” olmak iki ayrı kavramdır ve eğer kişi onun sunduklarından gerekli verimde faydalanamıyorsa, o yükün altında ihtiyaç olan performansı gösteremeyecektir. Tasarımda deneme-yanılma ve başa dönme gibi kırılma noktaları vardır ve eğer tasarımcı teknolojiyi kullandığını zannedip bilgisayarı otomatik kalem silgi olarak kullanıyorsa bunun sürece bir faydası olmadığı görülür. Mimari tasarımda kullanılan bilgisayar destekli tasarım/çizim sistemlerinin en basitleri bile günümüzde artık kendi kalıplarını kırarak kullanıcıya sistem içerisinde kendi yolunu çizmesine olanak sağlamaktadır. Bununla birlikte parametrik sistem gibi tasarlanacak konu üzerinde araştırma, analiz gerektiren, içerisinde kurallar ve kısıtlamalar bulunduran, deneme-yanılmaya, türetmeye ve seri üretime geçişte kolaylık sağlayan bir sistemin kullanılması teknolojiyi verimli olarak kullanmanın bir yöntemidir. Bu tez parametrik tasarım yaklaşımını araştırarak mimari tasarım süreci içerisindeki yerini incelemektedir. Tezde parametrik tasarım ve bu yöntemin kullanımı, dört bölüm içerisinde incelenmiştir. Birinci bölümde tezin konuya yaklaşımı açıklanırken, ikinci bölüm içerisinde parametrik tasarımın tanımı yapılmıştır. Parametrik tasarımın anlamı, gelişimi, bileşenleri ve mimari süreç içerisindeki etkisi bu bölüm içerisinde belirtilmiştir. Üçüncü bölümde parametrik tasarımın uygulandığı farklı ölçeklerdeki mimari örnekler sunulup dördüncü bölümde bahsedilecek olan arazi-yerleşim programı için bir zemin oluşturulmuştur. Tezin son bölümünde, arazi üzerine konut yerleştirmesi yapan parametrik bir tasarım modeli tartışılmıştır.

Designer’s life evolves with the every step of life and one will continue to exist through this process even though it is up to him or her keep up with it or not. Designer shows tendency to possess unconditionally to getting the benefits of the incomes that technology presents. However, there is great difference between the two words of possessing and mastering, and if one is not getting the offers of technology efficiently, will crush under the burden. In design process, there are breaking points such as trial and error and going back to square one, and if a designer uses the computer like an automated pen and eraser, there will not be any good for the process. In architectural design even the simplest of the used systems, gives freedom to get out of the framework and make changes to the path of design. Moreover, using systems like parametric design, which requires researches and analysis over the design context, provides rules, constraints, and finally enables trial and error, generating, rapid-prototyping, is a way of using technology efficiently. This thesis investigates the role of the parametric design technology inside the architectural design progress. Parametric design and the use of this procedure investigated in four chapters. While first chapter clarifies the approach of the thesis to the content, in the second chapter the definition of parametric design described. The meaning of parametric design, development, components and the effects on the architectural design process are specified in this chapter. Different parametric design examples at different scales presented at the third chapter to prepare a ground for the last chapter. The process of coding a parametric design program is investigated in the fourth and the final chapter.