Paslanmaz Çeliklerin Kaynağında İçyapının Belirlenmesi

Abstract

Bu çalışmada, ostenitik paslanmaz çelik ve düşük karbonlu çelik sac plakaların beş farklı elektrod ile yapılan elektrik ark kaynağı sonucu oluşan kaynak metali incelenmiştir. Farklı iki malzemenin kaynakla birleştirilmesi ve bunun için de en uygun ilave metalinin seçilmesi oldukça zor bir problemdir. Çünkü kaynak dikişi yalnızca ilave metalden meydana gelmez. Bu sebepten kaynakların ana metalden ve dolgu metalinden seyrelme oranları kaynak kesidi makrofotoğrafları üzerinde çalışılarak bulunmuş ve Schaeffler Diyagramı’nda ana malzemeler ve dolgu metalleri krom ve nikel eşdeğerlerine göre işaretlenmiştir. Daha sonra işaretlenmiş noktalar arasında çizilen doğru üzerinde yüzde seyrelmeye bağlı olarak kaynak metalinin olası içyapısı tahmin edilmiştir. Schaeffler Diyagramı öngörülen içyapıyı ve dolayısıyla kaynak metalinin karşılaşabileceği hataları da gösterdiğinden böylelikle hangi elektrodun iki malzemenin birleştirilmesi için uygun olduğu saptanmıştır. Daha sonra parçalar mikroyapı incelemesine tabi tutulmuş, hesaplanan değerlerle inceleme sonuçları karşılaştırılmıştır.

In this study the weld metals obtained from electrical arc welding of austenitic stainless steel and low carbon steel plates by using five different electrodes were investigated. Welding of two different metals and selection the most proper electrode is always an important concern. Because the weld metal does not emerge from only the filler metals. So dilution ratios from base metals and filler metals to weld metal were found by studying on cross-sections of the welds’ macrophotographs and the base metals and filler metals were plotted according to their chromium and nickel equivalents on Schaeffler Diagram. Then the probable microstructures of weld metals were predicted up to dilution ratio on the drawn line between the plotted points. Schaeffler Diagram shows the anticipating microstructure consequently the probable weld defects, so which electrodes are proper for joining two dissimilar metals were determined. Then samples were subjected to microstructural examination and the calculated values compared with examination results.