Dezentegre Edilmiş Biyolojik Çamurun Denitrifikasyon Sistemlerinde Karbon Kaynağı Olarak Kullanılabilirliğinin Araştırılması

Abstract

Bu çalışmada, iki farklı enerji girişi ile işletilen ultrasonik yöntem ve termokimyasal yöntem ile dezentegre edilmiş çamur üst suyunun konvansiyonel karakterizasyonuna ek olarak santrifüj sonrası üst fazda ultrafiltrasyon yöntemi ile boyut dağılım analizi yapılmış ve anoksik kesikli deneyler ile denitrifikasyon hız katsayıları belirlenmiştir. Enerji girişi artınca KOI/TKN oranının düştüğü, ÇKOİ/TKOİ oranı sabit kalmakla birlikte partikül boyutu 2 nm den küçük olanların yüzdesinin 11’ den 23 e çıktığı, bu oranın termokimyasal dezentegrasyonda %71 ile en yüksek değere ulaştığı tesbit edilmiştir. Düşük enerjili ultrasonik dezentegrasyonla elde edilen çamur üst suyu ile yürütülen anoksik kesikli deneyler, spesifik denitrifikasyon hızının, içsel solunumla denitrifikasyon hızından yaklaşık 3 kat büyük olduğunu göstermiştir. Azot giderimi için ilave karbon kaynağına ihtiyaç duyulduğu durumlarda, dezentegre edilmiş çamurun tamamının anaerobik çamur çürütmeye verilmesi yerine stokiometrik olarak hesaplanacak bir kısmının anoksik tanklara geri verilmesinin azot giderimini iyileştireceği sonucuna varılmıştır.

In this study, in addition to convensional characterization of disintegrated sludge supernatant with ultrasonic disintegration operated with two different energy input and thermochemical disintegration, particular size distrubition analysis is made with ultrafiltration metot within supernatant sludge and denitrification rate is determined with anoxic batch tests. When the energy input increases, COD/TKN degreases whereas SCOD\TCOD is steady. Percentage of the supernatant, which is smaller than 2nm, increases from 11 to 23. This rate has the highest value with % 71 in thermochemical disintegration method. Anoxic batch tests that are run by using supernatant supplied from ultrasonic disintegration with low energy, indicate that specific denitrification rate is approximately three times greater than denitrification rate of endogeneous decay. Instead of using all disintegrated sludge in anaerobic reactor, the part of this sludge that is calculated as stochiometrically should be returned to denitrification process when addition carbon source is needed. Therefore, efficiency of the nutrient removal is decided to get better.