Kafkasya, Doğu Anadolu Ve Kuzeybatı İran Depremlerinin Kaynak Mekanizması Özellikleri Ve Yırtılma Süreçleri

Abstract

Bu çalışmada, güneyde Palmira Kıvrım Zonu ndan kuzeyde Kafkaslar a kadar uzanan ve Arabistan-Avrasya kıtasal çarpışmasının tamamının gözlendiği bölgede 1980 sonrasında meydana gelen depremlerin kırılma mekanizması özellikleri incelenmiştir. Depremlerin incelenmesinde sismolojide kabul görmüş iki tür cisim dalgası ters çözümü yaklaşımı kullanılmıştır. Bunlardan ilki depreme ait kırılmanın yönelimini, derinliğini ve açığa çıkardığı enerjinin belirlenmesini sağlayan odak mekanizması çözümü yöntemidir. Diğer yöntem ise Türkiye ve civarındaki depremlere bugüne kadar uygulanmayan kayma dağılımı modellemesidir. Toplam 40 orta ve büyük ölçekli (7.0>Mw>5.4) deprem, uzun periyot ve geniş-bant P ve SH cisim dalgaları analiz edilerek incelenmiştir. Her bir depremin kırılma özellikleri ve bölgesel/yerel tektonikle ilişkileri tartışılmıştır. Ayrıca depremlerin statik parametrelerinin birbirleriyle olan ilişkileri ve bunların matematiksel ifadeleri bu çalışma kapsamında sunulmuştur.

In this study, rupture properties of the earthquakes occurred in the Arabia-Eurasia collision zone, extending from the Palmyride Fold Zone to the Caucasus were analyzed since 1980. The two independent body waveform inversion methods widely known in seismology were used to analyze the individual earthquakes. First method is focal mechanism inversion which gives fault orientation, centroid depth and seismic moment. The latter one is slip distribution inversion which has never been used previously on the earthquakes occurred in Turkey and surrounding area. Forty moderate and large (7.0>Mw>5.4) earthquakes were studied using long period and broad-band P and SH body waveforms. The rupture properties and that of regional and local tectonic relations were discussed. Furthermore, the relationship of earthquake static parameters and their mathematical expressions were then presented in this study.