Üniversite Öğrencilerinin Biyoçeşitlilik Algısı Ve Biyoçeşitlilikle İlgili Tutumlarının Analizi

Abstract

Turkey has a very rich biodiversity yet this enourmous richness is seriously under threat. Lack of nature education leads conservation acts and campaigns to be under supported and even rejected by people. To have a sufficient nature education is very important for young population, who are scientists, engineers, decision makers, law makers...etc. of the future. In Turkey, nature education basically consists of biology courses. In this study, two hundred higher education students were asked to participate in a twelve item questionnaire about biodiversity. Their perception and attitudes towards biodiversity were investigated. Results show that although the students know what biodiversity is and they are sensitive about environmental issues they have many confusions, misconceptions and lack of knowledge. Results also underline that, a well planned, early starting nature education which families also will be a part of it is required and this education should be seperated from biology courses and be a life long learning process.

Türkiye biyoçeşitlilik açısından çok zengin ancak biyoçeşitliliği de bir o kadar tehdit altında olan bir ülkedir. Doğa eğitimi eksikliği, biyoçeşitlilik kaybına karşı alınan önlemlerin, insanlar tarafından beklenenden az destek görmesine hatta reddedilmesine sebep olmaktadır. Geleceğin bilim adamları, mühendisleri, karar alıcıları, kanun yapıcıları...vs. olan gençlerin biyoçeşitlilik konusunda yeterli bilgiye sahip olmaları büyük önem taşımaktadır. Türkiye'de doğa eğitimi temel olarak biyoloji derslerinden oluşmaktadır. Bu çalışmada iki yüz üniversite öğrencisine, on iki soru içeren bir ankette biyoçeşitlilikle ilgili sorular sorulmuştur. Cevaplar ışığında üniversite öğrencilerinin biyoçeşitlilikle ilgili algı ve tutumları incelenmiştir. Sonuçlar, öğrencilerin biyoçeşitliliğin ne demek olduğunu bilmelerine ve doğa ile ilgili konularda duyarlı olmalarına rağmen, pek çok noktada kafa karışıklıkları, bilgi eksiklikleri ve kavram yanılgıları olduğunu göstermiştir. Sonuçlar ayrıca, Türkiye'de erken yaşlarda başlayacak, iyi planlanmış, okullarla sınırlı kalmayan ve ailelerin de parçası olacağı bir doğa eğitimi gerekliliğini vurgular niteliktedir.