Olasılıklar Mimarisi Ve Bir Model Önerisi

Abstract

21. yüzyılda bilgi teknolojilerindeki gelişmeler ile, toplumun birçok alanında olduğu gibi mimarlıkta da devam etmekte olan bir dönüşüm gerçekleşmektedir. Günümüz mimarlık ortamı, bir nesne tasarımından bir organizasyon tasarımına geçişi deneyimlemektedir. Çağdaş tasarımın genel nitelikleri olan çokluk, çeşitlilik, değişkenlik, esneklik, disiplinlerarası ve disiplinleraşırılık kavramları, tez kapsamında “kitlesel kişiseleştirilebilir” tanımı altında geliştirilen bir model üzerinden incelenmektedir. Kitlesel kişiselleştirmede girdilerin ve çıktıların değişkenliği, benimsenen metodun ise kesinliği önemlidir. Metot, yaratıcı oluşumu tarif eden bir karşılıklı ilişkiler ağı olarak sayısal algoritmik bir sürecin tanımını gerektirmektedir. Sayısal mantığa dayalı gelişen algoritmalar sadece fabrikasyon amacıyla kullanıldığı gibi bugün fabrikasyonu da kapsayan yaratıcı üretimi oluşturmayı araştırarak form, performans, çevre, beden, cisimleştirme, malzeme arasındaki ilişkiyi keşfetme süreci olarak gelişmektedir. Kitlesel olarak kişiselleştirilmiş bir sayısal algoritmik tasarım sürecinin sonuçlarını örneklendiren model; hipotetik bir çıkış noktasından başlayarak hareketlilik kavramı çerçevesinde geliştirilmektedir. Hareket oluşumuna ait değişken özellikler ve üretken ilişkilerin tanımlanması ve çoğaltılması olarak gelişen bir araştırma ile, olası tasarımları üretecek ilişki kurucu bir sistemin organizasyonu yaratılmaktadır.

Through the recent developments of the information technology in the 21st century, an ongoing transformation have occur in many areas of society as well as in architecture. Contemporary architecture is experiencing a shift from the design of a final object to the design of an organization concerning the dynamic and constantly transforming environment. The terms which are the general characteristics of contemporary design; multiplicity, variation, uncertainity, flexibility, interdisciplinarity and transdisciplinarity; are examined through a model developed within the thesis under the definition of mass customization. This model is developed as a design composition that involves different fields constituted by a network of relationships. In the era of mass customization , while the inputs and outputs become less clear and variable, the methods must become increasingly precise and accurate for a more unique design. Method as a description of the formation of a creative network of interrelations, requires the definition of an algortihmic process. Computational algorithmic processes are not only a transformation from object to fabrication. On the contrary, they are also a research of a creative formation as an exploration process of relationships between function, materialization, form, environment, body and performance.