Betonarme Çerçevelerin Bazı Seçeneklerle Güçlendirilmesi

Abstract

Yüksek lisans tezi olarak sunulan bu çalışmada, dolgu duvarlarının betonarme çerçeve davranışına sistem rijitliği ve dayanımı bakımından etkilerinin bulunması ve betonarme çerçeve sistemlerin malzeme bakımından doğrusal olmayan çözümlemesinin bir bilgisayar programı yardımıyla yapılması amaçlanmıştır. Bu amaçla bir kısım betonarme çerçeve deneyleri yapılmış ve bunların sonuçları ile kuramsal çalışma sonuçları karşılaştırılmıştır. Dolgu duvarlarının çerçeve sistem içerisinde nasıl davranacağının bulunması ve yük taşıma kapasitelerinin önceden anlaşılabilmesi için her çerçeve içindeki dolgu duvarı temsil eden dolgu duvarlar oluşturulmuş ve bunlarla basit kayma deneyleri yapılmıştır. Bu basit kayma deneylerinden elde edilen sonuçlar, kuramsal çalışmada dolgu duvarı karakteristikleri olarak kullanılmıştır. Çerçeve deneyleri olarak ise, içlerine farklı malzemelerden oluşturulmuş dolgu duvarlar yerleştirilen tek açıklıklı, tek katlı üç adet betonarme çerçeve ile tek açıklıklı, iki katlı bir adet betonarme çerçeve, tersinir yatay yükler altında, yerdeğiştirme kontrollü olarak denenmiştir. Bunlara ek olarak bir adet çıplak çerçeve denemiş ve bu sayede dolgu duvarlarının çerçeve davranışına katkısı ortaya konulmuştur. Doğrusal olmayan çözümlemede dolgu duvarları temsilen eşdeğer sanal çubuk modeli kullanılmıştır. Model için gerekli parametreler farklı araştırmacılar tarafından önerilmiş çeşitli bağıntılarla elde edilmiştir. Betonarme çubuklar için iç kuvvet–şekildeğiştirme ilişkileri elde edilip, deneyleri yapılan çerçeve sistemlerinin artan yükler altındaki yük parametresi–yerdeğiştirme ilişkileri doğrusal olmayan statik çözümlemeyle elde edilmiştir. Elde edilen kuramsal sonuçlar ile deneysel sonuçlar karşılaştırılarak aralarındaki uyum ortaya konulmuştur.

In this study, the effect of infill walls on the behavior of reinforced concrete frame with the parameters of lateral stiffness and strength was investigated. For this purpose some experimental works was carried out. The material non-linearity of reinforced concrete frame analysis was predicted by a computer program. The experimental and analytical results were also compared. Four kinds of retrofitting techniques have been employed to strengthen the three one-story, one-bay, ½ scale reinforced concrete frames and a two-story, one-bay reinforced concrete frame. The results of these strengthened frames are compared with the results of bare frames. All kinds of material tests have been carried out in the laboratory in addition to the pure shear simplified tests performed for shot-crete wall, for high strength brick wall and for ordinary brick wall. The material characteristics obtained from the elementary tests have been used later in the theoretical model of the combined system of frame and infill wall. It has been concluded that the results of experimental work which is essentially based on the same displacement reversals are close enough to the theoretical analysis which is based on monotonic load increment. In another words the equivalent beam model to represent the contribution of the infill wall to the overall behavior of the combined system is good enough to be used for practical purposes.