Sıvı İnsan Atıklarında Üre Hidrolizine Etki Eden Faktörlerin Araştırılması

Abstract

Günümüzde evsel atıksuların arıtımında en önemli sorun nutrient giderimidir. Biyolojik yöntemler ile nutrient giderilmesi hem maliyeti arttırmakta, hem de geri kazanımı güçleştirmekte veya imkansız hale getirmektedir. Bu nedenle insan atıklarının kaynakta ayrı toplanması önem kazanmıştır. İnsan idrarı ayrı bir akım halinde toplandığında, kalan atıkların arıtımı da kolaylaşmakta , idrar akımında ise geri kazanma mümkün hale gelmektedir. Evsel atıksularda, toplam azot yükünün %80’i ve toplam fosfat yükünün ise %60’inin idrardan geldiği düşünülecek olursa idrarın çok önemli miktarda nütrient içeriği olduğu görülmektedir. İdrar içinde bulunan üre, üreaz enzimi ile hidroliz olmakta, karbamat ve amonyum iyonu formuna dönüşmektedir. Hidroliz boyunca amonyağın açığa çıkması ile pH yükselmektedir.

One of the incentives for the segregation of human waste is nutrient recovery. Segregated human urine which is also termed anthropogenic nutrient solution (ANS) is rich in terms of nitrogen and phosphorus. Segregation of ANS makes the remaining household wastewater easy-to-treat, avoiding the expensive and complex systems of nitrogen and phosphorus treatment. ANS contains more than 70 % of nitrogen of the total human waste. Practically the whole nitrogen is in the form of urea which is converted into ammonia in the sewer and retention tanks by biologically mediated hydrolysis. ANS contains % 80 of totol nitrogen and % 60 of totol phosphorus of the domestic waste water. The enzyme urease catalyzes the hydrolysis of urea. The products of the reaction are ammonia and carbamate, the latter spontaneously decomposeing to ammonia and carbonic acid.