The Importance Of Physiological And Psychological Health For Violinists: A Study On Alexander Technique

Abstract

This study investigates the effect of the physiological and psychological health of violinists on their performance using Alexander Technique as a medium. Two different measurement techniques have been used to evaluate violinists' physiological and psychological wellness, and some qualitative work like interviews are included to create insight about the subject. The study expects to find violinists who attended to Alexander Technique classes would declare less pain and injury than the ones who didn't, and the number of experienced performance anxiety would be less than the ones who haven't taken the lessons which is also the two central hypothesis this study addresses. The main difference between performance-based professions and the others is profession's demands on physicality. Like any other musicians, being a violinist means lifelong dedication and discipline to profession's demands. A professional violinist learns to practice for hours from beginning of his/her childhood and adapts his/her lifestyle according to this profession. In this sense, to externalize the subject, it could be said that sportsmen and violinists have similar kind of attitude towards their profession. Throughout their practices and performance times, both of their bodies perform the exact complex musculoskeletal movements and positions. However, it is a known fact that violinists do not give the same care to their bodies like sportsman do. Broadly speaking technical and musical preparations seem as adequate for optimal performance. However, regarding psychological and physiological demands of this profession one should question if these preparations are enough. In the literature, most studies about violinist's health state that physical injuries are likely to occur because of the practicing styles and bodily postures that violinists should obtain to play. These injuries become chronic when their outset is not spotted and prevented early enough.kadar gidebileceği görülmektedir.

Bu çalışmada hayatında hiç Alexander Tekniği dersi almamış bir grup kemancı ile Alexander Tekniği dersi almış başka bir grup kemancının fizyolojik ve psikolojik sağlık durumları arasındaki fark test edilerek performansları üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Kemancıların fizyolojik ve psikolojik sağlık durumları üzerine iki farklı ölçüm yapılan bu çalışmada, içgörü yaratabilmek adına tekniğe dair yapılmış bir dizi görüşmeye de yer verilmiştir. Performansa dayalı meslek gruplarının diğer meslek dallarına göre belki de en büyük farkları mesleklerini bedenleri yoluyla icra ediyor olmalarıdır. Profesyonel bir kemancı çocukluk yıllarından itibaren her gün saatlerce keman çalışmayı öğrenir ve bunu bir yaşam stili haline getirir. Bu anlamda sporcular ve kemancıların erken yaşta başlayan disiplinli hayat koşullarına bakıldığında iki meslek grubu arasında benzerlikler olduğu görülebilir. Her iki grup da performanslarını en üst düzeyde gerçekleştirebilmek için bedenlerinden çok yüksek bir talepte bulunurlar. Hayat boyu bedenlerinin sınırlarını zorlayarak, kas-iskelet sistemlerini komplike duruşlar ve hareketlerin içine sokarlar. Çoğu kemancıya göre teknik ve müzikal çalışma iyi bir performans için yeterli görülse de, mesleğin kişiden talep ettiği fizyolojik ve psikolojik efor göz önünde bulundurulduğunda bu hazırlıkların yeterli olup olmadığının düşünülmesi gerekmektedir. Literatürde kemancıların sağlığı hakkında yapılmış pek çok araştırma, sakatlanmaların enstrümanlarını çalışları sırasında girdikleri yanlış postür ve yöntemlerden ötürü olduğunu göstermektedir.