Bodrum Ve Sekiz Katlı Bir Konut Binasının Betonarme Perde Ve Kolonlardan Oluşan Taşıyıcı Sisteminin Deprem Performansının Belirlenmesi

Abstract

Günümüzde yapı mühendisliğinde genellikle uygulanmakta olan ve doğrusal teoriye göre sistem analizine dayanan kapasite tasarımı ilkesi yapı sistemlerinin doğrusal olmayan davranışını çeşitli şekillerde göz önüne almaktadır. Bu tez kapsamında kapasite tasarımı ilkeleri ışığında tasarımı yapılan sekiz katlı konut binasının, 2007 deprem yönetmeliği Bölüm 7 ye göre performansı değerlendirmesi yapılmıştır. Birinci yöntem doğrusal elastik eşdeğer deprem yükü yöntemidir. Bu yöntemle performans seviyesi, depremin yapı üzerindeki istemi belirlenmeden, mevcut taşıyıcı eleman kesiti özelliklerine bağlı olarak etki kapasite oranları hesaplanmakta ve öngörülen sınır değerlerle karşılaştırılarak kesit hasar durumları belirlenmektedir. Yapının tamamında kesit hasar durumları elde edilip yapının genel deprem performansı belirlenir. İkinci yöntem doğrusal olmayan artımsal eşdeğer deprem yükü yöntemi ile deprem performans seviyesinin belirlenmesidir. Bu yöntemin esası incelenen deprem doğrultusundaki hâkim modun diğer modlara göre çok daha etkin olduğu varsayımı yapılarak, modal genlikle orantılı olacak şekilde deprem istem sınırına kadar monotonik olarak arttırılan eşdeğer deprem yüklerinin etkisi altında doğrusal olmayan itme analizinin yapılmasıdır. Hesaplanan tepe yer değiştirmesi istemine karşılık gelen diğer tüm istem büyüklükleri (yer değiştirme, şekil değiştirme ve içi kuvvet istemleri) itme analizi modelinden elde edilerek performans değerlendirmesi yapılır. Üçüncü yöntem olan zaman tanım alanında doğrusal olmayan hesap yöntemi ise taşıyıcı sistemdeki doğrusal olmayan davranışların hesaba katılarak, belirli özellikleri sağlayan deprem kayıtlarının kullanıldığı dinamik bir hesap yöntemidir. Bu hesap yönteminde performans değerlendirmesi için gerekli maksimum yer değiştirme, plastik şekil değiştirme ve iç kuvvetler doğrusal olmayan dinamik analiz kullanılarak elde edilmiştir.

Capacity design principles are based on linear theory and widely use in today’s engineering practice which, consider the nonlinear behavior explicitly on implicitly. In this dissertation, an eight-story reinforced concrete building designed with mentioned capacity design principles and than assessed by using Turkish Seismic Code 2007 Chapter 7. The first method used for performance assessment is equivalent seismic load method. In this method, performance objective of the building has been determined without finding the inelastic demand by using the demand/capacity ratios due to cross-section properties. Demand/capacity ratios have been determined for all section than, overall performance objective is assessed for the considered structure. The second method is incremental nonlinear static analysis method so called pushover analysis. This method is based on nonlinear analysis with an invariant load pattern compensates the first mode of the structure. The invariant load pattern is increased until the structural system reaches its displacement demand. Inelastic deformations, related to displacement demand of the structure, are checked whether they can be acceptable for the assumed performance objective. Third method is inelastic time history analysis requires that compatible acceleration records which is used in the nonlinear dynamic evaluation analysis to be performed in the time domain and the most unfavorable response quantities shall be considered in the design or in the assessment. For this method, maximum displacements, plastic deformations and inner forces are obtain by nonlinear time history analysis.