Kesme Açısından Yetersiz Betonarme Kısa Kolonların Lifli Polimerler İle Depreme Karşı Güçlendirilmesi

Abstract

Bu çalışmada, kesme açısından yetersiz düşük beton dayanımlı betonarme kısa kolonların, lifli polimer kompozitler ile güçlendirme öncesi ve sonrası sabit eksenel yük ve yön değiştiren tekrarlı yatay yükler altında davranışı incelenmiştir. Numuneler, ülkemizdeki mevcut göreli olarak eski betonarme yapıların karakteristiklerini yansıtmak amacıyla, düşük beton kalitesi ve yetersiz enine donatı kullanılarak üretilmiştir. Numunelerin güçlendirilmesinde, karbon ya da cam lifli polimerler kullanılmıştır. 7 adet numune doğrudan güçlendirilmiş olup, 2 adet numune herhangi bir güçlendirme işlemine tabi tutulmadan, referans davranışı gözlemlemek amacıyla denenmiştir. Bu 2 adet referans numunesi; onarılıp, güçlendirilmiş ve yeniden test edilmişlerdir. Bu şekilde, deney programı kapsamında toplam 11 adet numune deneye tabi tutulmuştur. Ağırlıklı olarak diyagonal basınç gerilmelerinin etkileri sebebiyle, eğilme kapasitesine ulaşamayan güçlendirilmiş numuneler, referans numunelerine kıyasla, dayanım ve deformasyon kabiliyeti açısından daha iyi bir performans sergilemişlerdir. Deney sonuçları, ilgili yönetmelikler ile birlikte, etkin şekildeğiştirme ve aderans mekanizmasına dayanan iki analitik model kullanılarak elde edilen teorik sonuçlar ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışma, aynı zamanda Araş. Gör. İdris Bedirhanoğlu’nun doktara tez çalışmasının bir bölümünü oluşturmaktadır.In this study, the behavior of shear critical low strength reinforced concrete columns are investigated under constant axial load and reversed cyclic lateral loads before and after retrofitting with fiber reinforced polymer composite sheets. For this purpose, eleven specimens, which were constructed using low quality concrete and insufficient transverse reinforcement, intentionally for reflecting the characteristics of relatively older existing buildings, were tested. External jackets of different thickness and details mode of carbon or glass fiber reinforced polymer sheets were used to retrofit the specimens. While seven specimens were directly retrofitted, two specimens were tested without any retrofit process for representing the reference behavior, then these two specimens, one of which was severely and the other slightly damaged, were retested after repair and retrofit process. The retrofitted specimens, while not being able to reach flexural capacity due to the effects of excessive diagonal compression stresses, exhibited much better performance with respect to reference specimens both in terms of strength and deformability. The experimental results are compared with the related code regulations and two analytical models which are based on the effective strain and bond mechanism, respectively. It should be note that this study is also a part of doctorate thesis of Research Assistant Idris Bedirhanoglu.