TÜRK POPÜLER MÜZİKLERİNDE YEDİ ZAMANLI RİTİMLER

Abstract

Popüler müzik denildiğinde ilk akla gelen özelliklerden biri de, bir popülasyonun azımsanmayacak çoğunluğu tarafından sevilen, beğenilen, tüketilen müzik türü olduğudur. Bir müzik ürününü tüketicisi nezdinde beğenilir yapan şeyin onun kurgusunda yer alan tüm dinamikleriyle yani yapısal özellikleriyle ve tüketicinin müzik algı estetiği ile yakından ilişkisi olduğu göz ardı edilemeyecek bir gerçektir. Öte yandan akılda kolay kalıcı olması, kolay anlaşılabilir, kolay algılanabilir olması gibi özellikleri popülerliğinin diğer belirteçlerindendir. Dünyanın farklı coğrafyalarındaki yerel kültürlerin içindeki popüler müziklerde ya da küresel bazda popülerliğe sahip müzik ürünleri arasında üretimsel açıdan benzerlikler bulunur. Müzikteki zaman kavramı açısından bakıldığında karmaşık ritimlere sahip olmayan, tempo tutularak eşlik edilebilen, eğer söz unsuruna sahip ise ezberlenmesi kolay ve akılda kalıcılığı olan sözlere sahip, basit melodilerden türetilmiş müziklerin daha fazla tüketilmesi tesadüfi değildir. Bu makale çalışmasında da Türk popüler müzik türlerindeki yedi zamanlı ritim kalıpları konu edilmiş ve müziğin üretimine dair kurgulanışta bu ritim kalıplarının yapısallığı üzerinde durulmuştur. Türk Müziği nazariyatında yer alan yedi zamanlı usûller ile ilişkileri de örnekler gösterilerek irdelenmiş ve bu alanda çalışma yapan araştırmacılara katkı sunulması hedeflenmiştir.